راهکارهای کلیدی حمایت روانی از کودکان در شرایط بحران
مدیر گروه سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: در شرایط پرتنش و استرس زا، لازم است تا والدین از کودکان و نوجوانان خود مراقبت روانی دقیق تری انجام دهند. اما اگر والدین بخواهند از کودکانشان بطور مؤثر مراقبت کنند، باید مراقب نیازهای عاطفی خود هم باشند.
به گزارش شهرآرانیوز، دکتر ندا اخروی، افزود: درشرایط پر تنش خانوادگی یا اجتماعی، بروز ترس ها، نگرانیها و اضطراب در تمام ردههای سنی شایع هستند. نحوه بروز آنها به سن، جنسیت، قومیت، فرهنگ و پایگاه اجتماعی اقتصادی بستگی دارد. ترسهای ناراحت کننده و اضطراب باعث ایجاد علایم شناختی، رفتاری و فیزیولوژیک میشوند و بر کارایی شخصی و اجتماعی تاثیر میگذارند و در صورت پایداری مدت و شدت علایم، اختلالها بروز پیدا میکنند.
وی اظهار داشت: اختلالهای مربوط به سانحه و عوامل استرس شامل اختلالاتی هستند که بدنبال مواجهه با یک سانحه یا استرس، ناراحتی روانی متعاقب آن ایجاد شده است. از شایعترین علایم این ناراحتیها میتوان به عدم احساس لذت (از آنچه که قبلا برای ما خوشایند بوده است)، احساس غم و ملال، علائم پرخاشگری و بروز خشم اشاره کرد.
دکتر اخروی پیدا کردن راههایی برای کسب آرامش، حمایت اجتماعی و ملاقات با دوستان و نزدیکان، انجام فعالیتهای خوشایند و لذت بخش از جمله پخت یک غذای مورد علاقه، بازیهای خانوادگی، خاطره گویی و ...، کمک به دیگران وانجام کارهای خیر خواهانه و داوطلبانه یا شرکت در فعالیتهای بازسازی، فعال بودن و برنامه ریزی برای کارهایی که میتوان آنها را با افراد خانواده و دوستان انجام داد، در نظر گرفتن یک روز و یک زمانی برای استراحت وانجام فعالیتهای لذت بخش، دعا، مراسم مذهبی و دیگر فعالیتهایی معنوی، و پرهیز از تماس مداوم با اخبار نگران کننده و آسیب زای روانی را مثالهایی از تکنیکهای ویژهای برشمرد که میتوان هم برای بزرگسالان و هم برای کودکان بکار برد.
مدیر گروه سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشت دانشگاه در مورد کارهایی که لازم است برای کودکان انجام دهیم نیز بر اطمینان بخشی به کودک در خصوص در امنیت بودن وی و ایجاد راحتی و نزدیکی جسمانی با کودک تاکید کرد و ادامه داد: نوازش و انحراف توجه او به خصوص در زمانی که کودک در حال وحشت زده شدن است، درک و پذیرش و شنونده بودن برای صحبتها و ترسها و اضطرابهای کودک، فراهم ساختن نزدیکی جسمی و فیزیکی و در دسترس بودن تمامی اعضای خانواده تا حد امکان، بازسازی و برنامه ریزی و تشویق کودک جهت فعالیتهای روزمره و معمول مانند خوردن، خوابیدن، بازی کردن و به کار گرفتن کودک در انجام کارهای معمول زندگی متناسب با سن وی از دیگر راهکارهایی است که برای کمک به کودکان در شرایط پرتنش توصیه میشود.
دکتر اخروی تصریح کرد: در شرایط بحران، کودکان ممکن است رفتارهای متفاوت و غیرمعمولی مانند: ناخن جویدن، وحشتزدگی یا ترس، شبادراری، پریشانی و شوکه شدن، بیحالی یا گریه، اختلال خواب یا کابوس، سردرد و دلدرد، تهوع، استفراغ یا کاهش اشتها از خود نشان دهند. این واکنشها (در شرایط خاص) ممکن است به صورت موقتی رخ دهد و نشاندهنده نیاز کودک به حمایت و آرامش است. والدین باید بپذیرند که این علائم به دلیل شرایط بحرانی است که کودک در حال تجربهی آن است و به هیچ عنوان کودک را به خاطر این رفتارها مورد تنبیه، سرزنش یا تحقیر قرار ندهند.
وی گفت: گفتوگو، اطمینان بخشی به کودک و شنیدن نگرانیهای او باعث احساس آرامش بیشتر کودک شده و به احتمال زیاد بروز این رفتارها کاهش مییابد و اگر علائم ادامه داشت یا شدید شد، والدین عزیز میتوانند با مراجعه به مراکز خدمات جامع سلامت، از ارائهی خدمات رایگان سلامت روان و راهنماییهای روانشناسان مراکز بهداشت بهرهمند شوند.
دکتر اخروی سوالات کودکان در شرایط پرتنش و بحرانی را آغاز یک گفتوگو برشمرد که والدین میتوانند برای افزایش تاب آوری کودک در جهت مواجهه با شرایط بحرانی، سر صحبت را با او باز کنند و به او بگویند که نگران بودن و ترسیدن آدمها در شرایط بحرانی، یک موضوع طبیعی است.
وی از والدین خواست توجه کنند که چه چیزی فرزندشان را نگران کرده، اما فقط گوش بدهند، نصیحت نکنند و به او نگویند که نباید بترسی، ترس نداره، باید شجاع باشی و... بلکه به فرزند فرصت حرف زدن بدهند. با آرامش و مهربانی به کودک نگاه کنند و حرفش را جدی بگیرند.
مدیر گروه سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشت دانشگاه افزود: میتوانید به کودک بگویید: ما گاهی خبرهای نگرانکننده میشنویم. اتفاقاتی میفته که ممکنه همه ما رو نگران کنه و ممکنه حتی بترسیم. اما مطمئن باش که بزرگترها حواسشون به همه چی هست واین شرایط فقط برای مدتی سخته. توی روزای سخت خیلی از آدمها قوی میشن و قوی زندگی میکنن
دکتر اخروی تاکید کرد: به فرزندان راست بگویید ولی موضوع را بزرگ جلوه ندهید، دروغ نگویید، اما لازم نیست کل وقایع را هم تعریف کنید. علاوه بر این اگر پاسخ بعضی از سئوالهای او را نمیدانید، هیچ اشکالی ندارد که بگویید: نمیدانم، ولی سعی میکنم جواب سئوال تو را پیدا کنم. والد خوب همیشه جواب دقیق ندارد، اما همیشه: حاضر است، پناهگاه کودک است و برای حرفهای او، شنواست
وی گفت: تمرین تنفس (دم و بازدم آرام و آهسته) را برای آرامسازی به کودک آموزش دهید. میتوانید بگویید: یه روش رو با هم تمرین کنیم که هروقت نگران شدی یا ترسیدی بتونی ازش استفاده کنی. الان فکر کن یک گل خوشبو توی دستاته... آروم بوش کن (دم عمیق و طولانی) ... حالا یه شمع روشنه آروم فوتش کن (بازدم عمیق و طولانی) ... چندبار همینو تکرار کن.
دکتر اخروی تاکید کرد صحبت با کودکان را با این جمله تمام کنید که همیشه میتواند همه چیز را با شما درمیان بگذارد و به او بگویید که پرسیدن سوال، ابراز نگرانی یا غم اشکالی ندارد و هر موقع چیزی نگرانت کرد، من اینجام که بشنوم. هیچوقت تنها نیستی. بعد از صحبت سعی کنید برنامهی روزانه را طبق معمول ادامه بدهید. مثلاً با او بازی کنید، با هم غذا درست کنید، یا برای او قصه بگویید. این کار حس آرامش و امنیت بیشتری به کودک میدهد.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
