ملوان برای پرسپولیس هیچوقت یک حریف معمولی نبوده است؛ تیمی که حتی وقتی فاصله دو باشگاه در جدول، بودجه و ستارهها زیاد بوده، بلد بوده برای سرخها دردسر درست کند. قوی سپید انزلی از آن تیمهایی است که گاهی درست در بدترین زمان ممکن سر راه پرسپولیس سبز میشود؛ همان «موهای دماغ» قدیمی که نه میشود نادیدهاش گرفت و نه به سادگی از کنارش عبور کرد.
حالا دوباره قصه به قلعه حسنخان رسیده؛ جایی که پرسپولیس بعد از شکست برابر تراکتور، بیش از سه امتیاز میخواهد. سرخها پس از سه هفته با ۶ امتیاز در رده پنجم ایستادهاند و فاصلهشان با صدر جدول سه امتیاز است؛ اما مسئله فقط جایگاه جدول نیست. مسئله، فشار روی مهدی تارتار است.
تارتار که در ابتدای فصل تیمی با تغییرات گسترده را تحویل گرفت، خیلی زود متوجه شده که در پرسپولیس برای ساختن تیم فرصت بینهایت وجود ندارد. اینجا شکست هفته سوم میتواند خیلی سریع به مطالبه برای جبران تبدیل شود و دیدار با ملوان، نخستین ایستگاه برای پاسخ دادن به این مطالبه است.
در سوی دیگر، اما مازیار زارع ایستاده؛ با تیمی جوانتر، بودجهای محدودتر و البته ادعایی که برای پرسپولیس چندان خوشایند نیست: «برای مساوی سفر نمیکنیم»
سرمربی ملوان از مالکیت، ابتکار عمل و تلاش برای برهم زدن معادلات حرف زده و تأکید کرده که تیمش با چشمان باز وارد این مسابقه میشود. این حرفها را نباید صرفاً کریخوانی قبل از بازی دانست. در قلعه حسنخان، دو تیمی مقابل هم قرار میگیرند که هر دو زخمیاند، اما یکی از آنها فشار بیشتری برای پیروزی دارد.
پرسپولیس چارهای جز برد ندارد. نه به این دلیل که در هفته چهارم شکست مساوی با پایان دنیا است، بلکه، چون تارتار برای آرام کردن سکوها، منتقدان و فضای اطراف تیم، به یک واکنش سریع نیاز دارد. یک پیروزی میتواند شکست تراکتور را به یک لغزش قابل جبران تبدیل کند؛ اما هر نتیجه دیگری، دوباره پروندهای از سؤالهای تازه را روی میز خواهد گذاشت.
زارع میگوید میخواهد قوی سفید را برای پرواز به سوی صدر آماده کند. پرسپولیس، اما برای ادامه مسیر، فعلاً یک مأموریت روشن دارد: قوی انزلی را قربانی کند تا خودش دوباره روی ریل برگردد.