به گزارش شهرآرانیوز، رسانههای مختلف که اخبار فوتبال آسیا را پوشش میدهند خبر دادند که پس از درخواست فیفا از کنفدراسیون فوتبال آسیا برای تعویق رقابتهای جام ملتهای آسیا در دو دوره ۲۰۳۱ و ۲۰۳۵،ای اف سی تصمیم گرفته که با این درخواست موافقت کرده و این رقابتها را با یک سال تاخیر برگزار کند تا این تورنمنت از زیر سایه جام جهانی فوتبال خارج شود.
طبق برنامه قبلی، پس از برگزاری جام ملتهای عربستان، دورههای بعدی قرار بود در سالهای ۲۰۳۱ و ۲۰۳۵ برگزار شوند، اما حالا کنفدراسیون فوتبال آسیا تصمیم گرفته این مسابقات را یک سال عقب بیندازد تا تقویم جام ملتهای آسیا با سایر قارهها هماهنگ شود. به این ترتیب، تورنمنتهای بعدی احتمالاً در سالهای ۲۰۳۲ و ۲۰۳۶ برگزار خواهند شد.
ویندسور جان، دبیرکلایافسی، در بیانیهای اعلام کرد این تغییر، روند میزبانی مسابقات را نیز تحت تأثیر قرار داده و به همین دلیل فرآیند فعلی انتخاب میزبان متوقف شده است تا از ابهام در برنامهریزیها جلوگیری شود. این تصمیم شاید برای کشورهایی که در حال رقابت برای میزبانی بودند، خبر خوشایندی نباشد، اما از نگاه بسیاری، مزایای مهمی دارد؛ مهمترین مزیت این است که جام ملتهای آسیا دیگر زیر سایه جام جهانی قرار نخواهد گرفت.
در سالهای اخیر، جام ملتها معمولاً در زمستان و تنها چند ماه پیش یا پس از جام جهانی برگزار میشد؛ مسئلهای که باعث میشد توجه رسانهها، هواداران و حتی تیمها بیشتر معطوف جام جهانی باشد. نمونه واضح آن همین قرعهکشی اخیر بود که بیرون از آسیا بازتاب گستردهای نداشت، زیرا بسیاری از تیمها درگیر آمادهسازی برای جام جهانی بودند.
البته برگزاری مسابقات در زمستان برای کشورهای غرب آسیا تقریباً اجتنابناپذیر است، چون گرمای شدید تابستان اجازه برگزاری تورنمنت را نمیدهد. با این حال، عقب افتادن مسابقات به سال بعد میتواند هویت مستقلتری به جام ملتهای آسیا بدهد و توجه بیشتری را نصیب این رقابت حساس آسیایی کند.
در کنار این تغییر، رقابت برای میزبانی دورههای آینده نیز جذاب به نظر میرسید. برای میزبانی دوره ۲۰۳۱ کشورهای استرالیا، هند، اندونزی، کویت، کرهجنوبی و همچنین پیشنهاد مشترک قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان وارد رقابت شده بودند. برای دوره ۲۰۳۵ نیز استرالیا، کویت، ژاپن و کرهجنوبی نامزد بودند، اما حالا همه پروندهها از نو بررسی خواهد شد و کشورهایی مانند ایران هم شانس ارائه درخواست میزبانی خواهند داشت.
با توجه به اینکه قطر میزبان دورههای ۲۰۱۱ و ۲۰۲۳ بود و عربستان نیز میزبان دوره ۲۰۲۷ خواهد بود، بسیاری تصور میکردند میزبانی مسابقات این بار به شرق آسیا یا منطقهای تازه برسد. چین نیز قرار بود میزبان دوره ۲۰۲۳ باشد، اما به دلیل همهگیری کرونا از میزبانی انصراف داد.
کرهجنوبی که آخرین بار در سال ۱۹۶۰ میزبان جام ملتها بود و ژاپن که در سال ۱۹۹۲ این مسابقات را برگزار کرد، شانس بالایی برای گرفتن میزبانی داشتند. حتی برخی معتقدند برگزاری جام ملتها در این دو کشور میتوانست دوباره ارتباط پررنگتری میان شرق آسیا و فوتبال قاره ایجاد کند.
در میان گزینهها، پیشنهاد مشترک آسیای مرکزی شامل قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان نیز توجه زیادی جلب کرده بود؛ پیشنهادی متفاوت و جاهطلبانه که میتوانست یکی از خاصترین دورههای جام ملتهای آسیا را رقم بزند.
حالا باید دید پس از مشخص شدن تاریخهای جدید، همان کشورها همچنان علاقهمند به میزبانی خواهند ماند یا نه. اما چیزی که بسیاری روی آن توافق دارند، این است که برگزاری جام ملتهای آسیا دور از سایه جام جهانی و در بازارهای تازه، دقیقاً همان چیزی است که این تورنمنت برای رشد بیشتر به آن نیاز دارد.