جنگ تحمیلی در جالی با پیروزی ایران در حال اتمام است که به طور حتم اثار اقتصادی و اجتماعی آن برای همه قابل لمس بوده و خواهد بود. در حوزه اقتصاد با هدف قرار گرفتن صنایع خرد و کلان موجی از تعدیلها در تعداد نیروی انسانی و حتی دستمزدها در آینده قابل پیش بینی است.
در این میان، یکی از مهمترین پیامدهای اقتصادی، مسئله دستمزد بازیکنان است. در سالهای اخیر، نرخ قرارداد بازیکنان در فوتبال ایران به شکل قابل توجهی افزایش یافته و حتی از سطح واقعی اقتصاد فوتبال کشور هم فراتر رفته است. حالا با ورود به یک دوره رکود شدید اقتصادی، باشگاهها دیگر توان پرداخت این ارقام سنگین را نخواهند داشت. همین مسئله میتواند موجی از خروج بازیکنان را به دنبال داشته باشد. دستمزدها مطمئنا چند ده میلیارد تومان پایین خواهد آمد که مطمئنا به مزاق بازیکنان خوش نخواهد آمد. به خصوص در مورد تیم هایی، چون استقلال و سپاهان و فولاد و تیمهای صنعتی که مستقیم صنایع مادر آنها مورد تهاجم قرار گرفت. به طور حتم استقلالیها دیگر دست و دلباز نخواهند بود و سپاهانی و فولادیها و حتی کرمانیها دست به عصا خواهند رفت. با توجه به حوادث جنگ راه رفتن بازیکنان به تیمهای عربی تقریبا سد شده و تیمهای اروپایی هم بعید است برای بازیکنانی که بازی ملی درخشان ندارند فرش قرمز پهن کنند. با این شرایط باید شاهد اتفاقات عجیب و قریبی در زمینه قراردادهای منعقده در سال جاری باشیم.