زنگ خطر تساویها برای سهراب؛ استقلال مهندس ندارد
سه تساوی پشت سر هم، شاید روی کاغذ اتفاق چندان نگرانکنندهای نباشد، اما برای استقلالِ سهراب، یک علامت هشدار جدی است؛ بهخصوص وقتی این سه تساوی را کنار دو برد پرگل ابتدای فصل بگذاریم.
استقلالی که با شور و هیجان از شروع مسابقات همه را امیدوار کرده بود، حالا آرامآرام از همان تیم فاصله میگیرد؛ تیمی که میدوید، موقعیت میساخت و مهمتر از همه، گل میزد.
بازی با فولاد، پرسپولیس و آلومینیوم نشان داد استقلال در فاز تهاجمی با یک مشکل جدی مواجه است. تیم سهراب در خط حمله و میانه میدان، آن کیفیت لازم برای خلق موقعیتهای متعدد را ندارد. استقلال در بسیاری از دقایق صاحب توپ است، اما مالکیت توپ الزاماً به معنای تهدید کردن دروازه حریف نیست. مشکل دقیقاً همینجاست؛ استقلال برای رسیدن به محوطه جریمه حریف، ایدههای محدودی دارد و وقتی بازی گره میخورد، راه تازهای برای باز کردن آن پیدا نمیکند.
در دو بازی اول، بخشی از این ضعفها پشت سر گلهای پرتعداد پنهان شد. استقلال البته خوب گل زد، اما باید پذیرفت که بخشی از آن گلها محصول اشتباهات مدافعان حریف بود. وقتی نیمی از گلهای یک تیم روی اشتباهات مستقیم یا غیرمستقیم رقیب به دست میآید، نمیتوان صرفاً با تکیه بر عدد گل زده، درباره قدرت واقعی خط حمله قضاوت کرد.
حالا که حریفان اشتباهات کمتری به استقلال هدیه میدهند، ضعفهای واقعی بیشتر به چشم میآید.
استقلال در میانه میدان یک طراح مرکزی کم دارد؛ بازیکنی که بتواند ریتم بازی را تغییر دهد، بین خطوط پاس بدهد، دفاع حریف را از شکل خارج کند و برای مهاجمان موقعیت بسازد. در نتیجه، بار زیادی از بازیسازی عملاً روی دوش آسانی افتاده و این برای تیمی با جاهطلبی استقلال کافی نیست. نمیتوان انتظار داشت یک بازیکن بهتنهایی هم نبض میانه میدان را در اختیار بگیرد، هم موقعیت بسازد و هم بار تهاجمی تیم را به دوش بکشد.
البته پنجره بسته نقلوانتقالات را هم نباید نادیده گرفت. سهراب با تیمی کار میکند که دستش برای ترمیم نقاط ضعف باز نیست و این محدودیت، بخشی از مشکلات امروز استقلال را توضیح میدهد. اما نمیتواند همه آنها را توجیه کند.
زنگ خطر برای سهراب دقیقاً از همینجا به صدا درآمده است؛ استقلال هنوز میتواند تیم خوبی باشد، اما برای بازگشت به مسیر برد، باید راه گل زدن را دوباره پیدا کند. سه تساوی متوالی شاید بحران نباشد، اما اگر قرار باشد این روند ادامه پیدا کند، آن شور و تب ابتدای فصل خیلی زود جای خود را به تردید خواهد داد.
سهراب باید پیش از آنکه تساویها تبدیل به عادت شوند، فکری برای میانه میدان و خط حمله استقلال کند. بردهای پرگل ابتدای فصل، خاطره خوبی هستند؛ اما برای ادامه فصل، استقلال به چیزی بیشتر از خاطره نیاز دارد: ایده، طراحی و گل.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
