شهرها به دلیل بزرگتر شدن با مشکلات جدیدی هم روبهرو میشوند؛ ازدحام جمعیت، تناسب نداشتن مسکن با جمعیت و مسائلی از این دست به سبب به وجود آمدن شرایطی، گاهی سختشدن زندگی در کلانشهرها را به همراه دارد. یکی از مسائلی که ما در کلانشهری مثل مشهد هر روز با آن درگیر هستیم، موضوع ترافیک است.
امروزه سفر درونشهری در مشهد از نقطهای به نقطهای دیگر در 2قسمت نامتقارن شهری، زمانی حداقل یکونیمساعته را طلب میکند. اگر بخواهیم این زمان را با زمان برگشت به حساب آوریم، یعنی روزانه برای فقط یک سفر درونشهری در مشهد باید زمانی در حدود 3ساعت را صرف کرد و این یعنی یک هشتم
زمان ما در روز به این موضوع اختصاص مییابد. دوباره تأکید میکنم که این زمان را باید فقط برای یک سفر درونشهری در نظر گرفت و قطعا به موجب افزایش تعداد سفر، این زمان هم افزایش مییابد. با بیان این موضوع، در ذهن تکتک ما این سؤال شکل میگیرد که مگر ما قرار است چقدر زندگی کنیم و اصلا چقدر زمان داریم که بخواهیم در طول شبانهروز یک هشتم آن را به سفرهای درونشهری اختصاص دهیم؟
اما نکته کلیدی این است که پاسخ تکتک این سؤالات در دست ما شهروندان است. پاسخ این سؤالات و معضلات تا حدودی از رفتار ما میآید. شهر را شهروندانش تشکیل میدهند، میسازند و در زمان لازم هم اصلاح میکنند.
عوامل ترافیکی در جهات و اشکال مختلف را باید شناخت و بررسی کرد. بخشی از آن عوامل در اختیار شهروندان است و بخشی هم به تلاش مسئولان بستگی دارد. ترافیک را خودرو ایجاد میکند، و این اتفاق زمانی میافتد که تعداد خودروها زیاد میشود. زیاد شدن خودروها هم به 2عامل اصلی وابسته است: ابتدا فروش بیرویه و بدون هدف خودروها و دوم استفاده از خودروهای تکسرنشین. نکته اول همان موضوع مسئولان است که ما در این صحبت به وظایف آنها و نقص کارهایشان کاری نداریم، اما درباره استفاده از خودروهای تکسرنشین باید بگویم که با ارابههای آهنی به جان شهر افتادهایم. ترافیک بیرویه را در حالی که میتوانیم با مترو و اتوبوس سفر کنیم، سبب میشویم و در آلودگی شهر هم سهمی را به خود اختصاص میدهیم، که آثار زیانباری از خود برجای میگذارد.
نکته دیگر در موضوع رعایت قوانین راهنماییورانندگی است که اصلا دیده نمیشود، اما هر روز در همین شهر مشهد گرههای ترافیکی متعددی را سبب میشود؛ اتفاق نخست وقوع تصادف در جریان رعایت نکردن قوانین راهنماییورانندگی است و موضوع دوم مربوط میشود به نقض قوانینی که رعایت نکردن آن ها سبب ترافیک میشود؛ برای مثال در یک پارک دوبل کردن در خیابانی که عرض کمی دارد، بهراحتی شاهد این هستیم که مسیر بسته میشود.همه ما باید باور کنیم که امکان اینکه شرایط بدتر و سختتر از این هم شود، وجود دارد و این ما هستیم که باید با گذشت و فرهنگسازی ترافیکی، از رفتن به شرایطی که خیابانها پارکینگ شود، جلوگیری کنیم.