زینبی| مرحوم آیتا...سیدحسن مدرس از آن دست شخصیتهایی است که در تاریخ ایران، درباره او زیاد صحبت شده است. پس از روی کار آمدن رضاخان، او دربرابر شاه ایستاد و البته بهای آن را هم پرداخت. مدرس در دیماه ۱۳۰۵خورشیدی، در جریان قیام نورا... نجفیاصفهانی علیه اقدامات رضاشاه در قم، طی تلگرافی، از قیام او حمایت کرد. رضاخان در 16مهر سال1307 مدرس را دستگیر و به دامغان، مشهد و سپس خواف تبعید کرد. آیتا... هفت سال در خواف زیرنظر مأموران بود و 22مهر سال1316 از خواف به کاشمر منتقل شد. دو ماه بیشتر زمان نبرد تا مدرس با یک مرگ مشکوک در این شهر از دنیا برود. اسناد تاریخی حکایت از شهادت آیتا...مدرس به دستور مستقیم رضاشاه دارد. در خفقان حکومت رضاخانی، کسی جرئت اظهارنظر در اینباره را نداشت و حتی قبر آیتا... نیز بینامونشان ماند تا زمانی که در شهریور1320 رضاخان از ایران رفت و اهالی محل توانستند نشانی از قبر این شخصیت بهدست بیاورند. این قضیه به همینجا ختم نشد و در 23شهریور1325 روزنامه آزادی خبر از تشکیل یک انجمن داد که قصد داشت مزار مدرس را باشکوه بسازد. در این خبر آمده بود: «بهمنظور تشکیل انجمنی برای یادبود و تجلیل مردانی که از آغاز مشروطیت تاکنون به آزادی و آبادی کشور خدماتی نموده و بهطور شایسته مورد تقدیر واقع نگشتهاند، از طرف آقای حائریزاده دعوتی از یک عده محترمین در عمارت دارالتولیه حضور بههم رساندید و موضوع از طرف آقای حائریزاده مطرح [شد] و مورد مذاکره و قبول حضار قرار گرفت».
در بخشی از این خبر به خدمات شایانی که سیدحسن مدرس برای آزادی و استقلال کشور انجام داده است و همچنین به شهادت او با آن وضعیت فاجعهبار، اشاره میشود و چنین ادامه پیدا میکند: «تاکنون هیچگونه خدمتی برای بلند نمودن نام و تجلیل آنان نشده است. چنین مقرر شد که هیئت مزبور به نام انجمن مدرس نامیده شده و جهت ساختن قبر مدرس در کاشمر و طرح باغ و عمارت و دبیرستان در حول مقبره آن مرحوم، اقدامات لازم را بنمایند و در اینباره کمیسیونهایی از اعضای انجمن، تشکیل[شد] و مأمور تهیه مقدمات امر شدند».
روزنامه آزادی در پایان اضافه میکند: «این اقدام آقای حائریزاده، بسیار بهموقع و بجا و شایسته بود که منبعث از فکر و روحیه آزادیپرور ایشان میباشد و ما دوام توفیق این انجمن را مسئلت مینماییم».