چشم‌انداز مشهد ۱۴۰۴، توسعه پایدار با حمایت از حمل‌ونقل عمومی ایمان فرهمندی: عملکرد مدیریت شهری در حوزه حمل‌ونقل و عمران در ۲۰ روز اخیر جهادی بود تردد نیم میلیون خودرو در پارکینگ‌های تحت مدیریت شهرداری مشهد در تعطیلات نوروز ۱۴۰۴ قلندر شریف: فاز اول بوستان «جهان شهر» در بهار ۱۴۰۴ به بهره برداری می‌رسد رئیس کمیسیون عمران، حمل‌ونقل و ترافیک شورای اسلامی شهر مشهد مقدس: سال ۱۴۰۴، سال تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و اولویت‌دار است مدیرکل راه‌آهن خراسان رضوی: بیش از ۷۰ درصد قطار‌های مسافری کشور در نوروز ۱۴۰۴، در مسیر‌های منتهی به مشهد تردد کردند درباره مجسمه‌های قدیمی ساخته شده توسط غلامرضا رحیم‌زاده‌ارژنگ | تندیس‌های گم‌شده آقای ارژنگ بازدید بیش از ۱۳ هزار نفر از خانه داروغه مشهد در نوروز ۱۴۰۴ تأکید عضو شورای اسلامی شهر مشهد بر اتمام عملیات حفاری خطوط مترو در سال ۱۴۰۴ اسکان موقت و اضطراری بیش از ۹۲ هزار نفر در مشهد در تعطیلات نوروز ۱۴۰۴ هوای کلانشهر مشهد امروز آلوده است (۱۶ فروردین ۱۴۰۴) نگاهی به حال و هوای شهر مشهد در نوروز ۱۴۰۴ | بهار تمام عیار عزم مدیریت شهری برای زمینه‌سازی و تحقق «سرمایه‌گذاری برای تولید» پایان باشکوه نورنما در مشهد | خاطره‌ای فراموش‌نشدنی از یک جشن خانوادگی برای ۱۵ هزار زائر و مجاور خرابی تاب در شهربازی بوستان غدیر مشهد؛ ۴ مصدوم و تعلیق فعالیت (۱۵ فروردین ۱۴۰۴) اقدامات فرهنگی و هنری مشهد باید در شأن شهری بین‌المللی باشد | برگزاری رویداد «نورنما» با مشارکت ۲۰۰ هنرمند مشهدی ادامه روند عملیات اجرایی پروژه احداث سطح سوم تقاطع خیام مشهد (۱۵ فروردین ۱۴۰۴) افزایش حداقلی قیمت بلیت اتوبوس در مشهد تصویب شد (۱۵ فروردین ۱۴۰۴) جمع‌آوری ۱۴۹۰ تن زباله از منطقه ثامن مشهد در ایام نوروز زائران خروج از مشهد را به ساعات پایانی تعطیلات نوروز موکول نکنند بازگشت محدودیت‌های ترافیکی مشهد به روال عادی از ۱۶ فروردین ۱۴۰۴
سرخط خبرها

سنت مشهدی رسم مهربانی

  • کد خبر: ۱۳۹۹۵۲
  • ۲۳ آذر ۱۴۰۱ - ۱۲:۵۹
سنت مشهدی رسم مهربانی
ما را اعضای یک پیکر آفریده‌اند تا نسبت به دردی که هرکداممان را بر زمین می‌نشاند، بی‌توجه نباشیم.

ما را اعضای یک پیکر آفریده‌اند تا نسبت به دردی که هرکداممان را بر زمین می‌نشاند، بی‌توجه نباشیم. در خویش دردی احساس و همتی در کارکنیم و تا قد‌راست‌کردن فرد برزمین‌افتاده‌مان تنهایش نگذاریم. این «باید» انسانی و اجتماعی را امام‌باقر (ع) به این صراحت تبیین فرموده‌اند: «ألمؤمنون فی تَبَارِّهِمْ وَ تَرَاحُمِهِمْ وَ تَعَاطُفِهِمْ کمثل الْجَسَدَ، إِذَا اشتکی تداعی لَهُ سَائِرُهُ بِالسَّهَرِ وَ الحمی؛ مؤمنان در نیکی و شفقت و مهربانی به یکدیگر مانند یک پیکرند که اگر به عضوی از آن آسیبی برسد، همه اعضا در تب و بی‌خوابی گرفتار آیند.»

ترجمه امروز این روایت و بیان این احوال را در روز‌های گذشته در دو روایت خبرنگارانِ شهرآرا خواندیم. مردم نجیب دیار امام رضا (ع) در رفتاری رضوی، دو خانواده را در پناه مهربانی خود گرفتند. برایشان سقف بالاسر فراهم کردند تا در زمهریر شب‌ها، به فردایی گرم و روشن فکر کنند؛ به‌ویژه کودکانی که آرزوهایشان در فرداست، اما عجیب در امروز، به رصد امور می‌پردازند. امروزی که نه چالش‌ها کم است و نه گرفتاری‌ها. درد هم که تا دلتان بخواهد، فراوان.

سنگ در راه داریم؛ اما راه هست، باید سنگ‌ها را برداشت و گرفتاری‌ها را بند به بند باید گشود. چالش‌ها را باید به قوت در افزایش همدلی، چاره کرد؛ کاری که در گذشته این مرز‌و‌بوم، سابقه‌ای روشن دارد. خواندن این دو گزارش- که در‌حقیقت چهار روایت بود از شرح‌حال تا به‌شدن حال- ما را یاد ایام ماضی انداخت که درج گزارش‌هایی از‌این‌دست چه شوری برپا می‌کرد از همدلی و همراهی. مردم چنان پای کار می‌آمدند که احوال فرد گرفتار از خودشان بهتر می‌شد.

یادم هست یک‌بار از بی‌خانمانی فردی نوشته بودم که ناخوش‌احوال هم بود. واکسی سیار بود و همسرش مراقب که غش نکند. شرح حالش را که نوشتیم، «فستبقواالخیرات» معنای تام و تمام خود را به رخ کشید؛ یکی زمین داد و دیگری مصالح و دیگری، کار ساخت را به عهده گرفت و چند نفر دیگر نیز تجهیز خانه نو را عهده‌دار شدند و او صاحب‌خانه شد. یا ماجرای کفش‌هایی که نبود را به یاد دارم که وقتی از دانش‌آموز پابرهنه نوشتیم، نه او که بسیاری از دیگران هم صاحب کفش شدند. یک بار هم از بدهی مردی روایتگری کردیم که بزرگواری مردم او را از عسر به یسر رساند.

کم نبوده خاطراتی از‌این‌دست که فراوان هم اتفاق افتاده است برایم در عمر رسانه‌نگاری. به همان‌ها هم دلخوش دارم و امروز که می‌خوانم خبرنگاران همچنان نگاهشان و قلمشان، گره‌گشای مردم است، به قلم و این حرفه افتخار می‌کنم. افتخار بزرگ‌تر به مردمی نجیب و کرامت خصال است که اگر خود هم گرسنه بمانند، خالی‌بودن سفره هم‌نوع خود را تحمل نمی‌کنند. خود هم از سرما بلرزند، لرزیدن زن و فرزند دیگران را تاب نمی‌آورند. بودن در میان مردمی چنین‌مهربان، سعادتی است که شکرانه‌اش از جنس آنان‌شدن است. هرکدام به اندازه توانمان مثل این مردم شویم.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->