کاریکاتور | وزیر بهداشت: باید با یقه جرداده از من حمایت می کردید! اوقات شرعی تهران در ماه رمضان ۱۴۰۰ کاریکاتور | حذف مرغ سوخاری از منوی برخی رستوران ها... کارتون| کرونا را شکست می‌دهیم کاریکاتور | دبیر کانون مرغ داران گوشتی: مرغ یک کالای سیاسی است! ویدئو | با اهالی محله پنجتن مشهد درباره تلویزیون و سریال «نوروز رنگی» کاریکاتور | واکسن کرونا لاکچری می‌شود؟ کاریکاتور | ماست بازهم گران شد! اینفوگرافی | توصیه‌های غذایی برای بهبودیافتگان از کرونا کاریکاتور | وزیر بهداشت: منحنی‌های کرونا فتوشاپی نیستند! چشم بینای نظام | نماهنگ ویژه هفته سربازان گمنانم امام زمان (عج) ویدئو | درددل مردم با امام زمان (عج) در شب نیمه شعبان مدال گمنامی | نماهنگ ویژه هفته سربازان گمنام امام زمان(عج) نماهنگ یادبود هفته سربازان گمنام امام زمان(عج) گلچین آهنگ و مولودی ویژه «نیمه شعبان» + دانلود (فروردین ۱۴۰۰) اینفوگرافی | همه چیز درباره استفاده از دو ماسک همزمان لحظه شلیک توپ و تحویل سال نو + فیلم کاریکاتور | علت اختلال در اینترنت نوسان‌های برق است! کارتون | یکی از کارشناسان تلویزیون به مردم توصیه کرده است به خاطر گرانی فقط برنج خالی بخورند! کاریکاتور | به توصیه رئیس جمهوری نوروز امسال می‌توانیم با ماسک و بدون روبوسی به عید دیدنی برویم!
خبر فوری

کارتون | آدم‌هایی با چشمان بینا برای نادیدنی‌ها

اثر «مارکو ملگراتی» ایتالیایی به‌دور از ماهیت، بدون شخصیت‌پردازی‌های آن‌چنانی و متکی بر ایده، سعی می‌کند چیزی را بیان کند. مردی که دقیقا با شکل‌وشمایل مانکن‌گونه و با سایه‌هایی بر صورتش، مثل مانکن‌هایی که عطر و ساعت و کت و شلوار تبلیغ می‌کنند، دارد کاری را انجام می‌دهد که کمی دور از انتظار است.
  • کد خبر: ۶۳۴۰۱
  • ۱۹ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۱:۱۸
امیرمنصور رحیمیان | شهرآرانیوز - عمویی داشتم که قبل آنکه سم شیمیایی ته‌نشین‌شده در ریه‌هایش، نفسش را برای همیشه ببرد، داستان می‌نوشت و شعر می‌گفت و اهل کلمه بود. با قدرت کلمه آشنا بود و از پیچش‌های ادبی سر درمی‌آورد، با این‌حال به کسانی که جادوی خطوط را می‌دانستند، حسادت می‌کرد. در کتابخانه بزرگش، کتاب‌های کارتون قدیمی داشت و شیفته نگاه آن آدم‌ها به زندگی بود.
 
این مطلب را تقدیم آن آدم‌ها می‌کنم؛ به تمام خواهران و برادرانم که از یک پدر و مادر نیستیم و در همه‌جای دنیا پخش شده‌ایم. برای همه آن آدم‌هایی که با دی‌ان‌ای خط و رنگ با یکدیگر ارتباط خونی گرفته‌ایم. برای آن‌هایی که با چشم‌هایی که نادیدنی‌ها را می‌بیند، به وقایع نگاه می‌کنند و آن اتفاق هرقدر هم تلخ باشد، شیرینش می‌کنند، از آن لطیفه درست می‌کنند و به خورد ملت‌ها می‌دهند. برای آن‌هایی که دیروز به روایت تقویم، روز جهانی‌شان بود. برای آن‌هایی که به دلیل ابراز عقیده‌شان با خط و هاشور، کشته شدند، زندانی شدند و دست و قلمشان شکست. برای آن‌هایی که هشتم آوریل هر سال، روزشان است.
 
روز کارتون و کاریکاتوریست را نمی‌شود تبریک گفت وقتی که در جهانی زمخت زندگی می‌کنیم که تحمل طنز تصویری را هم ندارد. ناجی‌العلی و خیلی‌های دیگر، قربانی همین نداشتن تحمل شدند. قربانی آگاهی و رشد دانایی شدند. در همین صفحه تا الان، آثار کارتونیست‌های زیادی را بررسی کرده‌ایم. کارتون‌هایی که به‌ظاهر چند خط ساده درکنار هم بوده‌اند و در عمقشان به اندازه یک مقاله، کلمه و به اندازه یک سخنرانی طولانی، حرف داشته‌اند. کارتون‌هایی که زیاد هم پیچیده نبودند و برای فهمشان، نیازی به مفسر و نشانه‌شناسی زیادی نبود؛ برخلاف نقاشی که آدم، برای فهم بعضی نشانه‌ها و ترکیب‌بندی‌هایش، باید حتما در همان سبک‌وسیاق مطالعه داشته باشد.
 
همین امر، مخاطبان این هنر را محدود می‌کند به دایره آدم‌هایی که اطلاعات اولیه‌ای از این هنر دارند، درحالی‌که در کاریکاتور و کارتون این‌چنین نیست. کارتونیست، خوب می‌داند که با دایره‌ای وسیع‌تر از آدم‌ها که بیشترشان آدم‌های معمولی و گاهی با مطالعات محدود و غیرمرتبط هستند، سروکار دارد. کار یک کارتونیست آنجایی سخت‌تر و بغرنج‌تر می‌شود که خودش باید به موضوعی که می‌خواهد درموردش کار بکند، مسلط باشد. باید پیچیده‌ترین مفاهیم آن موضوع را بتواند به زبان ساده و قابل فهم برای مردم عادی توضیح بدهد. باید طوری بگوید که به هیچ‌کس برنخورد. باید طوری و از فاصله‌ای باد بزند که نه سیخ بسوزد نه کباب و درعین‌حال، جان مطلب را برساند؛ درست مثل راه رفتن روی لبه تیغ.
 
تیغی که آن‌سویش فهم نادرست از موضوع است و این طرفش آگاهی درباره آن. کاری که طنزنویسان و نویسندگان با کلمات می‌کنند را باید به شکلی با خطوط انجام بدهد که عاقبتش همانی بشود که می‌خواهد. در توصیف کاری که کارتونیست‌ها انجام می‌دهند، هیچ‌کس بهتر از خودشان نمی‌تواند چیزی بگوید. اثر «مارکو ملگراتی» ایتالیایی بهترین توصیف برای کار آن‌هاست. اثری که به‌دور از ماهیت، بدون شخصیت پردازی‌های آن‌چنانی و متکی بر ایده، سعی می‌کند چیزی را بیان کند. مردی که دقیقا با شکل‌وشمایل مانکن‌گونه و با سایه‌هایی بر صورتش، مثل مانکن‌هایی که عطر و ساعت و کت و شلوار تبلیغ می‌کنند، دارد کاری را انجام می‌دهد که کمی دور از انتظار است.
 
او درحال کشیدن نقاشی است. موضوع نقاشی هم یک تخم‌مرغ سالم است، ولی او نیمرویی را تصویر کرده است. ملگراتی با این کار می‌خواهد ماورای شخصیت و قیافه هنرمند، کارش را قضاوت کنیم. او شاید با ترسیم این اثر، می‌خواسته است این نکته را یادآوری کند که: «مهم نیست، چه‌کسی حرف می‌زند؛ مهم این است که چه می‌گوید». شاید همان‌طور که من این‌همه کلمه پشت هم ردیف کردم تا حرفی بزنم، او هم برای خواهران و برادرانمان تصویری کشیده است. تصویری برای قدردانی از آدم‌هایی با چشمان بینا برای نادیدنی‌ها.
 
 
برای خواندن درباره کارتون‌های دیگر روی تصویر زیر کلیک کنید
 
کارتون | سوالی پوشیده در خط‌های مخملین
 
جعبه کارتون‌ها
 
 
 
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}