بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی، به عنوان یک رویداد ورزشی با هدف نزدیکی و اتحاد میان کشورهای مسلمان، در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. اما آیا واقعاً میتوان این رویداد را در شرایط کنونی، که مبدا حملات صهیونی-آمریکایی از دل کشورهای عربی-مسلمان و همسایه ماست، جدی گرفت؟ چه تناقضی در این میزبانی نهفته است، وقتی که از خاک امارات، عربستان، قطر و بحرین، موشکهایی به سمت ایران شلیک میشود و این کشورها به طور علنی از آمریکا برای نابودی ایران حمایت میکنند.
این واقعیت تلخ، نشاندهندهی جیرهخواری برخی از کشورهای مسلمان از صهیونیستهاست. در حالی که این کشورها خود را به عنوان میزبان بازیهای همبستگی معرفی میکنند، در عمل برعلیه همسایگان مسلمان خود گارد میگیرند و به جای اتحاد، تفرقه را ترویج میکنند. آیا چنین بازیهایی واقعاً میتوانند نمادی از همبستگی باشند یا فقط یک نمایش سیاسی برای فریب افکار عمومی؟
به نظر میرسد که برگزاری این بازیها باید با تحریم و اعتراض مواجه شود. زمانی که کشورهای مسلمان به ابزاری در دست قدرتهای خارجی تبدیل میشوند و به جای حمایت از یکدیگر، به دشمنی و تخریب میپردازند، دیگر جایی برای برگزاری چنین رویدادهایی باقی نمیماند.
در این میان، حالا حرکات نمادینی مانند اقدام نمادین وحید شمسایی در میانه این رفابت ها، باید مورد تقدیر و تشکر قرار گیرد. او با شجاعت خود نشان داد که هنوز هم افرادی هستند که برای اصول انسانی و اسلامی ارزش قائلند. به حق، شایسته است که به او مدال شجاعت اهدا شود
در نهایت، باید به این نکته توجه کنیم که همبستگی تنها در میدان ورزش معنا پیدا نمیکند؛ بلکه در عمل و رفتار کشورهای مسلمان است که باید تجلی یابد. بیشک، تا زمانی که این تناقضها ادامه داشته باشد، نمیتوان به برگزاری چنین رویدادهایی امید داشت.