به گزارش شهرآرانیوز، اگرچه چند فیلم آمریکایی مانند «مردی که دوستش دارم» ساخته آیرا ساکس و «ببر کاغذی» ساخته جیمز گری در بخش مسابقه حضور دارند، اما این آثار مستقل محسوب میشوند و خبری از بلاکباسترهای پرهزینهای مانند «تاپ گان: ماوریک»، «ماموریت غیرممکن»، «الویس» یا «ایندیانا جونز و گردانه سرنوشت» نیست؛ فیلمهایی که در سالهای گذشته از فرش قرمز کن بهعنوان سکوی تبلیغاتی جهانی استفاده میکردند.
تیری فرمو، مدیر هنری جشنواره کن، در واکنش به این غیبت گفته است: «آمریکا در جشنواره حضور دارد، اما استودیوها کمتر. وقتی استودیوها در کن حضور ندارند، خب حضور ندارند؛ همین.»
به نوشته هالیوود ریپورتر، استودیوهای بزرگ دیگر مانند گذشته مشتاق نمایش فیلمهایشان در جشنوارههای سینمایی نیستند. دلیل اصلی این تغییر، ترکیبی از هزینههای سنگین، ترس از واکنش منفی منتقدان و شبکههای اجتماعی، و تجربه شکست برخی پروژههای پرخرج در سالهای اخیر است.
حضور در کن برای یک فیلم بزرگ میلیونها دلار هزینه دارد؛ از سفر و اقامت بازیگران مشهور گرفته تا تشریفات امنیتی و تبلیغاتی. در شرایطی که صنعت سرگرمی آمریکا هنوز با بحرانهای اقتصادی و موج تعدیل نیرو روبهروست، بسیاری از مدیران استودیوها ترجیح میدهند این هزینه را حذف کنند.
اما مسئله فقط پول نیست. نگرانی اصلی استودیوها واکنش سریع و گاه بیرحمانه منتقدان و کاربران شبکههای اجتماعی است. اگر فیلمی در کن با نقدهای ضعیف روبهرو شود، این بازخورد منفی میتواند ماهها پیش از اکران عمومی فضای رسانهای را علیه فیلم شکل دهد.
نمونه مشهور این اتفاق، فیلم «ایندیانا جونز و گردانه سرنوشت» بود که پس از نمایش در کن ۲۰۲۳ نقدهای متوسطی دریافت کرد و بسیاری بعدها حضورش در جشنواره را اشتباهی تبلیغاتی دانستند. این فیلم در نهایت با وجود بودجه عظیمش فروش ناامیدکنندهای داشت.
فیلم «جوکر: جنون دو نفره» ساخته تاد فیلیپس نیز پس از نمایش در جشنواره ونیز با واکنش سرد منتقدان مواجه شد و به گفته تحلیلگران، از همان ابتدا «شکستخورده» به نظر رسید. در عصر شبکههای اجتماعی، واکنشهای اولیه خیلی سریع فراگیر میشوند و کنترل روایت تبلیغاتی را از دست استودیوها خارج میکنند.
در مقابل، برخی فیلمها بدون حضور در جشنوارهها موفقتر عمل کردهاند. برای مثال «یک نبرد پس از نبرد دیگر» ساخته پل توماس اندرسن و «گناهکاران» ساخته رایان کوگلر بدون تکیه بر جشنوارهها مستقیماً اکران شدند و در فصل جوایز نیز موفق بودند.
حتی استودیوی مستقل A۲۴ که همیشه یکی از چهرههای ثابت کن بود، امسال هیچ فیلمی در جشنواره ندارد. این شرکت ظاهراً ترجیح داده بهجای رونمایی پرریسک در کن، فیلمهایش را با کمپینهای تبلیغاتی کنترلشدهتر عرضه کند.
در نتیجه، جشنواره کن حالا دوباره به ریشههای قدیمی خود نزدیک میشود؛ جایی برای سینمای مؤلف، فیلمسازان مستقل و آثار هنری جهان، نه ویترین بلاکباسترهای هالیوودی. بسیاری معتقدند این تغییر شاید برای هالیوود نشانه احتیاط باشد، اما برای سینمای مستقل جهان اتفاقی مثبت است.
منبع: همشهری