شب زنده داری که از هزار ماه عبادت ارزشمندتر است

فرصت بهره‌مندی از نعمت‌ شب‌زنده‌داری در شب‌ قدر و درک حقیقی جایگاه این شب و بررسی پرونده اعمالمان از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی است که در ماه مبارک رمضان برای بندگان فراهم شده است؛ شبی که مقدرات در طول یک‌سال از سوی خداوند متعال تعیین می‌شود و اعمال و مقدرات ما به‌دست مبارک حضرت صاحب‌الزمان(عج) می‌رسد. همه توفیقات، بلاها، رویداد‌های مهم، مرگ، زندگی، بیماری و هر آنچه در طول یک‌سال قرار است در زندگی خود شاهد باشیم و با آن روبه‌رو شویم، در این شب مهم تعیین می‌شود. آن‌طور که از کلام ائمه‌اطهار(ع) و توصیه بزرگان دین به چشم می‌خورد، شب قدر بیست‌وسوم از جایگاهی خاص و ویژه برخوردار است و از این جهت، خوب است که اهمیت شب قدر را در کلام بزرگان جست‌وجو کنیم تا بتوانیم بیشتر از این فرصت طلایی برای رشد و جهش معنوی استفاده کنیم.

 

شبی به‌قدر هزار ماه
از اول شب بیست‌وسوم، از هنگام غروب آفتاب، سلام الهی -«سلام هی حتی مطلع الفجر»- شروع می‌شود، تا وقتی که اذان صبح آغاز می‌شود. این چند ساعت این وسط، سلام الهی و امن الهی و خیمه‌ رحمت خداست که بر سراسر آفرینش زده شده است. آن شب، شب عجیبی است؛ بهتر از هزار ماه، نَه برابر آن؛ «خیر من الف شهر». هزار ماه زندگی انسان، چقدر می‌تواند برکات به وجود آورد و جلب رحمت و خیر کند! این یک شب، بهتر از هزار ماه است. این خیلی اهمیت دارد. این شب را قدر بدانید و آن را به دعا و توجه و تفکر و تأمل در آیات خلقت و تأمل در سرنوشت انسان و آنچه که خدای متعال از انسان خواسته است و بی‌اعتباری این زندگی مادی و اینکه همه‌ این چیزهایی که می‌بینید، مقدمه‌ آن عالمی است که لحظه‌ جان‌دادن، دروازه‌ آن عالم است، بگذرانید.
رهبر معظم انقلاب

 

شبی خاص‌تر برای رشد
شب بیست‌وسوم‏ ماه مبارک رمضان، از دو شب دیگر برتر است و از احادیث متعددی استفاده می‌شود که شب قدر همین شب است. در روایتى از امام‌باقر(ع) نقل شده است که مردى به‌نام «جُهنى» در ماه رمضان خدمت رسول‌خدا(ص) آمد و به آن حضرت عرض کرد: من در بیرون مدینه به سر می‌برم و شتر و گوسفند دارم که نمی‌‏توانم همه شب در مدینه حاضر شوم. دوست دارم شبى را به من معرفى کنى تا آن شب را به مدینه بیایم و در نماز و عبادت حاضر باشم. حضرت او را نزد خود فراخواندند و درگوشى آن شب را به او معرفى کردند. جهنى نیز وقتى شب‏‌هاى بیست‌وسوم ماه رمضان فرا می‌رسید، با همه خانواده و فرزندان و غلامان به مدینه می‌آمد و آن شب را می‌ماند و صبحگاهان به منزل خویش برمی‌گشت. 
آیت‌ا... مکارم شیرازی

شبی که نباید از آن غفلت کرد
بسیاری از بزرگان شب‌های ماه رمضان را بیدار می‌ماندند و نمی‌خوابیدند. نزد ما تقریبا واضح است که شب بیست‌وسوم ماه رمضان شب قدر است، ولی اول ماه باید قدری دقت شود تا اول ماه دقیقا تشخیص داده شود. مرحوم علامه سیدمحمدحسین طباطبایی هم همین‌طور بود و شب‌های ماه رمضان بیدار بود. در کربلا هم بوده‌اند کسانی که شب‌های رمضان نمی‌خوابیدند. حتی از بعضی‌ها نقل می‌کردند که قعده (جلسه گفت‌وگو و شب‌نشینی) می‌گرفتند و صحبت می‌کردند تا خوابشان نبرد. ما برای اوقات خواب خود افسوس می‌خوریم که چرا برای نماز شب بیدار نمی‌شویم، در صورتی که اوقات بیداری را به غفلت می‌گذرانیم! زیرا اگر در بیداری به توجه و بندگی مشغول بودیم، توفیق بیداری شب را نیز برای تهجد و خواندن نافله شب و تلاوت قرآن پیدا می‌کردیم.
آیت‌ا... بهجت

پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
Start Google Analytics Code <-- End Google Analytics Code -->