تصویری از صابر ابر در فیلم جدید بهروز شعیبی اشک‌های داغ کودک شاهنامه‌خوان مشهدی برای «رستم و سهراب» یک مرجع تقلید: فروش کلیه برای تامین مخارج ازدواج ایراد شرعی ندارد واکنش تند «زانیار خسروی» به خبر ممنوع الکار شدنش + فیلم اکنون یاس و تتلو نقال هستند! نگاهی به وضعیت هنرجویان بازیگری که سودای سوپراستار شدن دارند ماجرای تمسخر نویسنده ها در برنامه خندوانه رامبد جوان + فیلم ماجرای حضور «لیلا حاتمی» در تیزر تبلیغاتی یخچال! + فیلم صفحه نخست روزنامه‌های کشور - یکشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۰ گفتگو با هنرمندی که دوست دارد ایده اش را به عینیت برساند | ساخت زیورآلات برای شاهنامه‌خوانان چگونگی ساخت مجسمه رستم و سهراب در گفتگو با سازنده‌اش، محمدحسین مأموریان بازار خودفروشی از آن سوی دیگر است در جست‌وجوی یک راهکار غیرشعاری حسن پورشیرازی در بیمارستان بستری شد گفتگو با افشین شحنه‌تبار، که پروژه ترجمه شاهنامه فردوسی به زبان اسپانیایی را به پایان رسانده است از افتتاح جلوخان آرامگاه فردوسی تا رونمایی از مجسمه رستم و سهراب در روز بزرگداشت فردوسی ویژه نامه الکترونیک شهرآرانیوز به مناسبت بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی | به تماشای سرو هزارساله صفحه نخست روزنامه‌های کشور - شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ کارتون | نبرد سیال، مثل خون در رگ‌ها ادیان و گفتگو‌های ساده‌تر
خبر فوری

نگاهی به ابتذال و تُرکی‌سازی در نمایش خانگی!

  • کد خبر: ۶۳۷۸۵
  • ۲۳ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۱:۰۱
  • ۲
نگاهی به ابتذال و تُرکی‌سازی در نمایش خانگی!
نکته‌ای که شاید برای کشف ابتذال در آثار مهم شبکه نمایش خانگی باشد و به درد هر مخاطبی بخورد، این است که؛ هنگام تماشای این آثار یک لحظه پوشش و رنگ و لعاب تصویر را فراموش کنیم و این سؤال را از خود بپرسیم که دقیقا این سریال در شبکه نمایش خانگی چه فرقی با سریال‌های کم کیفیت تلویزیون دارد؟ پاسخ در بیشتر موارد، هیچ است.
محمدناصر حق‌خواه | شهرآرانیوز - سریال، آینده تولیدات نمایشی در دنیا را رقم خواهد زد. این جمله‌ای است که خیلی از اهالی اقتصاد هنر و سرمایه‌گذاران فرهنگی روی آن اتفاق نظر دارند. از یک دهه پیش که شبکه‌های کابلی و اینترنتی به تدریج قوی‌تر شدند و کارگردانان و بازیگران سرشناس سینمایی که تن به بازی در سریال‌های تلویزیونی نمی‌دادند به دنیای سریال‌سازی وارد شدند؛ این پیش‌بینی می‌شد و هر چه جلوتر رفتیم و موفقیت و اعتبار و گستردگی و سازمان‌دهی شبکه‌های کابلی، vod‌ها و پلتفرم‌های مختلف فضای مجازی بیشتر شد؛ این پیش‌بینی بیشتر و بیشتر ثابت شد.
 
مردم وقتی می‌توانند با کیفیت و صدا و تصویر خوب و با پرداخت هزینه کمتر و با کیفیت بالا در خانه بنشینند و هر چند قسمتی که دوست دارند از سریال مورد علاقه‌شان را ببینند؛ طبیعتا میل و رغبتشان به خروج از خانه و نشستن در سالن سینما و صرف پول و زمان بیشتر، کم می‌شود. هرچند همان‌طور که سینما نتوانست جای تئاتر را در اوایل قرن پیش بگیرد؛ سریال‌سازی هم نمی‌تواند جای آیین حضور در سالن‌های سینما و گردهمایی پر شور و رازآمیز در سالن تاریک سینما را بگیرد، اما چه بخواهیم چه نخواهیم سازندگان جهانی دارند به سمت سریال‌سازی و مخاطبان به سمت سریال‌بینی می‌روند.
 
در کشور ما هم هر چند سلطه بی‌چون و چرای سریال‌های ترکیه‌ای نسبت به دوره اوج آن کمتر شده است، اما از زمانی که بخشی از مردم به تماشای سریال‌هایی غیر از سریال‌های صدا و سیما نشستند، چشمشان به سریال‌های ترکیه‌ای باز شد. دنیایی که سریال‌های ترکی برای تماشاچی ایرانی خلق کرد بیشتر ابتذال بود. سریال‌هایی خوش‌رنگ و لعاب با آدم‌هایی زیبارو و خوش‌پوش که در مکان‌هایی تماشایی زندگی می‌کردند و درگیر مسائلی نه چندان مهم می‌شدند؛ منطق روایی و فیلم‌نامه‌های سست ترکی هم باعث می‌شد که روز به روز چشم تماشاچی به زرق و برق و ذهن او به سادگی و دوری از چالش عادت کند.
 
چند سال پس از آن روز‌ها و در دوره‌ای که پلتفرم‌های اینترنتی پخش سریال وارد سبد فرهنگی مردم شدند؛ موفقیت و اقبال بالا، ساخت سریال از سوی گروه‌های حرفه‌ای با هزینه‌های بالا در آن رایج شد؛ یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که حالا توی ذوق می‌زند؛ تأثیر زیبایی‌شناسی آن دوران روی ذهن و چشم مخاطب است. بیشتر سریال‌های این روز‌ها که از لحاظ کمی تعدادشان بسیار بالا رفته است؛ از نظر کیفی نه تنها فیلم‌نامه قوی و شخصیت پردازی عمیق ندارند و به چالش‌های مهم اجتماعی نمی‌پردازند؛ بلکه تمام سرمایه‌شان را روی زرق و برق ظاهری خرج کرده‌اند. سر و شکلی که در خدمت اثر نیست و بیشتر شبیه پز دادن یک خانواده تازه به دوران رسیده با دارایی‌های جدید است!
 
این نکته‌ای است که البته گفتنش باب طبع بیشتر مخاطبان نیست؛ چنان‌که وقتی گفت‌وگوی یکی از منتقدان مطرح سینمایی با خبرگزاری صبا در صفحات مختلف اینستاگرام دست به دست شد؛ مردم به این نکته که سطحی‌نگری و نگاه به سریال‌های پر زرق و برق خارجی کار اشتباهی است واکنش نشان دادند و بیشتر نظر‌ها علیه این حرف بود! هر چند که کار بعضی کارگردانان که معروف به استفاده از لوکیشن‌های لاکچری و بازیگران خوش‌پوش شده‌اند؛ آن قدر نقد شده که اغلب مردم آن‌گونه آثار را دست می‌اندازند؛ اما هنوز راه زیادی مانده تا سلیقه‌ای که برای بیشتر مخاطبان ساخته شده است عوض شود.
 
نکته‌ای که شاید برای کشف ابتذال در این آثار مهم باشد و به درد هر مخاطبی بخورد، این است که؛ هنگام تماشای آثار متعدد شبکه نمایش خانگی یک لحظه پوشش و رنگ و لعاب تصویر را فراموش کنیم و این سؤال را از خود بپرسیم که دقیقا این سریال در شبکه نمایش خانگی چه فرقی با سریال‌های کم کیفیت تلویزیون دارد؟ پاسخ در بیشتر موارد، هیچ است. همان آثار با همان نوع نگاه و دغدغه‌ها و ضعف فیلم‌نامه‌ها، فقط با لباس‌های خوش‌رنگ و ماشین‌های گران و خانه‌های گران و جدید و حیوانات کمیاب پوشش داده شده‌اند. سریال‌های نمایش خانگی در روایت و محتوا هیچ ارزش افزوده‌ای نسبت به سریال‌های تلویزیون ندارند و به زودی دستشان برای مردم رو خواهد شد؛ اکنون، اما همه درگیر تجربه‌های بصری مبتذل تازه هستیم.
 
 
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Romania
۱۰:۲۱ - ۱۴۰۰/۰۱/۲۴
0
0
فکر کنم الان دیگه برا ی همه مشخص شده باشه که سرگرمی از دید افرادی که ذاتشون هم سردرگم کردن مردم هست یعنی چی. کم کم همه چیز رو مبتذل کردن
ناشناس
France
۱۰:۳۵ - ۱۴۰۰/۰۱/۲۴
0
0
سلام جناب حداد
لطفی کرده و از سردبیر محترم تقاضا یک جلد لغتنامه کنید و اینقدر پلتفرم پلتفرم ننویسید.
با آرزوی بهترینها برایتان و اینکه فارسی بنویسیم و حرف بزنیم
پربازدید
پیشخوان شهرآرا
نظرسنجی
در سال پیش رو در کدام بازار سرمایه گذاری خواهید کرد؟
بازار بورس ایران
بازار رمز ارزها
طلا یا دلار
خودرو یا مسکن
کیوسک
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}