یا حسین ابن علی، عشق، دعای عرفهست؛ عرفه، روز زدودن قلب از غبار عصیان و روز خداییشدن گذشت؛ عید قربان، عید ایمان و امتحان هم
گذشت و دهه ولایت آغاز شد و در مسیر گذشت بهترین روزها، دست به دعا برداشتیم و «اخوان» را زمزمه کردیم؛ «ای تکیهگاه و پناه زیباترین لحظههای پرعصمت و پرشکوه تنهایی و خلوت من، ای شط شیرین پرشوکت من»
آنقدر جرم و خطا سر زده از ما که فقط
به تو بخشیدن این جرم و خطا میآید
حال در مسیر دهه ولایت، به 15ذیالحجه، روز ولادت امام هادی(ع)، رسیدیم تا با «زیارت جامعه کبیره» و
«زیارت غدیر» مسیر اطاعت و بندگی را در امامت و پیروی همراهی کنیم؛ همانند آزادگان سرافراز وطن که امروز، به نام آنها با عنوان «سالروز ورود آزادگان سرافراز به وطن» در صحیفه ایران اسلامی نامگذاری شده است. آنان که با اطاعت و بندگی، امتحان ایمان پس دادند و با الگو از سربازان کربلا، سرباز روحا... و سرباز وطن شدند و زمزمه
«إلهِى رِضًى بِقَضائِکَ تَسلِیمًا لأمْرِکَ» را رمز صبوری و استقامت خود در هشت سال دفاعمقدس و در دوران اسارت و تحمل فشارهای روحی و جسمی و شکنجههای رژیم بعث قرار دادند و آزاده نامیده شدند، چون از قید نفسیات رهایی یافته و معتقد به وعده الهی «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا» بودند.حال باید بنگریم درس آزادگی و فرهنگ انسانساز استقامت و پیام آن برای نسلهای امروز و مسئولان ما چه بوده است. درسی که مکتب آن از کربلا و الگوی انسانساز حسین(ع) آغاز و با اطاعت، ایمان و بندگی ابراهیم، به درک امامت مولود کعبه میرسیم و در این مسیر آزادگان به ما درس استقامت میدهند.
پیام اول: همانا «استقامت، باور، استکبارستیزی و نهراسیدن از هیاهوی دشمن و باور به جبهه داخلی» و اینکه «هر سختی ـ یک آسانی بهدنبال خود دارد»؛ البته به شرط طیکردن صحیح و عاقلانه و در مسیر حق طریقکردن در تمام عرصههای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و نگاهی واقعبینانه در ارزیابی و تحلیل امور، همراه با بصیرت.
پیام دوم: احمد دواتگر از آزادگان دفاع مقدس، مینویسد: «...تمام شد و بایستی همه، همدیگر را حلال کنیم» و درواقع «باید همدیگر را حلال کنیم» و در اوضاع کشور که در جنگ اقتصادی به سر میبرد، با اتحاد و همدلی حرکت کنیم و این رویه باید در شهر امید و زندگی هم رقم بخورد و پردههای تهمت و تخریب کنار برود و با همدلی بتوانیم سبب ارتقای کارکردها در شهر امام مهربانیها باشیم.»
پیام سوم: «آزادگان به اسارت رفتند تا ملت آزاد باشد» و «از حق خود گذشتند تا حق مردم حفظ شود» پس خطاب به مسئولان: «مراقب باشید که خدایی نکرده حق مردم؛ پایمال نشود» تا مبادا حقوق به ناحق، برای خود جمع کنید که متأسفانه با حقوقهای نجومی چه خواهید کرد. مطمئناً در همین دنیا و همین دوران، باید پاسخگو باشید.
پیام چهارم: باز هم ایثار و ازخودگذشتگی؛ آزادگان از خود و خانواده خود گذشتند تا به نظام و ملت خدمت کنند؛ پس خدایی نکرده، اگر بخواهیم مردم را به خدمت بگیریم تا به خود و خانواده و آشنایان خدمت کنیم، کاری ناپسند است.این تنها درس کوچکی از ماجرای آزادگان وطن بود وگرنه همانگونه که پیر جماران گفت: «ما را چه رسد که با این قلمهای شکسته و بیانهای نارسا در وصف شهیدان، جانبازان، مفقودان و اسیرانی که در جهاد فی سبیلا... جان خود را فدا کرده یا سلامت خویش را از دست دادهاند یا به دست دشمنان اسلام اسیر شدهاند، مطلبی نوشته یا سخنی بگوییم.»