مدرسه دودر در جنوبغربی حرم مطهر و در ضلع شمالشرقی صحن جمهوری اسلامی، روبهروی مدرسه پریزاد واقع شده است. این مدرسه یادگار دوره تیموریان در عصر شاهرخمیرزای گورکانی است و با پیروی از معماری بناهای چهارایوانی این دوره، از نمونههای زیبا و اصیل معماری عصر تیموری به شمار میآید.
نام اصلی این بنا، مدرسه یوسفیه بوده که بعدها به مدرسه دودر معروف شده است. بانی مدرسه، امیریوسف خواجهبهادر ملقب به غیاثالدین، از امیران خراسان است که در سال 846قمری از دنیا رفته است. او در سال 843قمری مدرسه دودر را بنا نهاد و آرامگاهش هماکنون در زیر گنبد جنوبی آن قرار دارد.
زمانی که طرح اولیه مدرسه را پایهریزی میکردند، این بنا در حاشیه معروفترین بازار مشهد به نام بازار زنجیر قرار داشت. این بنای تاریخی در زمینی با وسعت 500مترمربع ساخته شده است و 2طبقه و 32حجره دارد. از ویژگیهای معماری این بنا، 2گنبد زیبای مدرسه است که به رنگ آبیآسمانی در 2ضلع جنوب غربی و شرقی مدرسه قرار دارد. در میان این گنبد، سنگ قبری است که بر آن با خط ثلث، آیةالکرسی و آیاتی دیگر نوشته شده است. در قسمت بالای این سنگ، نام شخصی که در این مکان مدفون شده است (به احتمال زیاد بانی مدرسه) به چشم میخورد.
این بنا تاکنون چندینبار مرمت شده که مهمترین آن، تعمیر در سال ۱۰۸۸قمری توسط مادر شاهسلیمان صفوی است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز آستان قدس رضوی آن را بازسازی کرد و برخی فضاهای آن نیز مرمت اساسی شد.
مدرسه دودر پس از توسعه حرم امام رضا(ع) در محدوده شبستانهای داخلی حرم و روبهروی مدرسه پریزاد و نزدیک مسجد گوهرشاد قرار گرفته و از هشتم اردیبهشت سال ۱۳۸۱شمسی مرکز دارالقرآنالکریم آستان قدس رضوی است و جلسات قرآنی در آن برگزار میشود.
منبع: سایت ویکیشیعه