مرتضی اخوان - بوستان ملت این روزها و همزمان با سردترشدن هوا در مشهد، میزبان یک رویداد داغ ورزشی است. رویدادی که گرمای آن را میتوان از حوالی غروب پاییزی زمین چمن قدیمی این بوستان جستوجو کرد. جایی که زمین پیر این بوستان میزبان علاقهمندان به ورزش است که برای بازدید از نمایشگاه تربیتبدنی و ورزش آمدهاند. علاقهمندانی که از رهگذرانش بگذریم، بیشتر دوستداران پروپاقرص ورزشاند که هر کدام پابند یکی از رشتههای ورزشی محبوبشان هستند؛ از بولینگ و بیلیارد گرفته تا اتومبیلرانی و موتورسواری. این نمایشگاه که قرار بود در هفته تربیتبدنی برگزار شود، بهدلیل تداخل با ایام عزاداری آخر صفر از روزجمعه آغاز شده است و تا فرداشب ادامه دارد. نمایشگاهی که به سیاق بیشتر نمایشگاهها، اسمش به محتوا مینشیند؛ یعنی جایی که فقط محل نمایش است بدون آنکه هدفی پشت آن باشد و نتیجهای در انتظار!
بنرهایی برای هیچ!
اگر سری به این نمایشگاه بزنید، غرفههای هیئتهای مختلف ورزشی را گرداگرد زمین چمن بوستان ملت میبینید که با نظم خاصی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند؛ نظمی که هرچه در سازهها وجود دارد، در حضور مفید و فعال هیئتهای ورزشی دیده نمیشود. در روز دوم نمایشگاه بیشتر غرفهها تشکیل شده بودند از چند بنر رنگورورفته در دیواره انتهایی غرفه که بهنوعی رشته ورزشی آن هیئت را معرفی میکند. غرفههایی که سادهبودن آنها موجب خالیشدنشان هم شده است. باوجوداین در برخی غرفهها همچون اتومبیلرانی و موتورسواری، دوچرخهسواری، پرورشاندام و بدنسازی، وزنهبرداری و... تکاپوی بیشتری است و ورزشکاران و علاقهمندان بیشتر جلوی آن تجمع کردهاند؛ شلوغی که البته هیچ هدفی در آن دیده نمیشود و «بیهدفبودن» نمایشگاه، بزرگترین ضعفی است که به چشم میآید. به طرزی که بیشتر بازدیدکنندگان فقط مسیر غرفهها را با قدمهای تند سپری میکنند.
علامتسؤال برای غایبان بزرگ
غیبت برخی هیئتهای ورزشی پُرمخاطب در نمایشگاه نیز از علامتسؤالهایی بود که پاسخ روشنی برای علاقهمندان به آن رشته ورزشی وجود نداشت. هیئت فوتبال و کشتی ۲ غایب بزرگ نمایشگاه تربیتبدنی و ورزش بودند که باوجود مخاطبان و علاقهمندان زیادی که دارند، در این نمایشگاه حضور پیدا نکرده بودند! شاید حضور این ۲ هیئت میتوانست مخاطبان بیشتری را به نمایشگاه تربیتبدنی و ورزش بکشاند.
پرسروصدا، ولی محبوب
هیئت اتومبیلرانی و موتورسواری مطابق معمول با ماشینها و موتورهای پرسروصدا قسمت ویژه نمایشگاه هستند و جوانهای بیشتری جلوی این غرفه توقف میکنند. موتورهای تقویتشده هاچبکهای مسابقه با صدایشان قدرتنمایی میکنند و ماشینهای غولپیکر آفرود برای بیشتر بینندگان جذاب است. این موضوع باعث شده غرفه اتومبیلرانی از شلوغترین و پُرهیاهوترین غرفههای نمایشگاه باشد؛ هرچند در اینجا هم خوراک هدفمندی به بازدیدکنندگان داده نمیشود و اگر کسی خودش از احوالات این رشته آگاهی نداشته باشد، بعید است در این غرفه چیزی دستش را بگیرد. ایرادی که البته شامل کل نمایشگاه میشود و غرفهها انگار فقط برای مخاطبان رشتهها طراحی شده و یک فرد معمولی که ممکن است ورزشی هم نباشد، با گشتن در این نمایشگاه نه لذتی میبرد و نه چیزی دستگیرش میشود.
حسرت زمین چمنی که دیگر نیست
یکی از نکات ویژه این نمایشگاه برگزاری آن در زمین چمن بوستان ملت است؛ زمین با ارزشی که حالا با کمال تأسف نشانی از روزهای بانشاطش ندارد. روزهایی که حتی تیمهای لیگبرتری مثل سیاهجامگان برای تمرین به آنجا میآمدند. حالا محوطه برگزاری نمایشگاه تربیتبدنی به حسرتی بزرگ و آهی سرد برای جامعه ورزش بدل شده است. زمین چمنی که هیچ نشانی از چمن ندارد و لکههای علف با گلهای روییده در گوشهوکنارش به چشم میخورد؛ تصویری که برای هر ورزشدوستی تلخ است. تصویر نمایشگاه تربیتبدنی که با ممارست غرفهدارها میکوشد همهچیز را گلوبلبل نشان دهد، در کنار زمینی که در بهترین بوستان شهر حالی نزار و پاییزی دارد، ترکیبی شاعرپسند ایجاد کرده که خودش روایتگر حالوروز اینروزهای ورزش استان است.