عطایی- صدر| شغل عجیبی است. به قول خودش وقتی برای پروانه فعالیت کارش به شهرداری رفته، کارشناس شهرداری از شغلش تعجب کرده و گفته است: «چنین شغلی در فهرست ما نیست.» مغازهای کوچک در حاشیه خیابان شهید یعقوبی و در محله امیرالمومنین(ع) وجود دارد که بادبادک فروشی است! امینا... تاجیک بادبادکفروش محله گلشهر، 58 سال قبل در شهر هرات متولد شد. او زندگی پرفرازونشیبی را در ایران تجربه کرده است. کارگری در گرمای کورههای آجرپزی خوزستان یکی از همان مشاغل سخت بود. او در شغل بادبادکسازیاش، از تمام شهر مشتری دارد؛ جوانها و نوجوانهایی از وکیـلآبـاد و احمدآباد و قاسمآباد. بادبادکهایش از 500 تومان تا 15 هزار تومان قیمت دارد. پانصدتومانیها با کیسه زباله ساخته شدهاند و گرانترها با کاغذ مخصوصی که از هندوستان میآید. امینا... میگوید: اسم چوبهای نازکی که برای کمان بادبادک استفاده میکنم «بانس» است. کاغذرنگیها هم که همانند بانس وارداتی است، از هند میآید و به آن «خوشگی» میگوییم. از لوازم مورد نیاز ساخت بادبادک فقط نی خیزران آن در ایران موجود است. در کنار بادبادکهای گران چینی و هندی، او بادبادکهایش را به شهرهای مهاجرنشین مثل اصفهان، تهران و شیراز ارسال میکند و مشتریان پروپاقرصی دارد. مشروح این گفت و گو را فردا در شهرآرا محله منطقه5 بخوانید.