نکاتی که هنگام خرید گوشی اندرویدی باید در نظر گرفت میزان فروش آیفون افت کرد توئیتر ایلان ماسک خصوصی شد! زارع پور: دلیل اختلال اینترنت در هفته گذشته حمله سایبری بوده است مشخصات لپ‌تاپ‌ گلکسی بوک ۳ | پرچمدار قدرتمند سامسونگ گوشی‌های سری گلکسی S23 سامسونگ رونمایی شد آیا اپل برنامه‌های همراه بانک را برای کاربران ایرانی آیفون از کار انداخته است؟! هدایای ویژه ایرانسل به مناسبت دهه فجر + روش فعالسازی بنیانگذاران اینستاگرام یک شبکه اجتماعی جدید برای خواندن اخبار معرفی کردند آیا هوش مصنوعی Chat GPT گوگل را نابود خواهد کرد؟ رئیس سازمان فناوری اطلاعات: پیام رسان‌های داخلی قابلیت‌های جدیدی خواهند داشت که خارجی‌ها فاقد آن هستند چرا اندروید ۱۳ یکی از بدترین نسخه‌های اندروید است؟ نوشیدن شیرقهوه سیستم ایمنی بدن را تا دوبرابر افزایش می‌دهد «بایدو» چینی رقیب جدی چت بات Chat GPT رئیس هیات مدیره سازمان نظام صنفی رایانه‌ای خواستار اعلام شرایط دسترسی به اینترنت بدون فیلتر شد دستورالعمل مبارزه با مواد مخدر در فضای مجازی تدوین شد ملخ‌های جدید و حلقوی، پهپادها را بی‌صدا و کارآمدتر می‌کند همه چیز درباره هوش مصنوعی چت بات ChatGPT + آموزش استفاده نشریات علمی جهان استفاده از هوش مصنوعی «چت پات» به‌عنوان نویسنده را ممنوع کردند درباره کتاب «پاریس فرانسه» نوشته گرترود استاین | پاریس به روایت زن آمریکایی
خبر فوری
آیا شلیک موشک به سیارک‌های خطرناک راه‌حل خوبی برای برخورد نکردنشان به زمین است؟
یک مطالعه جدید، تاثیر شلیک پرتابه و موشک به سیارک‌های خطرناک برای نجات زمین را بررسی کرده است. ظاهرا این راهکار هالیوودی، همیشه کارساز نیست!

به گزارش شهرآرانیوز - شاید در فیلم‌های علمی-تخیلی، بهترین راه برای محافظت از زمین در برابر خطر برخورد سیارک‌های بزرگ، شلیک موشک به آن‌ها و منهدم کردنشان باشد. ولی نتایج یک مطالعه جدید که با بررسی تکه‌هایی از یک سیارک واقعی به‌دست آمده، می‌گوید این کار چندان راحت نیست.

تصور کنید یک اسفنج بزرگ به شما بدهند و درخواست کنند که آن را با یک چوب بیسبال، به صد تکه تقسیم کنید. وظیفه‌ای مشکل و حتی نشدنی خواهید داشت؛ چون اسفنج آ‌ن‌قدر خلل‌وفرج دارد که ضربات را بدون چندپاره شدن، جذب می‌کند. ظاهرا بسیاری از سیارک‌های منظومه شمسی نیز چنین هستند و ساختارشان ترکیبی شُل و ول از سنگ و کلوخ است.

دست‌کم، نمونه برداشته شده از سیارک ایتوکاوا (Itokawa) در جریان ماموریت Hayabusa ۱ که این‌گونه نشان می‌دهد. آژانس فضایی ژاپن، این قطعه سنگ را در سال ۲۰۰۵ از روی سیارک جمع آوری کرد و در سال ۲۰۱۰ به زمین آورد.

برخلاف سیارک‌های یکپارچه، Itokawa یک تخته‌سنگ فضایی منفرد نیست؛ بلکه به خانواده قلوه‌سنگ‌های کپه‌ای تعلق دارد. این یعنی دارای ساختاری پُرمنفذ از سنگ و کلوخه است که نیمی از آن را فضای خالی تشکیل می‌دهد.

پروفسور «فرد جوردن» و همکارانش از دانشگاه کورتین، با آنالیز نمونه جمع‌آوری شده از سیارک ایتوکاوا، شگفت‌زده شدند. آن‌ها دریافتند که این سنگ فضایی، بسیار پرقدمت و سخت‌جان است؛ یعنی نه چندصد هزار سال، بلکه چند میلیارد سال عمر دارد. جوردن دراین‌باره می‌گوید:

این قدمت حیرت‌انگیز برای سیارک کوچکی مانند ایتوکاوا، بیانگر ساختار جاذب-ضربه آن است. به‌بیان ساده‌تر، Itokawa مانند یک کوسن عظیم فضایی رفتار می‌کند و نابود کردنش به این راحتی‌ها نیست.

بنابراین، تصور اینکه اگر سیارک خطرناکی به زمین نزدیک شد، با شلیک یک پرتابه به‌راحتی منهدم می‌شود، درست نیست. بدتر اینکه عمر زیاد ایتوکاوا، نشان می‌دهد احتمالا تعداد این نوع سیارک‌های قلوه‌سنگی در فضا، بیشتر از آن است که تصور می‌شد.

البته از این یافته‌ها می‌توانیم برای اتخاذ راهکار مناسب بهره بگیریم. به‌عنوان مثال، آن‌طور که پروفسور «نیک تیمز» محقق دیگر این پروژه می‌گوید: «اگر سیارکی در مسیر برخورد به زمین قرار گرفت، می‌توانیم به‌جای تلاش برای نابود کردن آن، از موج یک انفجار هسته‌ای برای منحرف کردنش استفاده کنیم».

منبع: گجت نیوز

ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}