اقتدار در سایه مقاومت؛ درس‌هایی از جنگ ۱۲‌روزه

در تاریخ پرفراز‌و‌نشیب ایران، گرامیداشت یاد و خاطره شهدای اقتدار و سالگرد وقایعی، چون جنگ تحمیلی دوازده‌روزه، ضرورتی حیاتی برای حفظ هویت ملی، تقویت انسجام اجتماعی و بازتعریف مفاهیم بنیادینی، چون امنیت، اقتدار و مقاومت است. این‌روزها، نقاط عطفی در حافظه سیاسی و ملی ما محسوب می‌شوند که درک جایگاه آنها، ما را در مواجهه با چالش‌های کنونی و آینده یاری می‌رساند.

تحلیل وقایعی، چون جنگ تحمیلی دوازده‌روزه در چارچوب تاریخ، نشان می‌دهد که این مقطع، نقطه تعیین‌کننده‌ای در بازتعریف تهدید و مقاومت برای ایران بوده است. در طول سال‌های پس از جنگ تحمیلی، ایران همواره با تهدید‌های نظامی از‌سوی قدرت‌هایی، چون آمریکا و اسرائیل روبه‌رو بوده است. در جنگ تحمیلی دوازده‌روزه که با هدف تسلیم ایران از طریق ضربات اولیه به فرماندهان نظامی و مراکز استراتژیک رقم خورد، دشمنان با مقاومت سرسخت ملت ایران روبه‌رو شدند.

تکرار این حماقت در اسفند‌ماه سال گذشته و مجدد پس از چهل روز، بیانگر ورود آمریکا و اسرائیل به مرحله‌ای از تاریخ است که مورخان و استراتژیست‌های نظامی از آن به‌عنوان مرحله فروپاشی و اضمحلال تمدن غرب یاد می‌کنند. ملت ایران، با اقتدار و صلابت خود، سدی پولادین در‌برابر این تهاجم‌ها ایجاد کرده است. بازگشت به عقب برای دشمنان ناممکن و پیشروی برایشان نیز جز پشیمانی ثمری نخواهد داشت.

در آموزه‌های دینی و فرهنگی ما، شهادت جایگاهی والا دارد. این منطق، در سرود‌ها و حماسه‌های ملی ما نیز جاری است. امنیت ملی ایران، در سایه شهادت سرداران و مردم رشید این سرزمین تضمین شده است. ما در سایه شهادت زندگی می‌کنیم و ورود به نبرد با دشمن، چه پیروز شویم و چه کشته شویم، پیروزی است.

این منطق، بن‌بست نظامی دشمن را رقم می‌زند؛ چرا‌که هیچ‌کس را نمی‌توان با کشته‌شدن ترساند. ملت ایران ایستاده است و پیوند عمیقی میان امنیت ملی و اعتبار شهادت، شهدای انقلاب و دفاع مقدس وجود دارد. رابطه میان امنیت ملی و هم‌بستگی اجتماعی، رابطه‌ای تنگاتنگ و دوسویه است. در تجربه جنگ تحمیلی دوازده‌روزه اخیر، شاهد بودیم که چگونه مفهوم شهادت و فداکاری برای رفاه، استقلال و عزت ملی، موجب افزایش اتحاد و انسجام ملی شد. 

این هم‌بستگی، به‌ویژه پس از شهادت سردار سلیمانی، به‌صورت «بعثت مردمی» تجلی یافت که حیرت جهانیان را برانگیخت. در مقطع کنونی و به‌ویژه در سالی که گذشت، مفهوم وطن، وطن‌خواهی، وطن‌دوستی و وطن‌پرستی، در افکار عمومی ایران بازتعریف و احیا شده است. مهم‌ترین درسی که ایران باید از این مقطع بیاموزد، اهمیت صبر راهبردی در کنار اقتدار و دفاع از منافع ملی است.

در دنیای پرآشوب امروز، حفظ تعادل میان قاطعیت در دفاع از کیان ملی و تدبیر در مدیریت بحران‌ها، کلید عبور از پیچیدگی‌های ژئوپلیتیکی است. ایران با اتکا به این سه مؤلفه، می‌تواند مسیر آینده خود را با صلابت و حکمت ادامه دهد و نقشه‌راهی برای حفظ منافع ملی و تأمین امنیت پایدار در منطقه و جهان ترسیم کند.

جنگ دوازده‌روزه علیه ایران، از منظر راهبردی، تلاشی مذبوحانه برای برهم‌زدن موازنه قدرت در منطقه و تضعیف جمهوری اسلامی ایران بود. این تقابل، مهم‌ترین پیام خود را در‌راستای معادلات امنیتی منطقه، در اثبات ناکارآمدی تهدیدات نظامی علیه اراده ملت ایران و همچنین نمایش قدرت بازدارندگی نوین تهران برجای گذاشت. 

در ادامه حتما بخوانید یکصدمین شب هم‌بستگی؛ ظهوری نو از اقتدار ایران

در چنین‌رخدادهایی، مفهوم بازدارندگی برای ایران، نه‌تنها به‌معنای توانایی نظامی، بلکه بیش از آن، به‌معنای ایستادگی مبتنی بر ایمان، هم‌بستگی ملی و آمادگی برای فداکاری است. مهم‌ترین مؤلفه اقتدار ایران در این نوع بحران‌ها، همین مقاومت مردمی و انسجام اجتماعی است که دشمن را در محاسبات خود دچار اشتباه می‌کند. در کنار میدان واقعی نبرد، جنگ روایت‌ها در چنین‌رخداد‌هایی از اهمیتی حیاتی برخوردار است. 

نقش نخبگان، دانشگاهیان و اهالی رسانه در تبدیل این رخداد به فهم عمومی عمیق‌تر، نقشی بی‌بدیل است. آنها باید با تبیین صحیح ابعاد مختلف این مقاومت، تحلیل پیچیدگی‌های آن و برجسته‌کردن رشادت‌های ملت ایران، روایت پیروزی را در افکار عمومی تثبیت کنند. این امر، نه‌تنها موجب تقویت روحیه ملی می‌شود، بلکه در خنثی‌سازی تبلیغات دشمن و جلوگیری از تحریف واقعیت‌ها نیز مؤثر است. 

در‌نهایت، حفظ نسبت میان اقتدار، صبر راهبردی و دفاع از منافع ملی در آینده ایران، هم‌زمان با ایستادگی در‌برابر تهدید‌ها و در سایه اتکا به تحلیل‌های عمیق و راهبردی است که منافع ملی را در بلندمدت تضمین می‌کند که این تعادل، رمز موفقیت ایران در پیمودن مسیر پیشرفت و اقتدار خواهد بود.