به گزارش شهرآرانیوز، «سیدحسن مبارز» از شاعران افغانستانی مقیم مشهد است که از اوایل دهه ۱۳۸۰، فعالیت ادبی خود را آغاز کرده و در کنار تحصیل حوزوی و دانشگاهی، در انجمنهای شعر خراسان حضور مستمر داشته است. شعرهای او اغلب مضامین آیینی، اجتماعی و هویتی را دربرمیگیرد و نگاهش به ادبیات، نگاهی رسالتمند و متعهد است.
او که سالها در محافل ادبی خراسان حضوری فعال داشته و مجموعهشعر «از شاخه انجیر» را در کارنامه دارد، معتقد است در شرایط جنگی، اهل هنر باید اندوه خود را مدیریت کنند و در صف نخست دفاع فرهنگی بایستند.
این شاعر در گفتوگو با شهرآرانیوز، با اشاره به حالوهوای این روزها میگوید: «خیلی طبیعی است که همه ما ناراحت و غمگین باشیم؛ اما چون در شرایط جنگی قرار داریم، طبیعتاً غم و اندوهمان را برای زمان مناسب نگه میداریم. الان باید از نظر قلبی و روحی خودمان را آماده کنیم تا بتوانیم روحیهمان را حفظ کنیم و به دیگران هم انگیزه بدهیم».
مبارز معتقد است در وضعیت فعلی، اولویت با حفظ انسجام و مقابله با تهدیدهاست: «وقتی دشمنان از جهات مختلف ما را تهدید میکنند و حتی صحبت از حمله میشود، طبیعی است که عزاداری و سوگ را به فرصت دیگری موکول کنیم و فعلاً به مقابله بپردازیم».
او با تأکید بر نقش هنرمندان ادامه میدهد: «هنرمندان با قلمشان، با هنرشان و اگر لازم باشد حتی با جانشان باید از انقلاب و نظام دفاع کنند. این کمترین وظیفهای است که در چنین مقطعی بر دوش ماست».
این شاعر افغانستانی ساکن مشهد، مهمترین توصیه خود را حفظ وحدت و انسجام اجتماعی میداند: «در بزنگاهها مردم ما نشان دادهاند بهترین انتخاب را میکنند. اول از همه باید وحدتمان را حفظ کنیم. اگر جوانی از روی ناآگاهی حرفی زد یا رفتاری کرد، او دشمن ما نیست؛ جاهلی است که فریب خورده و باید برایش تبیین و روشنگری کرد».
به گفته مبارز، شناخت «دشمن واقعی» و تفکیک آن از خطاهای هیجانی برخی افراد، شرط عبور از بحران است.
او دومین ضرورت را تلاش همهجانبه میداند: «در این شرایط سخت، از هر کاری که میتوانیم نباید دریغ کنیم؛ چه سرودن شعر، چه تولید محتوا، چه فعالیت رسانهای. هرکس در حد توانش باید وارد میدان شود».
مبارز تأکید میکند دفاع از وطن و ارزشها، امری بدیهی و عقلانی است: «عقل سلیم هر انسانی میفهمد که در شرایط بحرانی باید از خاک و وطن و ناموسش دفاع کند. این موضوع نیاز به توصیه ندارد».
او در پاسخ به این پرسش که خودش چه فعالیت ادبی مرتبط با شرایط فعلی انجام داده است، میگوید: «الان در خراسان شمالی و در فضای تبلیغی حضور دارم. در مساجد جامع و جلسات مختلف برای مردم صحبت میکنم. همان روزی که خبر شهادت را شنیدم، متنی نوشتم و برای افرادی که لازم میدانستم ارسال کردم».
او البته با صراحت میافزاید: «هنوز نتوانستهام شعری بگویم. حقیقتش این است که باوجود تأکید بر حفظ روحیه، این غم آنقدر بزرگ بود که فعلاً دل و دماغ نشستن و شعرگفتن را نداشتم. اما هر شاعری که بتواند در این زمینه اثری خلق کند، کارش بسیار ارزشمند است؛ هم از نظر وظیفه ملی و هم دینی و اعتقادی».