با اعلام فهرست تیم ملی برای اردوی جام جهانی، مشخص شد پرسپولیس با پنج نماینده، بیشترین ملیپوش را میان باشگاههای ایرانی دارد. علی علیپور، پیام نیازمند، محمدحسین کنعانیزادگان، میلاد محمدی و امیرحسین محمودی بازیکنانی هستند که فعلاً در فهرست نهایی حضور دارند و این احتمال وجود دارد که اکثر آنها در جام جهانی هم باقی بمانند.
اهمیت این اتفاق زمانی بیشتر مشخص میشود که بدانیم پرسپولیس همزمان در تیم ملی امید هم بیشترین سهم را دارد. پنج بازیکن دیگر این تیم نیز به اردوی امیدها دعوت شدهاند تا سرخها در پروژه انتخابی المپیک و بازیهای آسیایی هم پررنگترین نماینده فوتبال ایران باشند.
این شرایط نشان میدهد برخلاف نتایج نهچندان مطلوب فصل گذشته، ساختار فنی و سازماندهی پرسپولیس همچنان توان تولید و آمادهسازی بازیکن در سطح ملی را دارد. حضور همزمان بازیکنان باتجربهای مثل کنعانیزادگان و میلاد محمدی در کنار چهره جوانی مثل امیرحسین محمودی، نشاندهنده نوعی توازن در ترکیبسازی این تیم است؛ موضوعی که میتواند در سالهای آینده به سرمایهای مهم برای باشگاه تبدیل شود.
شاید مهمترین نشانه این روند، ظهور محمودی ۱۹ ساله باشد؛ بازیکنی که ظرف چند بازی، خودش را از تیم جوانان پرسپولیس به آستانه جام جهانی رساند. اتفاقی که بدون وجود ساختار مناسب فنی و اعتماد به بازیکنان جوان، تقریباً غیرممکن بود.
از سوی دیگر، دعوت گسترده بازیکنان پرسپولیس به تیمهای ملی، این پیام را هم دارد که نگاه کادرهای فنی تیم ملی و امید، کیفیت فردی بازیکنان این تیم را بالاتر از جایگاه نهایی سرخها در جدول لیگ ارزیابی کردهاند. به بیان سادهتر، شاید پرسپولیس در نتیجهگیری تیمی فصل موفقی نداشت، اما از نظر تولید بازیکن و حفظ استاندارد فنی، همچنان یکی از مهمترین قطبهای فوتبال ایران محسوب میشود.
حالا برای پرسپولیس، این ملیپوشها فقط یک افتخار نیستند؛ بلکه میتوانند پایههای نسل بعدی موفقیت این تیم باشند. نسلی که اگر درست مدیریت شود، شاید خیلی زود ناکامی این فصل را به یک دوره گذار کوتاهمدت تبدیل کند.