مجتبی مینوی

هفتم بهمن‌ماه سالروز درگذشت مجتبی مینوی است. کسی که در دوران نوجوانی با پول توجیبی خود به صورت قسطی کتاب می‌خرید و به‌تدریج کتاب‌ها را جمع می‌کرد و در سال ۱۳۰۷ به ریاست کتابخانه معارف منصوب شد؛ کتابخانه‌ای که بعدتر کتابخانه ملی نام گرفت.

مجتبی مینوی با وجود دایره گسترده فعالیت‌ها و وظایف و دغدغه ها، پاسداری از زبان فارسی را گویا رسالت اصلی خودش تعریف کرده بود و شاهنامه فردوسی برای او ارجی دیگر داشت.

مجتبی مینوی ۱۹ بهمن ۱۲۸۲ در خانواده‌ای پشت‌درپشت روحانی و از پدر و مادر جوانی که دخترعمو و پسرعمو بودند در تهران متولد شد. مینوی زبان فارسی را از ارکان اصلی هویت ایرانیان می‌دانست و برای اعتلای آن نیز بسیار کوشید، چنان‌که نثر او نیز با وجود پرداختن به موضوعات دشوار، بسیار روان و همه‌فهم است