بُهت به چهرهاش نشسته است، درست شبیه همان بُهتی که همه از درخشش دختربچه سیزدهساله مشهدی در سطح ملی به جانشان افتاد. شبیه تمام درامهای هیجانانگیز دنیا که در آن قرار است در میان هیجان کُنشها و واکنشها بُهت به جانتان بنشیند و از تماشای این همه زیبایی لذت ببرید. ستاره تیم ملی تنیس روی میز بانوان ایران هم، حالا وجودش سرشار از هیجان بود، سرشار از تعجب، سرشار از آنچه تاکنون تجربه نکرده بود. تجربه «بکهند»های بازگشتناپذیر ستاره بدقلق هندی را داشت اما فکرش را نمیکرد «مهنازِ» همدم بارها او را چندمتر آنطرفتر از میز بازی به دنبال توپ بدواند!
هماوردی دختران سرزمین همدم با ستارگان تنیس روی میز استان که در میانشان نام «مهشید اشتری»، رتبه یک بانوان پینگپنگباز کشورمان، به چشم میخورد، اتفاق مبارکی بود برای تمام دختران سرزمینی که 400 مهر خداوندی را سرپناه داده است و حالا در کشور به عنوان یک مؤسسه خیریه پیشرو در حوزه افراد کمتوان و ناتوان ذهنی شناخته میشود، مؤسسهای که بارها شاهد مهربانی ستارههای هنر و ورزش بوده است. ستارههایی که هر کدامشان برای نشاندن بذر شادی در دل دختران سرزمین همدم، از هیچ تلاشی فروگذار نکردند و در مقابل نیز دختران پرمهر همدم با مهربانی ها و لبخندهای خود پاسخ حضور آنها را دادند.
رقابتی نمایشی که جدی شد!
ستاره ملیپوش یکسویمیز ایستاده است و دختر گمنام همدمی سوی دیگر. اشتری با پیراهن تیم ملی و مهناز با جامه سفید همدم. رقابتی که قرار نبود جدی باشد و کسی فکرش را نمیکرد ملیپوش مشهدی اینطور به دردسر بیفتد. با نواختهشدن اولین سرویس از سوی مهناز، مهشید روی میز سوار میشود تا همهچیز جدی باشد. دختران همدمی هم که یکسوی نگارخانهای که به میدانگاه مسابقه تبدیل شده است، نشستهاند، با تشویقهای معصومانهشان امان سالن را بریدهاند. اشتری کاملا جدی بازی میکند. هیچ دوست ندارد ذرهای حس ترحم را بهسمت دختری پرتاب کند که وجودش تمام تلاش است و انگیزه. بکهند، فورهند، بکهند، فورهند. پینگپنگ عاطفهها ادامه دارد. مهشید گاهی راکتش را راست میکند و گاه از ضربه شجاعانه حریفش به وجد میآید. مهناز هم روی هواست. گویی دنیا را به او داده باشند. گرفتن یک امتیاز از قهرمان ملی برایش شیرین است؛ درست همانقدر که ازدستدادن امتیازها، مهشید را از درون به وجد میآورد.
بُرد زورکی در خانه حریف
رقابتهای دختران همدم روی 2 میز در سالن نگارخانه مؤسسه خیریه همدم برگزار میشد، اما تمام توجهها به میز شمارهیک بود؛ جایی که ستاره تیم ملی تنیسرویمیز بانوان با ستاره همدمی راکت میزد. مهشید اشتری ست اول را 11بر9 برد. در دست دوم، این دختر همدمی بود که با اختلاف نزدیک 12بر10 بر بهترین پینگپنگباز حال حاضر بانوان ایران چیره شد و بالاخره دست آخر، اشتری 11بر6 به برتری رسید. مهناز که از همراکتی با ستاره تیم ملی به شعف آمده است، حتی نمیداند برده یا باخته: «نمیدونم بردم یا باختم. ولی خیلی کیف داد». خنده روی لبانش از ته دلش میآید. مهشید اشتری هم میگوید: «بردم، ولی به زور و هزار بدبختی». ستاره، هیجانش کم از مهناز نیست: «از برخی ضربات مهناز متعجب شدم. راستش اصلا باورم نمیشد که چنینضرباتی بزند».
وقتی هیچکس امتیازها را نمیبیند
رالیها ادامه دارد. مهناز، زهره، ویدا و مریم از دختران همدم و مهشید، یکتا، آیلین، مهدیس و آزیتا ازسوی ستارههای تنیسرویمیز استان. اما این وسط خبری از حساسیتها روی میز داور و نتایج نیست. اینجا همهچیز به لبخندهای پُرمهری ختم میشود که از لبان دختران سرزمین همدم به فضا پرت میشود. مهشید اشتری که اولینبارش است طعم حضور در همدم را میچشد، میگوید: راستش را بخواهید واقعا متأثر هستم. اولینبار است که به اینجا آمدهام و دلم... نمیدانم چه بگویم. فقط میتوانم بگویم خیلی خوشحالم که توانستم گوشهای از دل این بچهها را شاد کنم. امیدوارم دفعات بعد باز هم به همدم بیایم. حقیقت این است که این عزیزان هم مثل ما هستند، فقط با تفاوتهای بیشتر. آنقدر از اینجا انرژی گرفتم که حاضرم هر جا چنینبرنامهای بود، بدون هیچ چشمداشتی حضور یابم».
پایانی با لبهای خندان
کاظم مستحقیراد بهعنوان رئیس هیئت تنیسرویمیز خراسان رضوی و سرمربی سابق تیم ملی کشورمان بههمراه آنا براتی، نایبرئیس هیئت کشتی استان، بهعنوان میهمانان ویژه در پایان این بازیها حضور یافتند؛ حضوری برای اهدای جوایزی که البته به پای جایزه لبخند دختران سرزمین همدم نمیرسد، اما دلخوشی کوچکی برای دلهای بزرگ آنهاست.
سال گذشته هم در چنین روزی حیاط کوچک همدم میزبان دختران فوتبالیست نوجوان مشهدی بود که با همدمیها پا به توپ شدند. ورزش در مجموعه همدم یک روش درمانی برای دختران این مؤسسه است تا بتوانند با کمک حرکات ورزشی و حضور در میادین ورزشی در مسیر رشد و بهبود زندگی خود قرار بگیرند و از فقر حرکتی دور شوند. دختران همدم تا به حال قهرمانی ها و مدالهای طلایی زیادی در رشتههای مختلف مانند تنیس و فوتسال، دوومیدانی و بوچیا در المپیاد ویژه ایران کسب کردهاند و همگی با علاقهای وصف ناشدنی زیر نظر مربیان متخصص خود ورزش را دنبال میکنند.