بازی بزرگ برنده نداشت

مژده رنگیان - سوت پایان بازی که زده شد، زردپوشان اصفهانی یک سوی میدان از خوش‌حالی اشک می‌ریختند، چون بازی باخته را با تساوی عوض کرده بودند و آن‌سوی دیگر میدان سپیدپوشان مشهد با افسوس و بهت زمین را ترک کردند؛ زیرا در ثانیه‌های آخر، 3 امتیاز شیرین را با حریف خود تقسیم کردند.
دیدار 2 تیم هیئت فوتبال خراسان رضوی و نامی‌نو اصفهان در هفته ششم لیگ برتر فوتسال بانوان یکی از بازی‌های جذاب هفته بود. فاطمه شریف سرمربی تیم مشهد، سارا شیربیگی و مرضیه توفیقی‌نسب، فصل پیش پیراهن تیم قهرمان لیگ یعنی نامی‌نو را به تن داشتند و حالا باید امسال با پیراهن مشهد مقابل تیم زردپوش نامی‌نو به میدان بروند؛ آن‌هم پس از جدایی که همراه با حاشیه و سروصدا بود. هرچند از تیم قهرمان فصل قبل چیز زیادی باقی نمانده است، در نامی‌نوی جدید ستاره‌های ملی‌پوش فصل قبل جای خود را به جوان بومی جویای‌نام داده و میترا چین‌سری به‌جای شهناز یاری روی نیمکت نشسته است تا کاملا تیم قهرمان فصل گذشته دستخوش تغییر شود. نقطه قوت آن‌ها فرزانه توسلی درون دروازه است که بازیکنان را دلگرم می‌کند و بازیکنانی همچون نسترن مقیمی، مهتاب بنایی و مهسا علی مددی نیز مهره‌های اصلی این تیم محسوب می‌شوند.

بیهوشی شیربیگی در زمین
این دیدار تهاجمی شروع شد؛ چون هر 2 تیم نیاز مبرمی به امتیاز داشتند. صحنه‌های خطرناک روی هر 2 دروازه به وجود می‌آید، ولی با درخشش توسلی و لطف‌آبادی موقعیت‌ها تبدیل به گل نمی‌شوند. پس از چند حمله مداوم نامی‌نو، شاگردان شریف بازی را در دست می‌گیرند؛ البته در همین دقایق، داور دوم در صحنه‌ای برخورد توپ با دست بازیکن مشهد در مقابل دروازه را اعلام می‌کند و نقطه پنالتی را نشان می‌دهد، اما داور اول چنین‌اعتقادی ندارد و رأی همکار خود را باطل اعلام می‌کند. در دقیقه15 بازی، شیربیگی در مقابل دروازه مشهدی‌ها به‌دنبال دفع توپ است؛ ولی با شوت محکم حریف از فاصله نزدیک و برخورد آن به سر، بیهوش بر روی زمین می‌افتد و باعث توقف دیدار می‌شود. آسیب جدی است و شیربیگی برای یکی‌دو دقیقه در بیهوشی به سر می‌برد تا اینکه با کمک پزشکیار و هم‌تیمی‌های خود به هوش می‌آید و با تشویق تماشاچیان درحالی‌که خودش قادر به راه‌رفتن نیست، از زمین خارج می‌شود.

باز هم پنالتی، باز هم شیربیگی
با مصدومیت ستاره مشهدی‌ها، ترکیب تیم تغییر می‌کند و از حملات کاسته می‌شود و بازی با کمی آرامش دنبال می‌شود تا اینکه شیربیگی از حال مساعد خود خبر می‌دهد و با تصمیم شریف راهی زمین می‌شود. ثانیه‌شمار اسکوربرد به صدا در‌می‌آید و شدت حملات بیشتر می‌شود تا اینکه مقابل دروازه نامی‌نو، توپ با دست بازیکنان زردپوش برخورد می‌کند و داور ضربه پنالتی را نشان می‌دهد. توسلی، دروازه‌بان ملی‌پوش، از تیرک دروازه آویزان می‌شود و بارفیکس می‌رود تا کمی استرس خود را کم کند، شیربیگی خودش پشت توپ می‌ایستد و موفق می‌شود در یک ضربه مطمئن، دروازه هم‌تیمی سابق خود را باز کند. 22 ثانیه به پایان بازی باقی مانده و پس از چند شوت و ضربه، درحالی‌که آرمات در زمین با زدن روپایی در حال گذراندن وقت است، با سوت داور، بازیکنان راهی رختکن می‌شوند.
در بین 2 نیمه، شریف از مشکل تنفسی شیربیگی و حال نامساعد او می‌گوید و بااین‌حال به‌دنبال تاکتیکی برای پرکردن جای خالی او در زمین است. بازی بازهم بدون سارای خانم‌گل آغاز می‌شود؛ اما پیش از آغاز سوت بازی، داور از نسیمه غلامی و مهسا علی‌مددی می‌خواهد یکدیگر را بغل کرده و آشتی کنند. دلیل این کار هم برخوردی بود که این 2 بازیکن در نیمه نخست داشتند و در صحنه به‌اوت‌رفتن توپ علی‌مددی برخورد خشونت‌آمیزی با غلامی داشت که غلامی از او خواست آرام‌تر باشد و دعوا نکند؛ زیرا با یکدیگر دوست هستند.

ثانیه‌های سرنوشت‌ساز
در طول نیمه دوم، تمامی شوت‌های غلامی، محمدی، کلاتی و توفیقی‌نسب به‌دلیل اشتباهات یا بدشانسی، تبدیل به گل نمی‌شوند. بازگشت شیربیگی هم کمکی به تیم شریف نمی‌کند و در مقابل نامی‌نو همچنان امیدوار سعی در بازکردن دروازه مشهدی‌ها دارد و با هر شوت ناکام زردپوشان، آه از نهاد نیمکت نامی‌نو شنیده می‌شود. شریف در کنار زمین به‌دنبال بیشترکردن فاصله‌گل‌هاست و چین‌سری به‌دنبال تک‌گل نجات‌بخش. بازهم ثانیه‌های آخر سرنوشت را رقم می‌زنند و در یک ضربه کاشته از گوشه زمین، الهام عسگری موفق می‌شود سد لطف‌آبادی را بشکند و گل تساوی بازی را به ثمر برساند. ثانیه 46 بازی است و زمان برای جبران سپیدپوشان زمین، کمی دیر. بازی با نتیجه یک‌بر‌یک به پایان می‌رسد. آن‌ها با این تساوی یک پله سقوط کردند و در رده پنجم قرار گرفتند.

اظهارنظر عجیب سرمربی زردها
سرمربی نامی‌نو در طول بازی چهره‌اش از استرس بالا خبر می‌داد و در دقایق پایانی می‌شد دید به‌راحتی نمی‌تواند نفس بکشد و بازی را دنبال کند؛ اما پس از گل بالاخره لبخند بر چهره‌اش نشست و با خیال راحت روی صندلی نشست و یک بطری آب را سر کشید. چیزی که عجیب بود، اظهارنظر او پس از بازی بود که مدعی بود این تیم نامی‌نو بود که بر بازی سوار بوده و خود را تیم برتر میدان می‌دانستند. این درحالی بود که کسب یک امتیاز برای آن‌ها بیشتر از پیروزی شادکننده بود و بازیکنانی همچون فرزانه توسلی، اشک شادی می‌ریختند.

شریف: 5 فینال سخت را پشت‌سر گذاشتیم
فاطمه شریف که هنوز باورش نمی‌شد 3 امتیاز حساس را به‌این‌راحتی از دست داده است، گفت: فکر نمی‌کنم نامی‌نو تیمی بود که بخواهیم مقابلش امتیاز از دست بدهیم. برای پیروزی هم‌قسم شده بودیم. بچه‌ها نیز تمام تلاش خود را کردند؛ اما 40ثانیه آخر را نتوانستیم مدیریت کنیم و در ضربه ایستگاهی گل خوردیم. اگر آن خطا انجام نمی‌شد، خیلی راحت الان 3 امتیاز را داشتیم.
او ادامه داد: در بین بازیکنان غیربومی که گرفتیم، از برخی از آن‌ها راضی نیستم و به خود آن‌ها نیز گفته‌ام. به‌جز بازی اول، 5 فینال و بازی سخت را پشت‌سر گذاشتیم که روی بازیکنان و کادر فنی فشار وارد کرد. همین موضوع باعث شد نتوانیم از بازیکنان جوان‌تر استفاده کنیم و به آن‌ها میدان دهیم. از بازی بعدی به آن‌ها فرصت داده می‌شود و چه‌بسا بهتر از بازیکنانی که درون زمین بوده و قدر جایگاه خود را نمی‌دانند، بازی کنند. ما هنوز به انسجام و هماهنگی نرسیده‌ایم که باعث می‌شود توپ‌های ما به گل تبدیل نشود. شریف خاطرنشان کرد: آسیب شیربیگی باعث شد او را در اواخر نیمه اول و ابتدای نیمه دوم در اختیار نداشته باشیم که در نتیجه بی‌تأثیر نبود. ضربه به گردن او باعث شد مجرای تنفسی او دچار مشکل شود و برگشت به حالت اولیه سخت بود.