تخریب بقیع، زخمی بر دل تاریخ اسلام | ماجرای دو موج تخریب به روایت پژوهشگر تاریخ و تمدن اسلامی «اقتدار در آسمان» و «تبلیغ در بند اسارت» روانه بازار نشر شدند معاون سیما: بدون معارف رضوی، نمی‌توان در رسانه ملی برنامه‌ریزی کرد برنامه‌ریزی برای عمره زمینی از استان خوزستان پیکر سرباز وظیفه، مهدی گلشاهی در حرم امام‌رضا(ع) تشییع شد برگزاری جشنواره قرآنی «رایحه رضوان» با مشارکت گسترده زائران در حرم مطهر امام‌رضا(ع) تشرف حدود ۲ میلیون زائر به بقاع متبرکه خراسان رضوی طی نوروز ۱۴۰۴ مرحله دوم «هدیه‌باران حافظان قرآن کریم» در دهه کرامت ۱۴۰۴ برگزار می‌شود رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران: تعداد مراکز درمانی ایثارگران به ۱۱ هزار مورد افزایش یافت پیکر بیش از ۲ هزار تن از شهدای دفاع مقدس به وطن بازنگشته است اسکان بیش از ۸۹ هزار نفرشب در ۱۵۰ مسجد مشهد در ایام نوروز ۱۴۰۴ ۲۶۰۰ جلد قرآن کریم به جلسات خانگی قرآن اهدا شد بیش از ۱۰ هزار زائر از خراسان رضوی امسال عازم سرزمین وحی می‌شوند تمدید مهلت شرکت در رویداد حماسه هیئت‌ها در هوای نهج‌البلاغه تنفس کنیم تحول را از بهار بیاموزیم | گفت‌و‌گو با حجت‌الاسلام‌والمسلمین بهشتی در مورد معادباوری مؤسسات قرآنی نباید خارج از مساجد فعال باشند افزایش تعداد شهدای حادثه انفجار در کلانتری شهید رجایی مشهد (۱۵ فروردین ۱۴۰۴) فرمانده سپاه امام‌رضا(ع) در پیامی، درگذشت پدر شهیدان «دوستدار» را تسلیت گفت مشارکت ۲۸۰ هزار نفر در نماز عید فطر مشهد
سرخط خبرها

عواقب ترک واجب فراموش‌شده

  • کد خبر: ۲۴۲۲۹۱
  • ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۳:۱۳
عواقب ترک واجب فراموش‌شده
بی‌شک امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر تکلیف دینی و وظیفه شرعی عمومی است و ترک آن هم از گناهان به‌شمار می‌آید.

ترک‌کننده امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر چه وضعی دارد؟ پاسخ این پرسش در قرآن و حدیث آمده است. آثار و پیامد‌های ترک امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر فراوان است. از امام‌سجاد (ع) فرزند امام‌حسین (ع) که برای امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر به شهادت رسیدند، احادیث زیادی درباره امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر وجود دارد.

در یک حدیث، امام علی‌بن‌الحسین (علیهماالسلام) در تبیین وضعیت کسی که امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر را ترک کند، فرموده‌اند: «التارک للامر بالمعروف و النهی عن المنکر کنابذ کتاب ا... وراء ظهره الا ان یتقی تقاه، قلت: و ما یتقی تقاه؟ قال: یخاف جباراً عنیداً ان یفرط علیه أو أن یطغی؛ ترک‌کننده امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر همچون فردی است که کتاب خدا را پشت‌سر انداخته است، مگر آنکه بخواهد به‌سبب دفع خطری که متوجه اوست، تقیه کند. گفتم: تقیه چیست؟ امام فرمود: از ستمگر و زورگوی لجوجی بترسد که به او ظلم کند یا طغیان و سرکشی کند» (کشف‌الغمه فی معرفه‌الأئمه علیهم‌السلام، ج ۲، ص ۱۰۳).

بی‌شک امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر تکلیف دینی و وظیفه شرعی عمومی است و ترک آن هم از گناهان به‌شمار می‌آید. امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر وظیفه قرآنی است و به حکم قرآن بر همه مسلمانان واجب است؛ زیرا قرآن کتاب امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر است. واژگان چهارگانه «امر» و «نهی» و «معروف» و «منکر» با هم در هشت آیه قرآن آمده است. در سوره آل‌عمران، آیات ۱۰۴، ۱۱۰، ۱۱۴؛ سوره توبه، آیات ۷۱ و ۱۱۲؛ سوره اعراف، آیه ۱۵۷ و سوره حج، آیه ۴۱ و همچنین سوره لقمان آیه ۱۷ اهمیت امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر آموزش داده شده است.

 ترک‌کننده امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر به قرآن بی‌اعتنایی کرده است؛ چون یک وظیفه بزرگ قرآنی را کنار نهاده و به آن پشت کرده است. امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر سه مرحله دارد: قلبی، زبانی و عملی. تارک امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر کسی است که هرسه مرحله را ترک کند. امام‌سجاد (ع) در این گفتار برای روشن ساختن وضعیت تارک امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، جمله «کنابذ ا... وراء ظهره» را به‌کار برده‌اند. نابذ از مصدر نبذ با فتحه نون و سکون باء و به‌معنای دور انداختن از روی بی‌اعتنایی و پرتاب کردن است.

 آدمی که امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر را رها می‌کند، گویا کتاب خدا قرآن کریم را به پشت‌سر پرتاب کرده است. ترک کردن امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر آن‌قدر خطرناک است که حکم دور انداختن قرآن و پرت کردن آن به پشت‌سر را دارد. آن که امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر نمی‌کند و می‌گوید به‌من چه، شانه از بار مسئولیت الهی قرآنی خالی کرده است. جامعه‌ای که در آن امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر جریان ندارد، جامعه قرآنی نیست؛ جامعه پشت‌کننده به قرآن و آیات وحی است.

در قانون اساسی جمهوری‌اسلامی ایران با استناد به قرآن در اصل هشتم چنین آمده است: در جمهوری‌اسلامی ایران دعوت به خیر، امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، وظیفه‌ای است همگانی و متقابل برعهده مردم نسبت‌به یکدیگر، دولت نسبت‌به مردم و مردم نسبت‌به دولت، شرایط و حدود و کیفیت آن را قانون معین می‌کند. «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ» (سوره توبه، آیه ۷۱).

نشانه یک جامعه زنده قرآنی، وجود تعهد اجتماعی و احساس مسئولیت در تک‌تک افراد است. همه مسلمانان و پیروان قرآن باید اهل امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر باشند و دربرابر خوب و بد صالحان و فاجران، بی‌تعهد و بی‌تفاوت نباشند. فراخوان قرآنی در امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر باید محل توجه مردم قرار گیرد و دغدغه همیشگی مردان و زنان مسلمان باشد.

اگر افراد جامعه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر را ترک کنند، حکم کتاب خدا، قرآن را زیر پا گذاشته‌اند و درپی آن، مفاسد اجتماعی و گناهان رواج می‌یابد و آثار شوم آن دامنگیر همه می‌شود و آتش فساد، خشک و‌تر را باهم می‌سوزاند. امام‌سجاد (ع) در این گفتار خویش یکی از شرایط وجوب امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر را نیز بیان کرده‌اند. امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر با چهار شرط «علم و آگاهی» و «احتمال اثر» و «اصرار و تکرار گناهکار» و «نداشتن خطر بزرگ» بر هر انسانی واجب می‌شود. 

یک شرط وجوب امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، نداشتن خطر و مفسده و ضرر برای امرکننده به معروف و نهی‌کننده از منکر است. در جایی که انسان با جبار عنید و ستمگر و زورگویی لجباز مواجه است که برای رهایی از ظلم و طغیان او باید تقیه کند، امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر واجب نیست. آمر به معروف و ناهی از منکر عامل به کتاب‌ا... است و تارک آن نابذ کتاب‌ا.... امام‌سجاد (ع) با این گفتار خویش، جامعه اسلامی را به امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر دعوت کرده‌اند.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->