سلام بر کربلا! سلام بر حسین(ع)!

کربلا بر سر زبان‌ها افتاد از آن جهت که قربانگاه عاشقان شد، میزبان 72تن عاشق غیرتمند و آزادگی از آن بابت که حیرت‌آباد حماسه‌ها شد؛ حماسه عزت.کربلا بر سر زبان‌ها افتاد چون فصل اشک و خون را کرانی نبود در آن بیابان. هزاران درد جاری شد بر سر انتخاب آگاهانه و این اندوه بی‌پایان در تاریخ ماندگار شد.
حسین بر سر زبان‌ها افتاد ازآن بابت که با شهادتش فرهنگی ساخت، فرهنگی که تا بلندای ابدیت خواهد درخشید، فرهنگی که فراتر از زمین و زمان بود تا راهنمای فرداها باشد. از شهادت امام حسین(ع) فرهنگ نابی متولد شد تا به مردان و زنان، حریت، حق، حقیقت، حماسه و مبارزه بیاموزد. در پی این فرهنگ‌سازی، عاشوراها و تاسوعاها و اربعین‌ها متولد شد. در مبارزات سیاسی جهان، حماسه حسینی الگو قرار گرفت و شیرازه آیین مبارزات شد.
زمانی که امام حسین(ع) از حریم جدش خارج شده بود و در ظاهر به‌سوی کوفه و در واقع به سوی ابدیت می‌رفت تا نیایش عشق را به پا دارد و هنگامی که از مدینه حرکت کرده بود تا هنگامه حماسه‌های جاوید و ماندگارش را خلق کند چنین فرمود: مرگ برای فرزندان آدم چه زیبا نوشته شده است؟! نوشتاری که در لطافت به نقشی می‌ماند که گردنبند در گردن دخترکان جوان می‌کشد و من برای سر کشیدن جام جان‌بخش شهادت و به دیدار صالحان سلف همان‌قدر مشتاقم که یعقوب به دیدار پسرش یوسف، دست تقدیر الهی برای من قتلگاهی برگزیده است که من به دیدارش خواهم شتافت، به همین زودی گرگ‌های گرسنه در کربلا مرا در محاصره انداخته، بند بند اعضای بدنم را از هم جدا می‌کنند...
و این‌گونه بود که کربلا شهرت یافت و حسین، حسین شد به قوای انتخاب خویش که جان و سر بگذارد در راه حق و حقیقت.
به‌راستی که حسین(ع) می‌خواست با شهادتش فریاد بزند:
که تو ای انسان آزاده! درهر حادثه و فتنه‌ای فقط به دنبال حق و حقیقت باش و هر لحظه که حق و باطل در مصاف هم قرار گرفتند یک انسان قدرت آن را دارد که پای حق بایستد.
آری حسین(ع) می‌خواست فریاد بزند:
که هر روزعاشوراست که هر جا کربلاست...
و چه خوب است که در دهه اول محرم کتاب قیام امام حسین(ع) اثر سیدجعفر شهیدی را تورقی کنیم.
در این کتاب می‌خوانید: چرا مسلمانان به جنگ فرزند پیامبرشان رفتند؟ چرا کمی بعد از دوران پیامبر شیوه مسلمانان تغییر کرد؟ چرا امام حسین(ع) حاضر به سازش با یزید نشد؟ و ده‌ها سؤال دیگر درباره قیام خونین امام حسین(ع) که ممکن است ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده باشد.
شهیدی درباره کتاب قیام امام حسین(ع) می‌گوید: من در این کتاب از زاویه‌ای بدین حادثه نگریسته‌ام که در گذشته کمتر بدان توجه کرده‌اند. اگر در چنین کوششی توفیق یافته‌ باشم، یقین دارم آنچه به دست آورده‌ام، عبرتی برای حال و آینده خواهد بود. چه اگر قهرمان حادثه کشته شده است اما آنچه او برای آن می‌جنگید و آنان که برای رسیدن به هدف وعده یاری دادند و به وعده خود وفا کردند یا نکردند، در طول تاریخ فراوان بوده، هستند و خواهند بود.