کلیات لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ کشور به تصویب نمایندگان مجلس شورای اسلامی رسید. هرچند تصویب کلیات بودجه، بهمعنای تأیید کامل آنچه در لایحه بودجه آمده، نیست و کمیسیون تلفیق بودجه مجلس شورای اسلامی میبایست درخصوص منابع و مصارف بودجه، بررسی دقیق داشته باشد. البته با توجه به اعلامآمادگی دولت و تأکید رئیسجمهور مبنی بر همراهی دولت برای تأمین نظر نمایندگان مجلس شورای اسلامی، امیدواریم کار بهنحومطلوب به سرانجام برسد.
پیشنهادهای اصلاح لایحه از طریق کمیسیون اصل ۹۰ نیز به کمیسیون تلفیق بودجه منعکس شده است. کمیسیون تلفیق، میبایست نقاط ضعف موجود در لایحه را برطرف کند. ازجمله مهمترین مواردی که باید مورد توجه کمیسیون باشد، مواردی ازجمله شفافسازی درخصوص منابع و مصارف و همچنین موضوع کاهش یا حذف ارز ترجیحی است که میتواند تبعات مهم اقتصادی و اجتماعی داشته باشد. ازسویدیگر، باید به این موضوع توجه شود که درآمدهای ارزی واقعبینانه باشد. بودجه باید مبتنی بر واقعیت و با کمترین میزان کسری بودجه همراه باشد و به عبارت دیگر، بودجه عملیاتی باشد.
اما درخصوص اولویتهای مهم استان خراسان رضوی که میبایست در لایحه بودجه موردتوجه قرار داشته باشد، نخستین اولویت استان و مشهد، موضوع آب است. پس از آن، موضوع قطار سریعالسیر است که یکی دیگر از اولویتهای مهم استان است. ضمن اینکه نباید از موضوع توسعه قطار برقی مشهد- تهران نیز غافل شویم.
اولویت دیگر استانی نیز بودجه و تأمین زیرساختهای زیارت در استان است. توجه به موضوع حاشیه شهر در ردیف بودجههای دولتی، لزوم توسعه و ترمیم راهها و جادههای استان، بهویژه از اینمنظر که استان خراسان رضوی از فقیرترین استانها در موضوع آزادراههاست و نیز توجه به سرانههای درمانی، آموزشی و... با توجه به میزان جمعیت استان، از دیگراولویتهایی است که در بودجه استانی باید مدنظر قرار داشته باشد.
درخصوص بودجه زیارت، ذکر این نکته ضروری است که این بودجه که در سال ۱۳۸۸ و به میزان ۲۰۰ میلیارد تومان به تصویب رسیده بود، قرار بود پنج سال پیاپی با همین عدد و رقم تصویب شود و تخصیص پیدا کند و اگر همان زمان این اتفاق صورت میگرفت، زیرساختهای مورد نیاز زیارت در شهر مشهد تأمین میشد؛ اما متأسفانه این بودجه نهتنها در سال اول به میزان مصوب تخصیص پیدا نکرد، بلکه در سالهای بعد نیز روند کاهشی پیدا کرد.
ضمن اینکه مشهد در بودجه زیارت، شریک هم پیدا کرد و شهرهای قم و شیراز و پس از آن، حرم عبدالعظیم حسنی (ع) هم به آن ضمیمه شد و باوجوداین، بودجه زیارت بهجای افزایش، با کاهش نیز همراه بود.
کاهش بودجه زیارت، تا آنجا پیش رفت که طی سالهای ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰، بودجه زیارت به صفر رسید. البته پس از آن، بودجه زیارت دوباره به لایحه بودجه بازگشت، اما نه به میزانی که انتظار میرفت به تأمین زیرساختها و رفع مشکلات زیارت کمک کند. بماند اینکه رقم تخصیصیافته، گاه کمتر از ۵۰ درصد رقم مصوب در بودجه بوده است.
آنچه دراینمیان باید به آن توجه کرد، این است که کاهش یا حذف یک ردیف از مصارف، به این معنی است که موضوع مدنظر، در اولویت دولت نیست؛ هرچند ممکن است در پشت تریبونها و در مصاحبهها به عنوان اولویت دولت مطرح شود. حذف اعتبار یک موضوع در عمل، نشاندهنده خروج آن موضوع از اولویتهای دولت است. آنچه در روند بودجه زیارت اتفاق افتاده، بهمعنای آن است که دولت اولویتی در ارتباط با موضوع زیارت ندارد. بههمیندلیل هم شاهد روند غیرمنطقی کاهش بودجه زیارت بودهایم.