دختر اکبر عبدی ابتلای پدرش به کرونا را تکذیب کرد صداوسیما: انتشار آهنگ جدید ساسی مانکن ممنوع است اکبر عبدی بر اثر کرونا در بیمارستان بستری شد گفت‌وگو با ریحانه مرتضایی‌نیا، کارگردان فیلم «بریسبال» | فیلم‌سازان گرفتار افسردگی شده‌اند مهم‌ترین نکات از متن و حاشیه هفتاد و هشتمین دوره مراسم گلدن گلوب | تاج بر سر بی خانمان‌ها گفت‌وگو با مژگان خوش‌اندام که به‌تازگی نخستین آلبومش را بر پایه نوا‌های موسیقی مقامی منتشر کرده است گفتگو با حجت خاکپور، بانی راه اندازی رشته دانشگاهی چهره پردازی در مشهد «نیوتن زیر درخت گردو» لیلا صبوحی منتشر می‌شود | یک معمای عاشقانه گذری به پیوند میان داستان و رمان با نمایشنامه ماجرای سکانس جنجالی در ۲ قسمت پایانی «پایتخت ۶» چه بود؟ صفحه نخست روزنامه‌های کشور - چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۹ زمان پخش دو قسمت پایانی «پایتخت ۶» اعلام شد سی سخت تصاویری تازه از فصل سوم سریال «نون خ» جزئیات پخش فصل جدید برنامه «خندوانه» در نوروز ۱۴۰۰ همه‌چیز درباره سریال «می‌خواهم زنده بمانم» | معجونی از ظواهر دهه ۶۰
خبر ویژه
توس، پناهگاه آواز و موسیقی اصیل ایرانی شود
عبدالجبار کاکایی - شاعر
موسیقی و آواز ایرانی که دستاورد تمدن کهن ماست، همواره حامی و پشتیبان و بلکه مکمل شعر فارسی بوده است. آنچه از دربار ساسانیان تا صفویان به‌یاد تاریخ مانده، رشد و توسعه و توجه خاص به مغنیان و خنیاگران بوده است و اگرچه در دوره‌هایی نیز موسیقی از همراهی با شعر بازمانده، اما آواز و نغمه‌ها و مقام‌های موسیقی بر محمل آواز و مرثیه و مولودی راه خود را طی کرده‌اند و هفت‌دستگاه و ده‌ها گوشه دلآویز امروز موسیقی و بسیار مقام‌های محلی نشان از فطری‌بودن موسیقی در نهاد انسان ایرانی است. در صنعت کلمه و کلام نیز «موسیقی شعر» که معجونی رنگارنگ از تناسب‌ها و تقارن‌هاست، به‌تنهایی، سال‌هاست محمل فرهنگ و اندیشه و اعتقاد ایرانیان بوده است.

امروز میراث موسیقی ایرانی در مواجهه با تحول‌های شتابناک جامعه و رشد فناوری‌های شنیداری و گسترش مخاطبان و تقلیل سن شنونده‌های موسیقی و تجاری‌شدن هنر و حاکمیت بلامنازع تهیه‌کننده‌های بازاری و گسترش نوع خاص موسیقی «سرگرمی» در سالن‌ها و تکنیک‌های حرفه‌ای پخش آثار، در معرض انقراض و انهدام و فراموشی است.

به‌نظر می‌رسد موسیقی و آواز ایرانی به‌جایی شبیه موزه برای حفظ و نگهداری نیاز دارد؛ جایی برای عرضه و نمایش با توجه به اینکه مخاطبان فراوان این نوع موسیقی اهل خلوت‌اند و با هیجان‌های رایج «استیج‌ها» میانه‌ای ندارند؛ جایی‌که خواننده‌ای با تکنیک‌های آواز و تصنیف در کنار گروهی نوازنده حرفه‌ای به‌نمایش موسیقی مقامی و دستگاهی ما بپردازد و این سنت فرهنگی را زنده نگاه دارد.

توس که این روز‌ها قرارگاه جان آواز ایرانی، زنده‌یاد محمدرضا شجریان است، محیط مناسبی برای اجرای برنامه‌های فرهنگی و هنری است و به‌نظرم متولیان شریعت در این استان دیرسال اگر با نظر مهر به فرهنگ ایرانی بنگرند و به دادوستد موسیقی و عرفان در تاریخ اعتقادات ما اذعان داشته باشند، خود باید پیشقدم شوند و این فرصت طلایی را دریابند.

خراسان باید پناهگاه و ملجأ میراث ارزشمند آواز ایرانی شود، با برگزاری نشست‌های تخصصی و بررسی سیر تحول موسیقی اصیل... و توس مکانی برای طنین موسیقی و آواز ایرانی تا شیفتگان فرهنگ و هنر دست‌کم در این استان پرآوازه، دور از هیاهو و جنجال کنسرت‌های سرگرم‌کننده، به تأمل و تفکر و بهره‌مندی از شعر و آواز ایرانی نایل شوند. بسیاری از مدایح رضوی در گوشه‌ها و مقام‌های بومی و محلی اجرا شده است و حیف است که موسیقی و آواز ایرانی با چوب حذف موسیقی پرهیاهوی رایج رانده شود و متولیان فرهنگ و هنر بی‌تفاوت باشند.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
سرخط خبرها
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}