به گزارش شهرآرانیوز؛ امیراطهر سهیلی با بیان اینکه اکران فیلم کوتاه اتفاق تازهای نیست، گفت: «فیلمهای کوتاه قبلاً هم در هنر و تجربه و برخی محافل اکران میشدند، اما چیزی که امروز نیاز داریم برنامهریزی دقیق برای اکران مناسب است».
این فیلمساز مشهدی با نگاهی انتقادی از میزان استقبال مخاطبان افزود: «آیا در باکسهای هنر و تجربه، واقعاً مخاطب برای تماشای فیلم کوتاه به سینما میرفت؟ چند نفر در این اکرانها حضور داشتند؟ اکران زمانی موفق است که سالن سینما پر شود، نه اینکه با چند مخاطب محدود برگزار شود».
سهیلی ادامه داد: «اکنون فیلم کوتاه را در پرتترین سینماها، در بدترین سانسها اکران میکنند.»
وی با تأکید بر اینکه مشکل اصلی در حوزه فیلم کوتاه، کمبود اثر باکیفیت نیست، تصریح کرد: «ما اصلاً معضل انتخاب فیلم نداریم. فیلم کوتاه خوب زیاد داریم، اما مشکل مخاطب داریم، مشکل مدل اشتباه اکران داریم و مهمتر از همه، مشکل عدم سیاستگذاری داریم».
این کارگردان با اشاره به تجربههای گذشته در حوزه اکران فیلم کوتاه گفت: «باید عیبیابی کنیم. این همه فیلم کوتاه اکران شده، چندتایشان فروش کرده؟ آیا اصلاً توانستهاند هزینههایشان را دربیاورند؟ باید ریشهیابی شود که نقاط ضعف گذشته چه بوده و آیا برطرف شده یا نه».
وی همچنین به اهمیت برنامهریزی در انتخاب و ارائه آثار اشاره کرد و افزود: «اینکه چه فیلمهایی انتخاب میشوند خیلی مهم است، اما مهمتر از آن این است که این انتخاب بر اساس یک برنامهریزی دقیق و شناخت مخاطب باشد».
سهیلی در ادامه با طرح پرسشهایی درباره زیرساختهای اکران فیلم کوتاه گفت: «آیا ما توانستهایم برای فیلم کوتاه فرهنگسازی کنیم؟ آیا مخاطب فیلم کوتاه را میشناسیم؟ آیا اصلاً مخاطب فیلم کوتاه حاضر است بلند شود و به سینما برود تا چند فیلم کوتاه پشت سر هم ببیند؟».
وی با تأکید بر ضرورت تبلیغات و حمایت رسانهای افزود: «آیا میتوانیم با مؤسسات وارد تعامل شویم، تبلیغات بگیریم، بیلبورد داشته باشیم و مردم را به سمت فیلم کوتاه هدایت کنیم؟ بدون اینها، اکران معنا ندارد».
این فیلمساز مشهدی با اشاره به تجربههای موفق گذشته خاطرنشان کرد: «در دوران طلایی خانه فیلم مشهد، با برنامهریزی درست، در اکران فیلم کوتاه موفق بود. در آن تجربه فکر و برنامه وجود داشت، چیزی که امروز کمتر دیده میشود».
سهیلی در پایان تأکید کرد: «اکران فیلم کوتاه نیاز به یک اندیشه پشت خود دارد؛ از زمانبندی و محل اکران گرفته تا تعداد فیلمها در یک سانس. بدون این نگاه، این اکرانها فقط یک اقدام نمایشی هستند و نه یک جریان فرهنگی مؤثر».