به گزارش شهرآرانیوز؛ سیدمهدی رضازاده که سالها در حوزه تولید آثار تلویزیونی و فرهنگی فعالیت داشته معتقد است هنرمندان نباید در چنین موقعیتی منفعل بمانند بلکه باید بیش از همیشه به وظیفه حرفهای خود عمل کنند.
رضازاده معتقد است هنرمندان نباید منتظر فراهم شدن شرایط ایدهآل بمانند. به گفته او، در موقعیتهای دشوار تاریخی، هنر میتواند نقش مهمی در حفظ روحیه جامعه ایفا کند و همین موضوع مسئولیت هنرمندان را سنگینتر میکند.
او برای توضیح این نگاه به صحنهای از فیلم «تایتانیک» اشاره میکند؛ جایی که در لحظات پایانی غرق شدن کشتی، نوازندگان به جای آنکه به فکر نجات خود باشند، روی عرشه جمع میشوند و برای مردم موسیقی مینوازند. به اعتقاد رضازاده، هنرمندان نیز در چنین شرایطی باید کنار مردم بمانند و کار خود را انجام دهند، نه اینکه در انتظار روشن شدن اوضاع دست روی دست بگذارند.
به باور این کارگردان مشهدی، فعالیت هنری در چنین موقعیتهایی میتواند تأثیر مهمی بر روحیه عمومی جامعه داشته باشد. او میگوید آثار هنری علاوه بر ایجاد امید و آرامش در میان مردم، پیام روشنی نیز به بیرون از مرزها منتقل میکند؛ اینکه جامعه ایرانی زنده و پویاست و هنرمندانش همچنان فعالاند.
رضازاده تأکید میکند هنرمندان در واقع بلندگوی جامعه هستند و حضور و فعالیت آنها میتواند تصویر واقعیتری از وضعیت اجتماعی کشور ارائه دهد؛ تصویری که نشان میدهد مردم ایران در برابر فشارها و تهدیدها همچنان ایستادهاند.
او در عین حال بر ضرورت توجه به تخصص در کار هنری تأکید میکند. به گفته رضازاده، ثبت و روایت میدانی وقایع بیش از هر چیز بر عهده مستندسازانی است که تجربه حضور در چنین موقعیتهایی را دارند و میتوانند در دل رویدادها روایتهای دقیقتری ثبت کنند.
در مقابل، دیگر هنرمندان نیز باید در حوزه تخصصی خود فعالیت کنند. او معتقد است ورود غیرحرفهای به برخی حوزهها ممکن است نتیجهای معکوس داشته باشد و حتی به جریان اطلاعرسانی آسیب بزند. به همین دلیل، هر هنرمند باید با تکیه بر مهارت و تجربه خود در این مسیر نقشآفرینی کند.
رضازاده در ادامه به ضرورت حمایت مسئولان از هنرمندان برای تولید آثار فرهنگی اشاره میکند و میگوید بسیاری از هنرمندان آمادگی دارند در چنین شرایطی دست به کار شوند، اما برای شکلگیری یک جریان گسترده تولید آثار، نیاز به برنامهریزی و حمایت وجود دارد.
به گفته او حتی با امکانات محدود نیز میتوان تولید آثار کوتاه و تأثیرگذار را آغاز کرد؛ آثاری که بتوانند در کوتاهمدت به جامعه امید بدهند و در بلندمدت نیز بخشی از حافظه فرهنگی این دوره را شکل دهند.
این فیلمساز مشهدی در بخش دیگری از صحبتهای خود به فعالیتهای شخصیاش اشاره میکند و میگوید این روزها در حال تکمیل پروژهای است که مدتی به دلیل مشکلات مالی متوقف مانده بود. این پروژه یک اثر داستانی است که در کنار روایت خود، به برخی رخدادهای اجتماعی سالهای اخیر نیز نزدیک میشود.
او توضیح میدهد داستان این اثر درباره طرحی است که برای استفاده درست کودکان و نوجوانان از تلفن همراه و شبکههای اجتماعی ارائه میشود؛ طرحی که هدف آن ایجاد پیوند و همدلی میان نسل جوان در سراسر کشور است. مخاطب این اثر عموم مردم هستند، اما تمرکز اصلی آن بر کودکان و نوجوانان قرار دارد.
به گفته رضازاده، این پروژه به مراحل پایانی تولید رسیده و در صورت تأمین بخش کوچکی از هزینههای باقیمانده میتواند بهزودی آماده پخش شود. او میگوید پیشنهاد اولیه برای پخش این اثر از سوی شبکه خراسان مطرح شده، اما گفتوگوهایی نیز برای نمایش آن از شبکه یک تلویزیون انجام شده است.
در صورت نهایی شدن برنامهها، احتمال دارد این اثر همزمان با هفته معلم از تلویزیون پخش شود.
رضازاده در پایان تأکید میکند آرزو دارد جامعه ایران در آرامش و نشاط زندگی کند و هنرمندان نیز بتوانند با آثار خود سهمی در تقویت امید و همبستگی اجتماعی داشته باشند.
به گفته او هر هنرمند باید تلاش کند آنچه از دستش برمیآید برای مردم و کشورش انجام دهد؛ چرا که باور دارد ایران با همه دشواریها همچنان پابرجا خواهد ماند.