علت افزایش ناگهانی دمای هوا در کشور چیست؟ + ویدئو پیش‌بینی هواشناسی مشهد و خراسان‌رضوی (پنجشنبه، ۱۰ خرداد ۱۴۰۳) | تداوم افزایش دما تا اوایل هفته آینده متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان بالاخره کِی اجرا می‌شود؟ مهار آتش‌سوزی ۲ منزل مسکونی در مشهد (۱۰ خرداد ۱۴۰۳) افزایش ۳۳ درصدی تردد ناوگان تجاری از پایانه‌های مرزی خراسان رضوی پسر جوان مشهدی، پدر پیرش را  کشت ساخت خانه‌های روستای کشف مشهد در بن‌بست وام مسکن افزایش ۱۰‌درصدی دانش‌آموزان استثنایی در خراسان رضوی تاریخ ۵۳۰ ساله سیگار | از سیگار برگ تا سیگار برق! غربالگری؛ تناقض‌ها و نقص‌ها | آیا چکاپ سه ماهه نخست بارداری  بیماری‌های نادر را  شامل می‌شود؟    سیستان‌و‌بلوچستان در صدر استان‌های پربارش در ایران (۱۰ خرداد ۱۴۰۳) تمدید مهلت پذیرش اسناد پزشکی ۱۴۰۲ بازنشستگان تا آخر خرداد انتقاد زنان بازنشسته از تفاوت مستمری‌شان با مردان: چرا حق اولاد نمی‌گیریم؟  درخواست بازنشستگان از مجلس دوازدهم: قانون متناسب‌سازی مستمری بازنشستگان تأمین اجتماعی را اصلاح کنید زلزله نسبتاً شدید در راور کرمان (۱۰ خرداد ۱۴۰۳) سه فاکتور مهم در تفریح را مدنظر داشته باشید مصرف میوه با پوست برای سلامتی مضر است؟ چرا بچه‌ها بی‌خواب می‌شوند؟ به ناخن‌هایتان نگاه کنید تا بفهمید چه بیماری دارید چای و قهوه وابستگی ایجاد می‌کنند | از فواید و مضرات چای و قهوه چه می‌دانیم؟
سرخط خبرها

تن آدمی شریف است به جان آدمیت

  • کد خبر: ۱۴۷۶۳۲
  • ۰۸ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۳:۴۷
تن آدمی شریف است به جان آدمیت
قدیم تر‌ها هم عناوین حرمت ویژه داشت. به حراج گذاشته نمی‌شد و چنین راحت پیش اسم این و آن نمی‌نشست.

‌نمی‌دانم اسم این را چه باید گذاشت؟ اینکه برخی‌ها گرفتار عناوین شده اند. تا دکتر و مهندس و عناوین حوزوی پیشوند اسمشان نباشد، جواب نمی‌دهند. حتی سراغ داریم ما خبرنگار‌ها که برخی افراد از عناوینشان در رسانه ناخوشنودند و پله بالاتر را طلب می‌کنند. دل خور می‌شوند اگر به آن عنوان و شأنی که برای خود قائل اند، خوانده نشوند. فقط در رسانه نیست؛ در جلسات هم برخی حساس اند. به یاد دارم در نشستی که برخی آقایان بودند و جلو هرکدام تابلویی از اسم و عنوانشان نوشته شده بود، یکی به تابلو جلوش نگاه کرد و کارگزار جلسه را صدا زد.

دیدم که تابلو را برداشتند. با خود گفتم این جناب درگیر نام و عنوان نیست احتمالا، اما هنوز در ذهنم پرونده ماجرا را با تحسین نبسته بودم که دیدم تابلو به جای خود برگشت با یک تغییر! مهندس شده بود دکتر و جناب هم با لبخندی رضایتش را از این ماجرا اعلام فرمود. این ماجرا و ماجرا‌های پیش گفته مرا یاد خاطره‌ای متضاد انداخت از مردی که متفاوت زندگی می‌کرد.

با آنکه فقیه بود و بار‌ها شاگردان در درس خارج او نظرات دقیقش را در اصول و فقه دیده بودند، یک بار که یکی از دوستان و شاگردان که کتاب صحافی می‌کرد و روی مجموعه آثار ایشان عنوان آیت ا... علی صفایی را چاپ کرده بود، متغیر شد و به او گفت: «چرا چنین کردی؟!» و مثال شگفتی زد. گفت: «گاهی دیده‌ای که لیوان چنان آماده لبریز شدن است که کافی است یک قطره در آن چکانده شود؟ تو چه می‌دانی وضع روحی یک انسان چگونه است و همین حرکت و اشاره تو با او چه می‌کند؟ شاید این نوشتن تو حکم همان قطره را برای لبریزی او داشته باشد. پس از این القاب به جا استفاده کنید!»

قدیم تر‌ها هم عناوین حرمت ویژه داشت. به حراج گذاشته نمی‌شد و چنین راحت پیش اسم این و آن نمی‌نشست. افراد هم خودشان بودند، با شخصیت حقیقی خویش. حاضر نمی‌شدند ذیل عنوان حقوقی شان تعریف شوند. به واقع شخصیت حقیقی شان چنان کمال یافته و قامت رشید بود که جایگاه‌ها و عناوین کوچکشان می‌کرد. فکر می‌کنم افرادی که به دنبال عنوان‌ها می‌دوند، به علت این است که در خویش احساس بزرگی نمی‌کنند و الا اگر بزرگ باشیم، چه فرقی می‌کند پیش از اسم ما چه بگذارند؟ کاش در رسانه‌ها فقط اسم افراد را می‌نوشتیم. شاید این باعث می‌شد افراد کمتر دچار کیش شخصیت شوند. این هم برای خودشان بهتر بود و هم برای جامعه.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->