شب های محرم

سال ها می گذرد، محرم ها می آیند . خیلی ها بودند که دیگر نیستند.بعضی ها آمدند و رفتند. تنها چیزی که مانده، بیرق و سیاهی عزاست. محرم روزهای چلچلی عاشقان سیدالشهداست. خیلی ها رخت سیاه بر تن خود و خیابان ها می‌کنند و خیابان ها پُر می‌ شود از تکیه و موکب و چایخانه و بوی اسپندی که بدرقه‌ی عزاداران است. آن‌ها که کفشی واکس می‌زنند، چای و قهوه‌‌ای دم می‌کنند، آن‌که می‌شورد و می‌سابد و نگهبانی اسباب و اثاثیه‌‌ی تکیه را می‌دهد می‌داند عزادارِ گذریِ چای‌به‌دست، کدام روضه‌ی جگرسوز را تداعی می‌کند. این تکیه‌ها فقط نماد عزاداری نیست شاید روضه‌ی اُسراست وقتی همه‌ی راه را تا شام بی‌هیچ توقفگاهی‌ رفتند. تصاویر پیش رو عکس هایی است از گذر دقایق و حال و هوای خیابان های شهر در شب های دهه اول محرم الحرام 1444 هجری قمری مصادف با مرداد ماه 1401 شمسی که با تکنیک نوردهی طولانی عکاسی شده است.