کوله باری بردوش

معصومه متین نژاد| شهریور که از راه می رسد، بازار کیف و کفش و لوازم تحریر هم تب و تابی پیدا می کند و بعد از یک سال دوباره رونق می گیرد. موضوعی که باعث شده است تا دلتان بخواهد بازار پر شود از اجناس بی کیفیت و بُنجل داخلی یا وارداتی. کالاهایی که بیشترشان فقط زرق و برق های کودکانه دارند و در آن ها خبری از استانداردهای تعریف شده برای این منظور نیست. موضوعی که باوجود تکرار شدنش هرسال، بازهم از سوی بسیاری از خانواده ها نادیده گرفته می شود و آسیب های جدی را متوجه سلامت بچه ها در آینده می کند. ازاین رو تصمیم داریم به صورت سلسله وار درچند شماره به این موضوعات مهم بپردازیم.
اولین گزارش را با موضوع کیف و کوله پشتی بچه ها شروع می کنیم که یکی از مشکلات جدی آن ها در نُه ماه تحصیلی است و معمولا هم بیشتر والدین نسبت به سنگین بودن آن و حجم زیاد کتاب های آموزشی و کمک آموزشی که بچه ها مجبورند هرروز آن ها را با خودشان حمل کنند، گله مند هستند. ازاین رو، ضمن بررسی مشکلاتی که انتخاب یک کیف یا کوله نامناسب می تواند برای سلامتی جسمی و روحی بچه ها داشته باشد، به استانداردهای لازم که باید درهنگام خرید آن، شما والدین عزیز رعایت کنید، می پردازیم.

رهاوردی به اسم بیماری
اینکه برخلاف گذشته بیشتر والدین امروزی برای فرزندانشان حق انتخاب قائل می شوند، خوب است ولی اینکه بچه ها در انتخاب هایشان فقط مُد و زیبایی را می بینند، یک زنگ هشدار برای والدین است تا خریدهای آگاهانه تری داشته باشند و فقط به خاطر دل بچه ها و پیروی از مُد، سلامتی آن ها را قربانی نکنند. در ادامه به برخی از مشکلاتی که این انتخاب های نادرست می تواند ایجاد کند، اشاره ای خواهیم داشت.
کوله یک بندی: بیشتر دانش آموزان با پیروی از مدل هایی که در بازار وجود دارد، کوله های خود را یک بندی می اندازند که باعث به وجود آمدن ناهنجاری «شانه نابرابر» در آن ها خواهد شد. مشکلی که از شایع ترین ناهنجاری های اسکلتی عضلانی در دانش آموزان محسوب می شود.
کوله بند بلند: اگر بند کوله بلند یا درست تنظیم نشده باشد، باعث ایجاد قوز و شانه گرد در دانش آموز می شود.
کوله سنگین: اسکولیوز(کج شدگی تیره پشت از پهلو)، کیفوز(کوژپشتى یا قوز)، گردن درد، سر درد، کمر درد، بی حسی و گرفتگی عضلات، شانه درد و بد حالت شدن وضعیت استقرار بدن، از جمله آثار منفی است که یک کوله سنگین و نامناسب بر ساختار اسلکتی دانش آموزان دارد.
کیف های دستی: این کیف ها فشار زیادی به عضلات ناحیه مچ دست و به ویژه آرنج وارد می کنند.
کیف های شانه ای: وقتی دانش آموز از کیف هایی استفاده می کند که به صورت یک طرفه روی شانه قرار می گیرد، عضلات ناحیه شانه و گردن زیر فشار زیادی خواهد بود.
کیــف های چرخ دار: این کیف ها هم مشکلات خاص خودشان را دارند و درطولانی مدت باعث می شوند با کشیدن کیف، به ناحیه مچ و آرنج فشار زیادی وارد شود.

استانداردهای تعریف شده
به طور کلی کوله پشتی ها انتخاب های شایسته تری از کیف های شانه ای و کیف های شانه ای هم انتخاب های بهتری از کیف های دستی هستند. در بین کوله هایی هم که دربازار رایج هستند، کوله های دوبندی پهن به نسبت دیگر کوله ها که تک بند یا چرخ دار هستند، گزینه های بهتری محسوب می شوند. این کوله ها هم استانداردهایی دارند که درهنگام خرید باید به آن ها توجه ویژه کرد.
وزن کوله پشتی باید متناسب با وزن دانش آموز و محتویات آن طوری باشد که به طور متوسط حدود 30 درصد از وزن او را شامل شود.
کوله پشتی باید دوبنده باشد و روی هر دو دوش قرار بگیرد. بندها هم باید پارچه ای و پهن (دست کم 5سانتی متر) باشند.
بهتر است، کوله پشتی ها افزون بر بندهای شانه ای، بند مخصوص کمر هم داشته باشند.
بالاترین قسمت کوله پشتی باید هم ارتفاع شانه ها باشد و به هیچ وجه پایین تر از آن قرار نگیرد.
اندازه کوله پشتی باید متناسب با پایه آموزشی، سن و ساختار بدنی دانش آموز باشد و وقتی آن را روی دوشش می اندازد، کاملا احساس راحتی کند.
کوله پشتی استاندارد محفظه های مجزا برای انواع لوازم دارد. این کار از تجمع بار بر روی یک منطقه خودداری می کند.
ابزارهای فلزی به کار رفته شده در کوله نباید در مکان های حساس مانند روی شانه یا روی قفسه سینه تعبیه شده باشد.
اگر از کیف استفاده می شود باید هر 5دقیقه یک بار کیف را از دوشی به دوش دیگر منتقل کرد.

نشانه یک کوله نامناسب
برای اینکه بدانید کوله ای که حمل می کنید استاندارد است یا نه، احتمال بروز این مشکلات را درخودتان دنبال کنید.
برای بلندکردن و پایین گذاشتن کوله پشتی تلاش زیادی نیاز دارید.
برای حمل بار نیاز به خم شدن به جلو است.
کمر در پایان روزی که از کوله پشتی استفاده شده است، درد می کند.
در دست ها و پاها درد یا بی حسی و ضعف احساس می کنید.
بار کوله بر روی گودی کمر قرار گرفته است.

نحوه درست استفاده از کوله
افزون بر خرید یک کوله استاندارد باید نحوه درست استفاده از آن را هم دانست و رعایت کرد.
کوله پشتی پس از آویزان کردن باید حدود 3سانتی متر بالاتر از خط کمر قرار بگیرد.
تسمه های کوله پشتی باید طوری تنظیم شود که کوله از ناحیه آخرین مهره کمری که به موازات خط ناف در ناحیه پشتی قرار دارد، پایین تر نیاید و شانه ها را به طرف عقب نگه دارد.
هنگام بلندکردن کوله پشتی به جای کمر باید زانوها خم شوند و وسایل سنگین تر در مرکز ثقل کوله و نزدیک به پشت قرار بگیرند.
برای کاهش آسیب های وارده از حمل کوله پشتی، بهتر است قبل از استفاده آن را روی میز قرار داد و با کمک یک نفر دیگر آن را به دوش انداخت.
بیشترین زمان برای حمل کوله پشتی ۳۰ دقیقه است و درصورت حمل بیش از این مدت باید وزن آن را سبک تر کرد..