به گزارش شهرآرانیوز، ۳۷ روز است که چشمها به ایران دوخته شده، اقتصاد جهان تحتتأثیر بحران تنگه هرمز است و اختلاف میان دولتمردان جهان، شکافهای سیاسی میان کشورها را تشدید کرده است. با این حال، بیش از همه این کارشناسان مسائل نظامی هستند که این روزها اخبار جنگ ایران و آمریکا را دنبال میکنند، زیرا این نبرد، تقابل برترین نسخه از دکترین نظامی نامتقارن و عالیترین نسخه از دکترین ارتشهای کلاسیک در جهان است. بیتردید دنیا تاکنون نسخه مشابهی از چنین تقابلی را به خود ندیده و هرگز تضادی در این سطح میان دو طرف درگیر در یک جنگ وجود نداشته است. این گزارش به بررسی ابعاد ناگفتهای از جنگ کنونی ایران و آمریکا و دکترین دفاعی متفاوت تهران پرداخته است.
عمود شکری، استاد روابط بین الملل در سرمقاله اخیر خود در میدلایست مانیتور میگوید: در طول تاریخ و بهخصوص پس از انقلاب ۱۹۷۹، ایرانیها همیشه متمرکز بر افزایش قدرت خود ورای مرزهایشان بودهاند؛ آنهم با استفاده از بازدارندگی افقی و درقالب راهبرد دفاع رو به جلو یا دکترین موزائیکی. در قالب این راهبرد، هستههای متمرکز مقاومت، موشکهای بالستیک، تاکتیکهای رزم چریکی و البته فناوریهای سایبری، سلاحهای متنوعی میشوند برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی کشور تا همهچیز فقط متمرکز بر یک گزاره باشد: «تهدید پیش از رسیدن به قلمروی ایران باید خنثی شود».
وی میافزاید: اینگونه بوده که ایران در طول ۴۷ سال اخیر همیشه توانسته امنیت خود را در عمق راهبردی منطقه حفظ کند. حتی با وجود وقوع جنگ در عراق و افغانستان و تغییراتی که ارتشهای جهان را وادار به استفاده از جنگنده، ناوشکن و تانکهای گرانقیمت کرد، دوباره این نیروهای مسلح ایران بودند که میدان جنگ اوکراین را به عرصه معرفی محصولات نامتقارن خود تبدیل کردند. اکنون پهپادهای ارزانقیمت و موشکهای بارشی ایران، محصول محبوب بازار سلاح در دنیاست و همه اینها، تجسم موفقیت الگوی دفاع موزائیکی است.
به گفته این استاد روابط بینالملل، دستاورد این دفاع چندلایه، نامتقارن و موزائیکی برای دکترین امنیتی ایران همین بوده که پس از ۳۴ روز، واشنگتن و تلآویو حتی از برآورد خسارت واردآمده به توان موشکی ایران و حجم باقیمانده زرادخانه تهران ناتوان باشند. بر همین اساس است که ایران میتواند هر زمان که اراده کند، به هر نقطه از جبهه متخاصم خود که اراده کند، حمله کند و ائتلاف آمریکایی صهیونیستی حتی از رهگیری مبدأ شلیکها ناتوان باشند.

کمتر از یک هفته پس از آغاز جنگ رمضان، والاستریت ژورنال در گزارش اختصاصی خود از تقابل نظامی تهران واشنگتن با عنوان جنگ بزرگ قرن (Great War of the Century) یاد کرده و میگوید: جهان شاهد جنگی است که در آن ائتلاف آغازکننده نبرد، برتری مطلق از هر نظر نسبت به توانمندیهای نظامی جبهه مدافع دارد. در حقیقت، اعتبار نظامی ایالات متحده در هر سال بیش از ۹۰ برابر کل بودجه صنایع دفاعی ایران است. از نظر تعداد سربازان فعال و در تک تک مؤلفههای قدرت در جنگ میدانی همچون تانک، جنگنده، بمبافکن و تجهیزات رزم سطحی و زیرسطحی دریایی هم دست برتر با آمریکاست، اما بازهم پس از ۳۷ روز شاهد مقاومت تهران هستیم.
این رسانه آمریکایی میافزاید: وضعیت موجود، دستاورد مستقیم دفاع موزائیکی و نامتقارنی است که پس از جنگ ۱۹۸۰ ایران و عراق توسط تهران در دستورکار ویژه قرار گرفت. این یک راهبرد جسورانه است. آنها توانستهاند خویشتنداری همیشگی خود را کنار بگذارند، به فرماندهان میانی و میدان آزادی عمل ببخشند و تعداد بیشماری گروه آتش بهاختیار ترتیب دهند که همه منافع ایالات متحده را در منطقه زیر ضربه میبرند.
به گفته والاستریت ژورنال، ایران در جنگ اخیر خود با آمریکا توانسته جبهه درگیری را به هزار و ۸۰۰ مایل سواحل خود در خلیج فارس گسترش دهد، طعم تلخ راهبردهای سختگیرانه خود را به دایره وسیعی از کشورهای همپیمان با آمریکا بچشاند و از همه مهمتر، از این درگیری سالم بیرون بیاید. با وجود ترور رهبر عالیقدر ایران، امروزه هیچ نشانهای از فروپاشی یا حتی فرسودگی در ساختار دفاعی آنها مشاهده نمیشود و همه اینها ثابت میکند که جهان با گذر از دوران جنگافزارهای گرانقیمت و راهکارهای متمرکز، میتواند آینده را با تقلید دکترین دفاع موزائیکی تهران بسازد.
جنگ رمضان با همه ابعاد و پیوستهاش در عرصههای اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، یک دستاورد شاخص و نتیجه درخشان در عرصه نظامی داشته است؛ دستاوردی فراتر از مرزهای ایران که دنیا را با حقایق تازه مواجه کرده است. جنگ ایران و آمریکا پس از ۳۴ روز، بار دیگر نشان داد که تهران با بهرهگیری از دفاع موزائیکی و دکترین جنگ نامتقارن خود، حتی در مقابل برترین ارتش کلاسیک جهان توانسته قدرت آتش آفندی و ضربهزنی قابلتوجه خود را حفظ کند.
ترکیب گروههای مقاومت، موشکهای بالستیک، تاکتیکهای چریکی و فناوریهای سایبری در بزرگترین جنگ قرن ثابت کرد که قدرت واقعی نه در جدیدترین نسل از جنگندههای خانواده F آمریکا، J چین یا سوخو روسیه بلکه در خلاقیت راهبردی و انعطاف عملیاتی نهفته است. این تجربه موفق، الگوی جنگهای آینده است، زمانی که تانکهای میلیون دلاری در پایگاههای نظامی خاک میخورند و پهپادها بر فراز آسمانها بال میگشایند.