محرم و صفر که میشود فضای جامعه تغییر محسوسی پیدا میکند. جای جای شهرها و روستاهای کشور بساط مجلس عزای خامس آل عبا (ع) و اهل بیت و یارانش برپا میشود و هر کس سعی میکند به سهم خود آتش این تنور را گرمتر کند و بر شور مراسم حسینی بیفزاید. در این بین برخی به اموری چون برپایی خیمه و راهاندازی دستههای عزاداری، روضهخوانی و سینهزنی میپردازند و برخی هم به توزیع نذرهای مختلف در بین مردم مبادرت میکنند. این حرکت همان گونه که میدانید یکی از سنتهای مورد تأکید قرآن کریم و ائمه معصومین(ع) است و مردم ایران اسلامی و بسیاری دیگر از کشورهای جهان بر همین اساس به انجام آن در این ماه مبادرت میکنند. کمتر خانوادهای است که در این ایام به عمل خیر توزیع نذرها مبادرت نکند و در اصطلاح نذری نداشته باشد. بیشتر نذرهای مردم در این ایام به صورت مواد غذایی است که آن را در میان مردم، عزاداران امام حسین(ع)، دستهها و هیئتهای مذهبی توزیع میکنند که متأسفانه نحوه پخش این اقلام در بین عزاداران مشکلات متعددی را در سالهای اخیر ایجاد کرده است. بروز راهبندان و ترافیک گسترده در مناطقی که نذرکنندگان اقدام به توزیع خیر خود میکنند، فقط یکی از این مشکلات است. مشکل و معضل بزرگتر این حرکت گناهی بزرگ به نام اسراف است. اسراف کردن غیر از اینکه گناهی بزرگ محسوب میشود، در قبولی نذر ما نیز شبهه به وجود میآورد و پیامدهای منفیای به دنبال دارد. پیامدهایی که سادهترین و پیش پا افتادهترین آنها را میتوان با نگاهی به سطلهای زباله و جویهای پر از مواد غذایی در اطراف محل ارائه آنها مشاهده کرد. این درحالی است که با تغییر رویه و ارائه نذرهای فرهنگی به جای نذرهای غذایی نه تنها میتوان این مشکل را برطرف کرد بلکه گامی بزرگ در اشاعه فرهنگ عاشورایی و گسترش تفکر حسینی برداشته میشود. چنانچه میدانیم مهمترین هدف برگزاری مجالس عزاداری در این ایام ایجاد آگاهی و تفکر در جامعه برای پیروی آگاهانه از خط مشی و روش اباعبدا...(ع) وسایر معصومین (ع) بوده و این جلسات به دلیل شرکت اقشار مختلف با هر سن و سال، موقعیت و شغل، فرصتی خوب برای آگاهسازی، تفکر، تعقل، آموزش و اشاعه هر چه بیشتر فرهنگ دین و مذهب، بهداشت و سلامت محیط، جسم و روح است. بر این اساس ارائه نذرهای فرهنگی در این جمعها علاوه بر گسترش اثر فرهنگ عاشورایی، زمینههای رشد و تعالی انسان و در نهایت رسیدن به رشد و کمال، حس مسئولیت و تعهد در قبال سایر همنوعان را فراهم میکند. ناگفته نماند ارائه این نوع نذرها در این ایام خود گزینهای مؤثر در برابر اقدامات ضدفرهنگی بیگانگان در این ایام محسوب شده که میتواند با بالابردن سطح آگاهی اقشار مختلف جامعه آنها را واکسینه کند.
سرانجام اینکه نذر فرهنگی به وجود آورنده حس مسئولیت و تعهد در قبال سایر همنوعان است و بنابراین ارائه این نوع نذرها به جای نذرهای غذایی، باعث تغذیه روحی افراد شده و اعتقادات پاک و خداپسندانه مردم را در مسیر درست و خالی از انحرافات سوق میدهد، امری که خیر فراوانی برای خود فرد و جامعه به دنبال دارد.