به گزارش شهرآرانیوز، هنوز آتش ماجرای خلبانان آمریکایی فروکش نکرده و هنوز گرد و خاک طوفان خبری پس از سقوط f۳۵ آمریکایی در تنگه هرمز فروننشسته، ایرانیها دیروز را با خبر هدف قرارگرفتن یک فروند جنگنده A۱۰ تاندربولت ایالات متحده در نزدیکی تنگه هرمز به پایان رساندند. منطقی است اگر کمتر با این پرنده جنگی آمریکا آشنا باشید، هرچه باشد، عضوی از خانواده مشهور سری F نیست و تفاوتهای چشمگیری هم با همنوعهای خود همچون F۱۵، F۱۶، F۱۸ یا سوخو ۲۴ دارد، اما هرگز نباید این جنگنده بدقواره را دستکم بگیرید. برای دانستن اینکه شب گذشته پدافند ایران چه عقابی را به زیر کشیده است، با این گزارش همراه شوید.
چه شد که A۱۰ متولد شد؟ موضوع اصلی این بود که نیروی هوایی آمریکا از ابتدا با کاربری انبوه جنگندههای خانواده F، نسلی از پرندهها را در ناوگان هوایی خود در اختیار داشت که ویژگی مشترک همه آنها، سرعت و تخریب در مقیاس وسیع بود. مشکل کجاست؟ اینکه این جنگندهها اکثراً در انهدام اهداف کوچک و سریع ناتوان هستند و بهطور مثال در میدانهای جنگ زمینی، یگانهای زرهی (تانک و نفربر) میتوانند با رعایت چند اصل ساده، بهسادگی از آتش جنگندههای آمریکایی در امان باشند.
اساساً به همین دلیل هم بود که یگانهای زرهی در کشورهای صاحب صنعت (ازجمله شوروی) در آن زمان رو به ساخت تانکهای سریع (همچون تانکهای سری T) آوردند. هدف دشمنان آمریکا آن بود که از آتش پرندههای آمریکا در امان بمانند و از اینجا بود که طرح ساخت یک جنگنده متفاوت با هدف توانایی رزم زمینی از طرف وزارت دفاع آمریکا مطرح شد.

در رقابت با نامهای بزرگ صنعت اسلحهسازی در آمریکا ازجمله کمپانی لاکهید مارتین، یک کارخانه کوچک تولید سلاح با عنوان فیرچایلد ریپابلیک (FairChild Republic) توانست با طرح انقلابی خود توجه وزارت دفاع آمریکا را جلب کند. ویژگی متمایز این طرح، جنگندهای بود که به شکلی احمقانه، ساده طراحی شده بود. اساساً تولید جنگندههای ساده، اما کارآمد، شگرد مهندسان آلمانی در زمان هیتلر بود و با پایان جنگ جهانی دوم و سقوط حکومت نازی، کمپانی فیرچایلد ریپابلیک توانسته بود تعداد زیادی از این مهندسان فراری را جذب کند. همانها هم بودند که طرح اولیه این جنگنده را به پنتاگون ارسال کردند.
آلمانیهای فراری در جنگنده جدید آمریکاییها سه ویژگی منحصربهفرد طراحی کردند؛ اولاً یک توپ گاتلینگ ۳۰ میلیمتری از نوع GAU-۸ که سنگینترین توپ استفادهشده روی یک هواپیما در طول تاریخ است، میتواند تا چهارهزار گلوله در دقیقه شلیک کند و با مهماتی که بعدها به گلولههای ضدزره اورانیوم ضعیفشده و انفجاری مجهز شد، کابوس تانکهای دنیا را رقم بزند. ویژگی دوم نیز طراحی ۱۱ نقطه سخت (۸ نقطه زیر بال و ۳ نقطه زیر بدنه) است که باعث میشود این پرنده ۱۱ هزارکیلوگرمی بتواند بیش از ۷ هزار کیلوگرم مهمات را حمل کند.
اما مهمترین ویژگی این جنگنده جدید، سرعت آن بود. سوغاتی آلمانیها برای دشمنان سابقشان، پرندهای بود که میتواند سرعت خود را حتی به ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت کاهش دهد. برای درک بهتر این عدد، بد نیست بدانید کمترین سرعت جنگندههای خانواده F مربوط به F۲۲ Raptor است که از ۱۴۰۰ کیلومتر کمتر نمیشود. اهمیت پرواز با سرعتهای پایین چیست؟ اینکه خلبان بتواند با سرعت و دقت بیشتری، اهداف موردنظر خود را انتخاب کرده و منهدم کند.
بالهای بلند A۱۰ میتواند این پرنده را تا حد ترسناکی برای دشمنان خود چالاک و دستنیافتنی کند. طراحی دو موتور جت از نوع توربوپراپ بر دم آن، قدرت پیشران وحشتناکی برای تیکآف از باندهای بسیارکوچک صحرایی در اختیار خلبان قرار دهد. راهبری A۱۰ نیز بهقدری برای خلبانان آسان است که حتی بدون تکنسین آتش و فقط با یک نفر، قابلیت هدایت و حمله بهصورت همزمان را دارد.
ناگفته نماند که آمریکاییها بعدها توانستند کابین خلبان A۱۰ را به آلیاژ خاصی از تیتانیوم ارتقا دهند که تا پیش از آن، فقط در بدنه فضاپیماها استفاده میشد. این جنگنده بهدلیل قابلیت پرواز با سرعتهای پایین، حتی زمانی که یک باله یا دم خود را از دست بدهد، بازهم میتواند به پرواز ادامه دهد. افزون بر این، A۱۰ تنها جنگنده دنیاست که حتی درصورت انهدام کامل، با سیستم هوشمند خود میتواند در ثانیهای پیش از انفجار، خلبان خود را به بیرون پرتاب کند و او را نجات دهد.
بعدها نام A۱۰ Thunderbolt (صاعقه) را بر روی این جنگنده گذاشتند و بهخاطر ظاهر زشتش، هم انتقادات بسیاری به پنتاگون مطرح شد و هم خلبانان آمریکایی از راهبری آن منزجر بودند. با این حال، زمان زیادی نگذشت که A۱۰ به پرنده محبوب آمریکاییها تبدیل شد. چگونه؟ با انهدام بیش از هزار تانک، دوهزار نفربر و ۱۲۰۰ توپخانه سنگین در جنگ اول خلیج فارس، آنهم درحالی که فقط پنج فروند از آنها سرنگون شده بود. در جنگ آمریکا علیه ائتلاف عراق در سال ۱۹۹۰ میلادی هم فقط ناوگان جنگندههای A۱۰ ایالات متحده توانستند ۵۰ درصد از کل تانکها و ۳۱ درصد از کل نفربرهای زرهی عراق را نابود کنند.
جنگنده A۱۰ تاندربولت یکی از قدیمیترین پرندههایی است که نیروی هوایی ایالات متحده در عصر جدید عملیاتهای نظامی خود در جهان، همچنان از آنها استفاده میکند. پیشبینیها این است که این جنگنده بتواند حداقل تا سال ۲۰۳۰ همچنان به عملیات ادامه دهد. در مجموع حدود ۱۶۲ فروند از این جنگنده در اختیار وزارت جنگ آمریکاست که البته شامگاه دیروز، این تعداد به ۱۶۱ فروند کاهش پیدا کرد. بدون شک شگفتانههای آینده در جنگ ایران، حساب خسارتهای نیروی هوایی آمریکا را بازهم سنگینتر خواهد کرد.