به گزارش شهرآرانیوز، ماه شعبان، به عنوان یکی از ماههای مهم در تقویم اسلامی، نه تنها از لحاظ تاریخی بلکه از دیدگاه معنوی و عبادی نیز دارای اهمیت ویژهای است. این ماه را میتوان فرصتی مغتنم برای نزدیک شدن به خداوند و تجدید میثاق با اصول دین و اخلاق اسلامی دانست. ائمه معصومین (ع) نیز در روایات خود به این ماه توجه خاصی داشته و آثار و برکات آن را مورد تأکید قرار دادهاند.
از جمله روایات معصومین درباره فضل و برکات این ماه، سخنی از امام حسین (ع) است که میفرمایند: «شعبان ماه من است، و کسی که در این ماه اعمال عبادی انجام دهد، خداوند محبت او را در دلهای بندگانش قرار میدهد» (مستدرک الوسایل، ج ۱، ص ۲۹۰). این روایت نشاندهنده اهمیت ماه شعبان به عنوان فرصتی برای نزدیکی به خدا و جلب محبت و دوستی مردم است.
ماه شعبان به عنوان ماه دعا و عبادت شناخته میشود. امام زینالعابدین (ع) در دعاهای خود از خداوند میخواهد تا او را در این ماه یاری کند و از گناهانش بگذرد. ایشان به باطن دعاها و نیایشها اهمیت میدهند و میفرمایند: «دعا در این ماه مستجاب است و بندگان میتوانند با خضوع و خشوع به درگاه الهی مراجعه کنند» (صحیفه سجادیه، دعای ۱۵). این سخنان ما را به یاد میآورد که دعا و نیایش در این ماه میتواند انسانی را دگرگون کند و روح او را به کمال نزدیکتر نماید.
شعبان بهعنوان ماه ولادتهای مبارک نیز شناخته میشود؛ ولادتهایی نظیر ولادت امام حسین (ع)، امام زین العابدین (ع)، و امام محمد باقر (ع). به گفته امام صادق (ع)، «وقتی ماه شعبان میرسد، خداوند رحمتش را نازل میکند و ملائکه بشارت ولادت این بزرگواران را اعلام میکنند» (الکافی، ج ۳، ص ۲۳۷). این ولادتها نمادهای امید و رحمت الهی هستند و فرصتی مغتنم برای پیوند با اهل بیت (ع) فراهم میکنند.
از نظر ائمه (ع)، ماه شعبان مقدمهای برای ورود به ماه رمضان است. امام رضا (ع) میفرمایند: «شعبان، شافعی است برای رمضان، و کسی که در شعبان اعمال خیر انجام دهد، خداوند برای او در رمضان عذر خواهد کرد» (بحارالانوار، ج ۲۰، ص ۵۷). این بیان نشاندهنده این است که اعمال انجام شده در این ماه میتواند تاثیر مثبت و مضاعفی در تقرب به خداوند در ماه رمضان داشته باشد.
گذشته از عبادت و دعا، ائمه معصومین (ع) به اهمیت اخلاق فاضله در این ماه تاکید میکنند. امام علی (ع) میفرمایند: «کسی که در شعبان درصدد اصلاح اخلاق خود برآید، برای او در روز قیامت نوری خواهد بود» (نهج البلاغه، حکمت ۳۷۷). این تأکید بر اصلاح نفس نشاندهنده این است که ماه شعبان یک فرصت مناسب برای حصول به فضایل اخلاقی و ترمیم نواقص است.
ماه شعبان بهعنوان ماه قرب به خداوند، دعا، عبادت، و اصلاح نفس، فرصتی مناسب برای مسلمانان است تا با استفاده از برکات این ماه، خود را برای ورود به ماه رمضان مهیا کنند. روایات ائمه معصومین (ع) در این خصوص، همواره ما را به یادآوری و اصلاح دعوت میکند و به ما این پیام را میدهد که هر قدمی که در این ماه برای نزدیکی به خداوند برمیداریم، میتواند اثرات شگرفی در زندگی ما به همراه داشته باشد. پس باید تلاش کنیم تا از این ایام مبارک بهرهبرداری کنیم و با دعا، نیایش و اصلاح اخلاق، خود را برای ضیافت بزرگ رمضان آماده سازیم.