رفع اتهام

محمد عنبرسوز| از همان نخستین اکران «عصبانی نیستم» رضا درمیشیان، ظهور یک استعداد ناب در عرصه بازیگری، قطعی به نظر می رسید و طولی نکشید که پسر ساده ای که اتفاقا در دسته سوپراستارهای خوش تیپ هم قرار نمی گرفت، به یکی از بازیگران مهم جوان سینمای ایران تبدیل شد. سه بازی روان و پرظرافت در «لانتوری» رضا درمیشیان و «سیزده» و «خشم وهیاهو» از هومن سیدی، نامش را بر سر زبان ها انداخت تااینکه با بازی در «ابد ویک روز» سعید روستایی موفق شد یکی از کاراکترهای ماندگار تاریخ سینمای ایران را خلق کند. پس از «ابدویک روز»، زندگی هنری محمدزاده تغییرات مهمی کرد و سیمرغی که برای بهترین بازیگر نقش مکمل به دست آورده بود، انتظارات را از او افزایش داد. او در «بدون تاریخ، بدون امضا»ی وحید جلیلوند هم درخشید و علاوه بر تکرار سیمرغ بلورینِ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، چندین جایزه بین المللی دیگر را از آن خود کرد. بعدتر تجربه نوآر «خفگی» فریدون جیرانی را هم با موفقیت پشت سر گذاشت و با بازی در فیلم «مغزهای کوچک زنگ زده» هومن سیدی و «متری شیش ونیم» سعید روستایی، جایگاه خودش را در سینمای ایران تثبیت کرد، با تمام این اوصاف، او همواره در معرض اتهام تکرار قرار داشته و برچسب تکرار همواره کلیدواژه نزاع مخالفان و طرفدارانش بوده است. از جهت رفع این اتهام، «سرخ پوست» را می توان مهم ترین اثر کارنامه بازیگری نوید محمدزاده دانست. «سرخ پوست» اساسا فیلمی متفاوت در سینمای ایران با تمام ملودرام های اجتماعی مرسومی است که محمدزاده در آن ها به ایفای نقش پرداخته است. همین تفاوت، به قصه هم سرایت کرده و متن خوب درکنار کارگردانی خیره کننده نیما جاویدی، به این بازیگر اجازه داده است متفاوت ترین بازی زندگی اش را ارائه دهد.شمایل آن جوان بی اعصاب و پرحرفی را که از نوید محمدزاده در ذهن دارید، فراموش کنید. محمدزاده «سرخ پوست»، اعلام استقلالش را از سن شروع می کند؛ جایی که کاراکتر اصلی(نعمت‌جاهد) کاملا با خصایص یک فرد میان سال طراحی شده است و برای یک بازیگر سی وسه ساله چالشی بزرگ به حساب می آید. نوید محمدزاده اما برای ایفای این نقش، هم به خوبی وزنش را اضافه کرده و هم با تمرین زیاد توانسته است به تن صدای بمی برسد که کمک می کند بیننده سن کاراکتر را بیشتر قلمداد کند. جایگاه نقش، دیگر تفاوت مهم محمدزاده «سرخ پوست» است؛ یعنی محمدزاده، برخلاف اکثر فیلم های قبلی‎اش، نه تنها در نقش مکمل ظاهر نشده، بلکه نقش اولی را پذیرفته است که بسیار پررنگ تر از نقش اول های مرسوم است و تقریبا در تمام سکانس های فیلم حضور پررنگ و فعالی دارد. اما مهم ترین تفاوت نوید محمدزاده «سرخ پوست» با نقش های قبلی او، ویژگی های شخصیتی کاراکتر سرگرد نعمت جاهد است؛ یک مرد میان سال نظامی، ظاهرا خشن اما با قلبی رئوف، تیزهوش، مرموز و کم حرف. اوج هنر نوید محمدزاده در بازیگری، به توانایی او در اجرای ظریف همین ویژگی ها برمی گردد. این بار با نویدی مواجهیم که ابدا اهل داد و فریاد کردن نیست، پرحرفی نمی کند و تا جایی که ممکن است، در سکوت به سر می برد، جنب وجوش فیزیکی بسیار کمی دارد و ابدا هنگام دیالوگ گفتن، دست هایش در هوا بالا و پایین نمی رود. او درعوض، کاراکتری درون گرا و پیچیده را با اجزای صورت و بدون استفاده نابجا از دیالوگ های طولانی، به بهترین نحو ایفا می کند تا بیننده بتواند حتی پروسه عاشق شدنش را هم، نه از دیالوگ های شعاری و حرکات نامعقول بدن، بلکه از صورت مرموزش بفهمد. بدین ترتیب بازی کنترل شده و به اندازه نوید محمدزاده در «سرخ پوست»، او را کاملا از اتهام تکرار تبرئه می کند و می توان امیدوار بود که او در سال های آینده هم شمه های دیگری از وجوه پنهان استعدادش را به مخاطبان نشان دهد.