به گزارش شهرآرانیوز، بر اساس آمار اداره ملی انرژی چین و گزارش رسانههای دولتی، ظرفیت نصبشده نیروگاههای خورشیدی این کشور تا پایان ماه ژوئیه به حدود ۱،۲۸۸ گیگاوات رسید، در حالی که ظرفیت نیروگاههای زغالسنگ حدود ۱،۲۸۵ گیگاوات بود.
با وجود این پیشتازی، سهم خورشیدی در تولید واقعی برق همچنان کمتر از زغالسنگ است؛ زیرا نیروگاههای خورشیدی تنها در زمان تابش خورشید قادر به تولید برق هستند.
بر اساس آمار قبلی اداره ملی انرژی چین، نیروگاههای بادی و خورشیدی در نیمه نخست سال جاری میلادی ۲۴.۶ درصد از ترکیب تولید برق چین را به خود اختصاص دادهاند، در حالی که سهم زغالسنگ ۴۹.۷ درصد بوده است. این نخستینبار است که سهم زغالسنگ در ترکیب تولید برق چین به کمتر از ۵۰ درصد رسیده است.
ظرفیت مجموع انرژیهای تجدیدپذیر چین پیش از این نیز از ظرفیت نیروگاههای زغالسنگ عبور کرده بود. در مارس سال گذشته، مجموع ظرفیت نصبشده نیروگاههای بادی و خورشیدی برای نخستینبار از ظرفیت نیروگاههای زغالسنگ چین فراتر رفت.
چین طی سالهای اخیر سرمایهگذاری گستردهای در انرژیهای تجدیدپذیر انجام داده و به بزرگترین بازار جهان در زمینه توسعه انرژی خورشیدی تبدیل شده است.
افزایش سریع ظرفیت خورشیدی در حالی رخ میدهد که تقاضای برق در چین همچنان در حال رشد است. گسترش خودروهای برقی، توسعه مراکز داده مرتبط با هوش مصنوعی و رشد صادرات از جمله عواملی هستند که نیاز این کشور به برق را افزایش دادهاند.
با وجود کاهش سهم زغالسنگ، تحلیلگران معتقدند مصرف این سوخت در چین ممکن است در سال جاری همچنان افزایش یابد؛ چراکه رشد تقاضای برق با سرعت زیادی ادامه دارد.
چین هدفگذاری کرده است که سهم انرژیهای بادی و خورشیدی از ترکیب تولید برق خود تا سال ۲۰۳۰ به ۳۰ درصد برسد. با این حال، برخی کارشناسان معتقدند این هدف ممکن است حتی تا سال ۲۰۲۸ محقق شود.
یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده سرعت توسعه انرژی خورشیدی در چین، توسعه فناوری ذخیرهسازی برق است.
تولید برق خورشیدی در ساعات روز به اوج میرسد، در حالی که مصرف برق ممکن است در ساعات دیگری افزایش پیدا کند. توسعه باتریها میتواند امکان ذخیره برق تولیدشده در ساعات اوج تابش و استفاده از آن در زمان افزایش تقاضا را فراهم کند.
کارشناسان معتقدند ترکیب ذخیرهسازی انرژی، مدیریت تقاضا و انعطافپذیری بیشتر بازار برق میتواند امکان استفاده گستردهتر از انرژی خورشیدی را فراهم کرده و وابستگی به سوختهای فسیلی را کاهش دهد.
با وجود پیشی گرفتن خورشیدی از زغالسنگ در ظرفیت نصبشده، این سوخت فسیلی همچنان مهمترین منبع تولید برق چین محسوب میشود.
چین ذخایر قابل توجهی از زغالسنگ در اختیار دارد و وابستگی آن به این سوخت از برخی اقتصادهای بزرگ دیگر بیشتر است. در عین حال، این کشور همچنان سالانه صدها میلیون تن زغالسنگ وارد میکند که بخش قابل توجهی از آن در نیروگاههای ساحلی مصرف میشود.
کاهش تدریجی وابستگی چین به زغالسنگ میتواند بر بازار جهانی این سوخت نیز اثرگذار باشد و در بلندمدت تقاضای وارداتی چین از صادرکنندگانی مانند اندونزی، مغولستان، استرالیا و روسیه را تحت تأثیر قرار دهد.
در مجموع، عبور ظرفیت خورشیدی از زغالسنگ یک نقطه عطف مهم در گذار انرژی چین محسوب میشود؛ هرچند فاصله میان ظرفیت نصبشده و میزان تولید واقعی نشان میدهد که زغالسنگ همچنان در کوتاهمدت نقش مهمی در تأمین برق این کشور خواهد داشت.