موسم عشق و طراوت

موسم عشق و بهار طراوت فرامی‌رسد؛ دو گل با یکدیگر پیمان مؤدت می‌بندند و نهاد خانواده، بر پایه مهر و محبت و همدلی استوار می‌شود. دیری نمی‌پاید که غنچه فرزند می‌شکفد و نشاط و طراوت خاصی به این دو گل می‌بخشد. در اینجاست که خانواده به معنای واقعی کلمه شکل می‌گیرد.خانواده ستون بنای اجتماع است. نهاد کوچکی است که همه انسان‌ها را در کانون گرم خود پناه داده و در دامن پرمهر خود رشد می‌دهد. خانواده زمینه‌ای مناسب برای پرورش استعدادها و شکل‌گیری شخصیت انسان‌هاست. این نهاد مقدس، افراد را برای ورود به جامعه آماده می‌کند.

ضرورت تشکیل خانواده
اگر لازم باشد انسان برای رسیدن به کمال، از یک نردبان بالا برود، قطعا اولین پله این نردبان، «تشکیل خانواده» است. بجاست همه ما با این اقدام که رضای خدا را در پی دارد، گامی بلند به سوی کمال برداریم. پیامبر گرامی اسلام (ص) در این زمینه فرموده‌اند: «هرکس ازدواج کند، نصف دین خود را حفظ کرده است. پس باید در نصف باقی، تقوای الهی پیشه کند.»واقعیت این است که در محیط خانواده‌ای که با عشق و محبت و براساس معیارهای اسلامی تشکیل شده است، آرامش و آسایش جسم و جان انسان تأمین می‌شود. در زلال صفا و صمیمیت آن، زنگارهای پریشانی و خستگی از آیینه روح و جسم انسان زدوده می‌شود و تخیلات و وساوس شیطانی محو شده و به جای آن، استعدادها و نیروهای خلاق به شکوفه می‌نشیند.

فلسفه تشکیل خانواده
با سیری در بوستان عطرآگین قرآن، به این نکته پی می‌بریم که طراح آفرینش، خلقت انسان‌ها را به صورت جفت جفت طراحی کرده است. و در حقیقت، دوری گزیدن از تنهایی و میل به همسرگزینی و تشکیل خانواده، به سرشت و آفرینش انسان برمی‌گردد. اگر چنین نبود، هرگز همسران وسیله سکون و آرامش یکدیگر نبودند و دوستی و رحمت، میان آنان برقرار نمی‌شد.

خانواده، قرارگاه رحمت
خانه قرارگاه رأفت و مهر است. این نهاد، روشن از شعله عشق و گرمی‌اش از همدلی و یکرنگی است. حال که خداوند خانواده را محل رحمت و رأفت قرار داده است، شایسته نیست در این محل امن و آرامش، دلهره و ناراحتی و اضطراب به‌وجود آوریم. باید زبان به شکر این نعمت ارزنده بگشاییم تا خداوند برکات و رحمت فراوان خود را بر ما نازل فرماید.

خانواده، مکتب انسان‌سازی
خانواده اولین کلاس درس است و اولین درس، درس توحید است که پدر هنگام تولد، در گوش فرزند خویش می‌خواند. باید به فرزندان الفبای درست زیستن را نیز بیاموزیم و مهر ورزیدن را با آنان تکرار کنیم. باید با آنان به کارگاه عمل برویم تا درس تفاهم، سازگاری، محبت، ایثار و صمیمیت را از برشوند.در محیط خانه برای همه افراد خانواده، زمینه رشد و تکامل فراهم است. اگر هر یک از آن‌ها به تکلیف خود عمل کند، دیگر افراد خانواده نیز خیلی زود با او همگام می‌شوند. درحقیقت، بهترین تربیت، تربیت عملی است و آنچه اثر کامل و مطلوب می‌گذارد، عمل انسان است. چه بسیارند افرادی که اهل عبادت‌اند و همسر و فرزندانشان نیز در اثر همنشینی با آنان، به پیروی از آنان گراییدند.