شهرآرانیوز

تیم‌ملی فوتبال اسکاتلند پس از سال‌ها دوری از بزرگ‌ترین آوردگاه فوتبال جهان، سرانجام با نمایشی درخشان در مرحله مقدماتی جام‌جهانی۲۰۲۶، بلیت حضور در این رقابت‌ها را به دست آورد؛ صعودی که نه‌تنها برای فوتبال این کشور اهمیت تاریخی دارد، بلکه به‌شکلی دراماتیک و فراموش‌نشدنی رقم خورد. اسکاتلند در گروه C مقدماتی منطقه اروپا با تیم‌های دانمارک، یونان و بلاروس هم‌گروه بود. شاگردان استیو کلارک در پایان شش مسابقه با چهار پیروزی، یک تساوی و یک شکست، سیزده امتیاز کسب کردند و به‌عنوان صدرنشین راهی جام‌جهانی شدند. آنها در این مسیر سیزده گل به ثمر رساندند و هفت‌بار دروازه‌شان باز شد. در این گروه، اسکاتلند تنهاشکست خود را برابر یونان متحمل شد و مقابل دانمارک به تساوی رسید، اما همین تساوی در دیدار رفت و پیروزی در دیدار برگشت مقابل وایکینگ‌ها سرنوشت صدرنشینی را رقم زد. بازی آخر برابر دانمارک که در ورزشگاه همپدن‌پارک گلاسکو برگزار شد، به یکی از شب‌های تاریخی فوتبال اسکاتلند تبدیل شد؛ شبی که نه‌فقط سکوها، بلکه زمین زیر پای هواداران نیز لرزید. پیش از آغاز این دیدار، دانمارک با یازده‌امتیاز در صدر جدول قرار داشت و اسکاتلند با ۱۰امتیاز در تعقیب این تیم بود. برای شاگردان کلارک فقط یک سناریو وجود داشت: پیروزی. هر نتیجه‌ای جز کسب سه‌امتیاز، رؤیای صعود مستقیم به جام‌جهانی را به خطر می‌انداخت. بازی طوفانی آغاز شد و اسکاتلند در همان دقیقه سوم به گل رسید تا همپدن‌پارک خیلی زود از شادی منفجر شود. اما دانمارک مطابق انتظار تیمی تسلیم‌ناپذیر نشان داد و در دقیقه۵۷ کار را به تساوی کشاند. اسکاتلند که می‌دانست مساوی برایش کافی نیست، عقب ننشست. آنها با شجاعت و فشار مستمر روی دروازه حریف، در دقیقه۷۸ دوباره پیش افتادند و امید را به سکو‌ها بازگرداندند. اما این برتری فقط سه دقیقه دوام آورد و دانمارکی‌ها در دقیقه۸۱ گل تساوی را به ثمر رساندند؛ گلی که می‌توانست به قیمت ازدست‌رفتن جام‌جهانی برای اسکاتلند تمام شود. در دقایق پایانی، فشار روانی بر بازیکنان اسکاتلند به اوج رسیده بود و بسیاری در ورزشگاه خود را آماده شنیدن سوت پایانی و حسرتی بزرگ می‌کردند. در همین لحظات بود که فوتبال بار دیگر چهره دراماتیک خود را نشان داد. اسکاتلند در دقیقه۹۳ به گل سوم دست یافت؛ گلی که نه‌تنها نتیجه بازی، بلکه مسیر آینده فوتبال این کشور را تغییر داد. ورزشگاه همپدن‌پارک زیر موجی از فریاد، اشک، شادی و باورنکردن آنچه رخ داده بود، لرزید. در دقایق بعدی، گل چهارم نیز به ثمر رسید تا پیروزی ۴-۲ اسکاتلند مقابل دانمارک ثبت شود و این شب به یکی از شب‌های فوتبالی ماندگار گلاسکو بدل شود. ابعاد این شادی به حدی بود که ایستگاه رصدخانه ژئوترمال گلاسکو که فقط دو کیلومتر با همپدن‌پارک فاصله دارد، در لحظه سوت پایان بازی لرزش خفیف زمین را ثبت کرد؛ لرزشی که نه حاصل فعالیت‌های تکتونیکی، بلکه نتیجه پرش‌ها و فریاد‌های هزاران هوادار اسکاتلندی بود که صعود تیمشان به جام‌جهانی را جشن می‌گرفتند. اهمیت این صعود وقتی بیشتر مشخص می‌شود که به عقب برگردیم. اسکاتلند از سال۱۹۹۸ در جام‌جهانی حضور نداشته است. آخرین‌بار، آنها در جام‌جهانی فرانسه با تساوی مقابل نروژ، شکست برابر برزیل و باخت تلخ مقابل مراکش، با حسرت فراوان از رقابت‌ها کنار رفتند؛ پایانی تلخ بر دوران طلایی فوتبال این کشور. با این حال، در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۸، اسکاتلندی‌ها در شش دوره از هفت دوره جام‌جهانی حاضر بودند و نامشان همواره در میان تیم‌های ثابت این تورنمنت به چشم می‌خورد.

جمعیت: ۵,۶۰۰,۰۰۰ نفر

مساحت: ۸۰,۳۲۱ کیلومتــــــر مربع

پایتخت: ادینبرو

ارزش تیم: ۱۹۸.۱۵ میلیون یورو

شانس قهرمانی: ۰.۲%

بهترین عملکرد: گروهی