چند روزی نبود که صحبت از تشکیل یک کنسرسیوم فولادی قدرتمند در استان خراسان رضوی به گوش میرسید. قرار بود هفت شرکت فولادی و زیرمجموعههایشان دست به دست هم دهند تا مشکل دیرینه ورزش قهرمانی، بهویژه فوتبال، در این خطه را یکبار برای همیشه حل کنند. استاندار خراسان رضوی نیز تأکید کرده بود که کارهای اولیه انجام شده و امیدها برای تزریق منابع پایدار به ورزش استان زنده شده بود.
اما گویا سرنوشت چیز دیگری رقم زد. همزمانی این طرح امیدوارکننده با حملات اخیر رژیم صهیونیستی-آمریکایی و اعلامیه جدید وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) همه معادلات را بر هم زد.
وزارت صمت در نامهای رسمی به سازمان لیگ برتر، باشگاههای سپاهان و فولاد خوزستان را به دلیل آسیب زیرساختهای صنعتی ناشی از حملات ددمنشانه، تا اطلاع ثانوی از حضور در مسابقات رسمی منع کرد. این تصمیم نشان میدهد که اولویت اصلی وزارت صمت، صیانت از توان تولید و بازسازی زیرساختهای صنعتی است، نه حمایت از باشگاهداری در ورزش حرفهای.
در چنین شرایطی، به نظر میرسد پرونده «کنسرسیوم فولادی مشهد» نیز عملاً پیچیده شده است. چرا که اگر وزارت صمت، مالک اصلی دو باشگاه بزرگ خود را از ادامه فعالیت ورزشی منع میکند، چگونه میتوان انتظار داشت که همان وزارتخانه یا شرکتهای تابعهاش، زیر بار هزینههای سنگین یک کنسرسیوم جدید در خراسان بروند؟
از این رو، بار دیگر تمام امیدواریها برای تزریق پول فولاد به ورزش استان خراسان به بنبست خورده و «سر خط» بودن این طرح، بیش از هر زمان دیگری دور از دسترس به نظر میرسد. البته در شرایط بحرانی و جنگی کنونی، شاید تعطیل شدن این کنسرسیوم نیز یک ضرورت باشد؛ چراکه در روزگاری که بخشهایی از زیرساختهای صنعتی و انرژی کشور هدف قرار گرفته، هزینه کردن «بیتالمال» در فوتبال، بیتردید جفا در حق کارگران زحمتکش و عموم مردم است. اکنون وقت بازسازی کشور است، نه لاکچریبازی فوتبالی.