آتش سوزی درختان کاج در بلوار فکوری مشهد خسارت جانی نداشت+فیلم واکنش بهزیستی به ماجرای مهلا، مادر کودک آزار اینستاگرامی اختلال شخصیت خودشیفتگی یا عزت نفس کاذب چیست؟ دستگیری مادر کودک آزار اینستاگرامی در خراسان رضوی+فیلم و عکس ۱۰ هزارمیلیارد برای همسان‌سازی حقوق بازنشستگان/حداقل حقوق بازنشستگی ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار کشف راز قتل در ویلا لنز عامل انتقال کرونا نیست/ ویروس کرونا از طریق پوست سالم منتقل نمی شود چند نکته برای خرید کالاهای دست دو جدیدترین آمار کرونا در ایران و جهان/ شناسایی ۲۸۸۶ بیمار جدید کووید_۱۹ / فوت ۶۳ نفر چه خوراکی‌هایی بخوریم تا مو‌هایی قوی‌تر داشته باشیم؟ قتل رومینا لایحه تأمین امنیت زنان در برابر خشونت را به جریان انداخت هشدار پلیس فتا به متقاضیان ثبت نام خودرو روند فزاینده خط فقر در ایران/ ۷۰ درصد از ۴۰ میلیون خانوار کارگری زیر خط فقر/ ۱۵ میلیون ایرانی زیر خط فقر مردم بشیر آباد تربت جام: ما اینترنت نمی‌خواهیم، آب می‌خواهیم/ آب به قیمت جان+ ویدئو جدیدترین اخبار از حادثه شناور باری «بهبهان» که در آب‌های عراق غرق شد صفر تا صد عینک آفتابی چند راه ساده برای پاکسازی کبد بارش باران پراکنده و کاهش دما در نیمه شمالی کشور دلایل شکنندگی محیط زیست در ایران چیست؟ جزئیات اصلاحیه تقویم آموزشی و امتحانات دانشگاه آزاد/ امتحانات حضوری در شهرهای قرمز ممنوع
خبر ویژه

تقویت نقش مدرسه در جامعه‌پذیری کودکان

  • کد خبر: ۵۶۱۸
  • ۰۲ مهر ۱۳۹۸ - ۰۷:۰۷
حمید مسعودی پژوهشگر اجتماعی جهاد دانشگاهی

اینکه فرزندان ما یاد بگیرند چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنند، چگونه در جامعه حاضر شوند و مشارکت کنند، چگونه حق خود را احیا کنند، چگونه هنجارها و قوانین زندگی اجتماعی را فراگیرند و چگونه در اجتماع زندگی کنند، هدفی است که مدرسه در کنار 3نهاد دیگر، یعنی خانواده، رسانه و دوستان دنبال می‌کند. یادگیری و اجرای این رفتارها را جامعه‌پذیری گویند. مهرماه آغاز مسئولیت مدرسه در قبال جامعه‌پذیری کودکان است. مدرسه یک کالبد یا یک سیستم و حتی منبع آموزشی خنثی نیست؛ مدرسه محیط زندگی دوباره، دنیای جدید و خانه‌ای دیگر است که کودکان در آن رشد می‌یابند و متعالی می‌شوند؛ اما مدرسه چگونه می‌تواند در مسیر جامعه‌پذیری کودکان بهینه عمل کند؟ محور اول در این رابطه توانمندی و مهارت‌های مربیان و معلمان است. اولین راهنمای غیر خویشاوند یک کودک، معلمش است و هرچقدر وی در آموزش، تربیت و پرورش مهارت بیشتری داشته باشد، هرچقدر بتواند ارتباط مؤثری با دانش‌آموز برقرار سازد، هرچقدر صبور بوده و پاسخ‌گوی نیازهای تربیتی کودک باشد و هرچقدر بتواند دانش نهفته در وجود خود را به دانش‌آموز انتقال دهد، قدر مسلم نقش خود در جامعه‌پذیری را ایفا کرده است. محتوای آموزشی که خارج از اختیار معلم و مدرسه است نیز باید به‌گونه‌ای راهنمای معلم بوده و نباید معلم انتقال‌دهنده سرد محتوای درسی باشد، بلکه با خلاقیت‌ها و تجارب قبلی آن را برای دانش‌آموز جذاب و به‌روز ‌سازد. در بخش دوم نظام مدرسه، مدیران و کارکنان قرار دارند. آن‌ها نیز هرچقدر بتوانند در تسهیل تعامل معلم و دانش‌آموز قدم بردارند و محیط آموزشی را به نحو مناسبی مدیریت نمایند، فعالیت‌های آموزشی در راستای جامعه‌پذیری قرار خواهد گرفت؛ اما محور مهم دیگر کالبد مدرسه و فضای آن است. روشن است که فضای کالبدی مدرسه در محورهایی همچون طراحی‌ها، پوسترها، نشانه‌های تربیتی و نقاشی‌ها و آذین‌بندی‌ها بر روان و رفتار دانش‌آموزان تأثیرگذار است و نباید آن‌ را کم‌ارزش تلقی کرد. مشارکت دانش‌آموزان در طراحی محیط مدرسه این موضوع را تقویت خواهد کرد. همچنین در همین بخش فراهم‌سازی امکانات آموزشی، بهداشتی و رفاهی برای کودکان باعث می‌شود آن‌ها هویت جدید خود را سریع‌تر بیابند و با مدرسه انس بگیرند. برنامه‌ها و عملکردهای مدرسه در زمینه برگزاری جشن‌ها،‌ مسابقات و برنامه‌های مختلف نیز می‌تواند در این رابطه تأثیرگذار باشد. اما یکی از مشکلات جدی در رابطه با مدرسه و نقش آن در تربیت کودکان، این است که بیشتر والدین فرزندان خود را به مدارس می‌سپرند و مدرسه را در مسیر تربیتی رها می‌کنند. این مسئله در سال‌های اخیر کاهش‌یافته، ولی همچنان مسئله مبتلابه مدارس است.

تربیت و آموزش کودکان، مشارکت همه‌جانبه والدین و مدرسه را می‌طلبد. والدین با برگزاری جلسات تعاملی با مدیران و معلمان می‌توانند وضعیت آموزشی و تربیتی کودکان را بررسی کنند و در جامعه‌پذیری آن‌ها همراه مدرسه باشند. آن‌ها می‌توانند از راه‌های مختلف پیگیر مسائل و مشکلات مدرسه باشند و در حد توان در حل آن‌ها مشارکت نمایند. همچنین می‌توانند با ارائه پیشنهادها و ایده‌ها، زمینه رشد و تعالی کودکان در مدرسه را فراهم سازند. حتی مدیران می‌توانند نقش‌های مختلفی به والدین بدهند و آن‌ها را با مدرسه مرتبط‌تر سازند. این الگو که اکنون در قالب انجمن اولیا و مربیان وجود دارد، می‌تواند توسعه‌ یابد و حضور والدین را پررنگ سازد. با توجه به توانمندی‌های والدین در زمینه‌های مختلف، آن‌ها می‌توانند در قالب‌های آموزشی، پرورشی و تربیتی در کنار معلمان و مدیران نقش‌آفرینی جدی‌تری داشته باشند. در مجموع نهاد مدرسه نباید در مسیر جامعه‌پذیری کودکان به حال خود رها شود و تنها بماند. والدین و معلمان، هردو راهنمای کودکان هستند و با مشارکت دوجانبه ارزش‌های بیشتری را برای کودکان تولید می‌کنند.

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
توجه : نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمیشود.
سرخط خبرها

{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}