به گزارش شهرآرانیوز، انتظار میرود گلدمن ساکس، بانک سرمایهگذاری آمریکایی که اوایل امسال این ملک را تصاحب کرد، آن را به قیمت تقریبی ۳۳۰ میلیون دلار بفروشد. به گفته یک منبع آگاه، نتفلیکس در دور اول مناقصه که حدود دو ماه پیش آغاز شد، شرکت نکرد. در آن دور، پیشنهادها که اغلب زیر ۳۰۰ میلیون دلار بودند، عمدتاً از سوی نهادهایی ارائه شد که به دنبال یک تخفیف بزرگ روی این ملک ۵۵ هکتاری بودند.
خرید استودیوی رادفورد میتواند پایگاه عملیاتی نتفلیکس در لسآنجلس را دگرگون کند. نتفلیکس سالهاست که مستأجر اصلی استودیوی سانست است؛ ساختمان «آیکون» را به دفتر مرکزی خود در لسآنجلس تبدیل کرده و ساختمانهای «اپیک» و «کیو» را نیز در همان مجتمع بلوار سانست در اختیار دارد. قرارداد اجاره این ساختمانها که نتفلیکس سالانه ۲۷ میلیون دلار بابت آنها پرداخت میکند، تا سال ۲۰۳۱ اعتبار دارد.
همچنین نتفلیکس تا همان سال، مستأجر استودیوی رالی نیز هست. یعنی تا سال ۲۰۳۱، نتفلیکس میتواند در صورت تمایل، هم از استودیوی سانست و هم از استودیوی رالی نقل مکان کند.
استودیوی رادفورد با ۲۲ سالن تصویربرداری، سه مجموعه فضای باز، ۱۸ ساختمان اداری و ۲۰ بنگالو (کلبههای یکطبقه با ایوان)، میتواند پایگاه جدید مناسبی برای تد ساراندوس و نتفلیکس در لسآنجلس باشد؛ در کنار تئاتر تاریخی مصری که نتفلیکس در بلوار هالیوود بازسازی کرده است.
استودیوی تاریخی رادفورد تا سال ۲۰۲۱ در اختیار ویاکامسیبیاس، بخش بینالمللی شبکههای پارامونت مدیا، بود. تا اینکه به عنوان بخشی از کاهش داراییهای امپراتوری شری ردستون (پارامونت)، به شرکتهای هکمن کپیتال پارتنرز و اسکوئر مایل کپیتال منیجمنت به مبلغ ۱.۸۵ میلیارد دلار فروخته شد.
نتفلیکس این معامله را در شرایطی انجام میدهد که ارزش املاک استودیویی لسآنجلس در میان یک رکود تاریخی تولید در این منطقه سقوط کرده است. طبق دادههای مارس ۲۰۲۵ از دفتر فیلم محلی «فیلمالای»، نرخ اشغال استودیوهای بزرگ در نیمه اول سال ۲۰۲۵ به ۶۲ درصد رسید؛ یک درصد کمتر از سطوح پایین سال ۲۰۲۴. این در حالی است که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲، استودیوهای شرکتکننده در این نظرسنجی نرخ اشغال حداقل ۹۰ درصد را گزارش کرده بودند.
رکود فیلمسازی به رادفورد با ۲۲ سالن تصویربرداری ضربه سختی زد، زیرا هزینههای عملیاتی ثابت، فارغ از تعداد تولیداتی که در این ملک ساخته میشوند، یکسان باقی میمانند.
اوایل دسامبر ۲۰۲۵، نتفلیکس با پیشنهادی ۸۲.۷ میلیارد دلاری با وارنر برادرز به توافق رسیده بود تا بخشهای جذاب آن از جمله استودیوهای فیلمسازی، شبکه اچبیاو و آرشیو محتوایی وارنر را تصاحب کند. اما دیوید الیسون، مالک جدید پارامونت، با حمایت مالی پدرش لری الیسون (بنیانگذار اوراکل)، وارد یک جنگ قیمتی تمامعیار شد. در نهایت پارامونت پیشنهاد خود را به نزدیک ۱۱۰ میلیارد دلار افزایش داد و موفق شد رضایت وارنر برادرز را جلب کند. نتفلیکس نیز اعلام کرد از دور رقابت خارج میشود، اما بر اساس بندهای قرارداد قبلی، وارنر برادرز مجبور شد ۲.۸ میلیارد دلار جریمه فسخ به نتفلیکس بپردازد؛ بنابراین نتفلیکس در پایان این نبرد، ثروتمندتر و متمرکزتر از همیشه شد و حالا با در اختیار داشتن آن پول کلان در تلاش است پایگاههای استودیویی خود را در خارج از دفتر مرکزی لسآنجلس بسازد؛ چیزی که مدتها به دنبال آن بود.
استودیوی رادفورد در طول دههها میزبان تولید دهها مجموعه تلویزیونی موفق و خاطرهانگیز بوده است. در اینجا به برخی از برجستهترین آنها اشاره میکنیم:
شاهکارهای کلاسیک دهههای ۵۰، ۶۰ و ۷۰ شامل، «دود اسلحه»، یکی از طولانیترین و محبوبترین وسترنهای تاریخ تلویزیون و «جزیره گیلیگَن»، کمدی موقعیتمحبوبی که ماجراهای سرنشینان یک کشتی به گلنشسته را روایت میکند.
غول کمدی دهه ۹۰، نمایش تلویزیونی «ساینفلد» که بدون شک شاخصترین محصول این استودیو است. نکته جالب اینکه در سال ۱۹۹۴، زمینلرزه شدیدی در لسآنجلس بخش زیادی از دکور اصلی نمایش را تخریب کرد. به جای انتقال تولید به نیویورک، سازندگان تصمیم گرفتند محله نیویورک را در استودیو رادفورد بازسازی کنند. امروزه، بخشی از این مجموعه همچنان پابرجاست و طرفداران میتوانند مکانهایی مثل بالکنی که شخصیت «جری ساینفلد» در آن بازی داشت را ببینند.
برخی دیگر از آثار شاخص این استودیو شامل «کمدی موقعیت «رزآن»، کمدی برنده امی «ویل و گریس»، طنز نوجوانامه «دهه هفتادی» و برنامه رئالیتی شوی «بیگ برادر» است. همچنی مینیسریال «واندرمن» (٢٠٢٦) یکی از جدیدترین تولیداتی است که از فضای این استودیو استفاده کرده است.