مهاجم سابق استقلال در گفتوگویی مفصل به دلایل جداییاش از این تیم و همچنین فرازونشیبهایی که منجر به افت خود در اواخر فوتبالش شد، پرداخت و البته به مقصران این فرازو نشیبها اشاره کرد. میلاد میداوودی درباره شرایط اینروزهایش گفت: بعد از پایان فصل که با نفت مسجدسلیمان همکاری میکردم، به کلاسهای مربیگری رفتم و انشاءا... یک دوره کلاسهای مربیگری دیگر هم در پیش دارم و خودم را آماده میکنم که یواش یواش وارد عرصه مربیگری شوم. میداوودی درباره روزهای اوجش در استقلال و خداحافظیاش از این باشگاه هم گفت: زمانی که به استقلال آمدم، پیشنهادهای زیادی داشتم. بدون معطلی این تیم را انتخاب کردم. روزی که به استقلال آمدم، پنجدقیقهای با فتحا...زاده به توافق رسیدم. همهچیز خیلی خوب بود تا آن مصدومیت وحشتناک. یکی از دلایل مهمی که باعث شد من از استقلال بروم، این بود که وقتی وارد ورزشگاه میشدیم من قبل از همه تشویق میشدم. تأکید میکنم قبل از همه، اسم هم نمیآورم که قبل از چه کسانی؛ چون بازیکن بزرگ و مربی بزرگ، کم در استقلال نداشتیم. شاید آنها خیلی وقت بود که در آنجا بازی میکردند، اما منِ میداوودی قبل از همه آنها تشویق میشدم. البته ناراحت نیستم چون استقلال را دوست داشتم و این تفکر و فکر من است که استقلال متعلق به هیچ کس نیست. مهاجم سابق استقلال در ادامه گفت: در آن سال ها ستاره های زیادی در استقلال بود، اما الان فقط 2 ستاره است؛ آنهم روی پیراهنشان حک شده. وقتی میگویند ستاره در تیم نیست، یعنی این مسائل عقبه و پیشینه دارد. شما به رفتارهایی که با مجتبی جباری شد، دقت کنید. بازیکنی را که دهدوازده سال در این تیم بوده و همیشه جزو بهترینها بوده، چگونه طرد کردند؟ همیشه این را شنیدهام که میگویند جباری مدام مصدوم است یا مصدوم میشود و به درد نمیخورد؛ ولی من در زندگیام بازیکنی ندیدم که اینچنین سنگین مصدوم شود و برود درمان کند و برگردد و بهتر از دوران قبل از مصدومیتش باشد. تنهاکسی که در فوتبالم دیدم مجتبی جباری بود که هر وقت از مصدومیت برمیگشت، بهتر از قبل بود.