رسول رضایی - کمسابقه است که شخصی تا عالیترین رتبه علمی دانشگاهی (در ایران و کانادا) درس خوانده و تا ردههای بالای سازمانی دولت (قائممقام و معاون وزیر) پیش رفته، سپس بهعنوان مدیر در مجموعهای از سازمان ملل متحد، در عالیترین سطوح بینالمللی کار کرده باشد و آنگاه به کشورش برگردد و بهعنوان وزیر از بهارستان به صدر وزارتخانه برسد. این سرگذشت وزیر شصتویکساله دولت دوازدهم است. در این 20ماه وزارتش، کمتر حاشیه و جنجالی درباره او به وجود آمده است؛ شاید بخشی مربوطبه حوزه کاری او باشد و بخشی هم به خاطر شخصیت علمیاش. اما حاشیه در چند روز اخیر، گریبان این وزیر را هم گرفته است. آقای دکتر در مصاحبه اخیرش با ایلنا گفته است: «وضع مصرف در کشور خراب است. این بدمصرفی ظرفیت آسیبپذیری ما را دربرابر تحریم افزایش میدهد. جامعهای هستیم که مصرفمان را درست مدیریت نمیکنیم. چرا چین اینگونه تحریم نمیشود؟ چون با یک وعده غذا هم رفع گرسنگی میکنند.» انتشار این سخن کافی بود تا شوخیها و انتقادات دراینباره شروع شود. اما «رضا اردکانیان» دیروز مجبور شد با انتشار یادداشتی، سخنانش را توضیح دهد. وزیر نیرو نوشته است: «عبارتی که درباره چین بیان کردم، اولا بدان معنا نبود که ایرانیان باید یک وعده غذا بخورند؛ بلکه معنایی نمادین داشت و تأکید بر سختکوشی و ظرفیت تحمل جامعه چینی برای رسیدن به اهداف متعالیتر را بیان میکرد. ثانیا کماهمیت جلوهدادن سایر ابعاد سیاستهای دولت و جامعه چین برای توسعه را نیز مدنظر نداشتم. ثالثا در عرصهای بیارتباط با حوزه فعالیت تخصصی خودم سخن نمیگفتم، بلکه بحث کاملا در ارتباطبا مسئله مصرف آب و انرژی بود.»