به گزارش شهرآرانیوز، تراکتور شاید هنوز در جدول شرایط بدی نداشته باشد، اما آنچه در روزهای اخیر اطراف این تیم میگذرد، از هر نتیجهای مهمتر است. فوتبال فقط آن چیزی نیست که در ۹۰ دقیقه مسابقه دیده میشود؛ گاهی اتفاقات مهمتر، پشت درهای بسته رختکن رخ میدهد. جایی که اگر اعتماد میان بازیکن و مربی از بین برود، حتی بهترین تیمها هم خیلی زود وارد بحران میشوند.
ماجرای جواد نکونام و بازیکنان تراکتور حالا جدیتر از یک اختلاف معمولی به نظر میرسد. چند ستاره تیم ظاهراً با برخی تصمیمات سرمربی مشکل دارند و فضای رختکن، آن آرامشی را که برای یک تیم مدعی قهرمانی لازم است، ندارد. شجاع خلیلزاده هم بیش از همیشه در مرکز این حاشیهها قرار گرفته و صحبتهایی درباره احتمال کنار گذاشته شدن یا حتی پایان همکاری او مطرح شده است؛ موضوعی که البته تا زمانی که تصمیم رسمی اعلام نشده، باید با احتیاط دربارهاش حرف زد.
اما اگر این اختلافها واقعاً به نقطهای رسیده باشد که بخشی از بازیکنان مقابل سرمربی صفآرایی کرده باشند، دیگر نمیتوان اسمش را «حاشیه» گذاشت. این همان نقطهای است که در فوتبال از آن بهعنوان "کودتای رختکن" یاد میشود؛ لحظهای که بازیکنان احساس میکنند ادامه مسیر با مربی فعلی به نفع تیم نیست و تلاش میکنند معادله را تغییر دهند.
تراکتور البته یک ویژگی مهم دارد: محمدرضا زنوزی. مالک باشگاه نشان داده در تصمیمهای بزرگ، معمولاً اهل ایستادن پای انتخاب خودش است، اما در عین حال بعید است اجازه بدهد اختلافات داخلی، سرمایهگذاری و جاهطلبیهای باشگاه را قربانی کند. اگر زنوزی به این جمعبندی برسد که اکثریت رختکن دیگر پشت نکونام نیستند، احتمالاً تصمیمی خواهد گرفت که بیشتر از آنکه از مربی حمایت کند، آرامش تیم را حفظ کند.
اینجاست که ماجرا حساس میشود. در فوتبال حرفهای، مربی باید اقتدار داشته باشد؛ اما اقتدار با درگیری دائمی با ستارهها یکی نیست. اگر چند بازیکن مهم تیم مقابل سرمربی قرار گرفته باشند، ادامه کار بدون حل ریشهای اختلافات، میتواند هر مسابقه را به یک میدان جدید برای تنش تبدیل کند.
از طرف دیگر، بازیکن هم نمیتواند تصور کند با جمع کردن چند همتیمی میتواند سرنوشت نیمکت را تعیین کند. اگر چنین اتفاقی رخ داده باشد، این هم یک زنگ خطر بزرگ برای تراکتور است. باشگاه باید نشان دهد تصمیمهای فنی را چه کسی میگیرد و مرز قدرت رختکن کجاست.
تراکتور حالا بیشتر از سه امتیاز به تصمیم نیاز دارد. زنوزی باید خیلی زود مشخص کند که قرار است این تیم با نکونام ادامه دهد یا نه؛ و اگر قرار است ادامه دهد، باید پشت سرمربی بایستد و رختکن را یکدست کند.
بدترین سناریو برای تراکتور، نه ماندن نکونام است و نه رفتنش؛ **بلاتکلیفی است. **
اگر نکونام بماند، اما بازیکنان بزرگ تیم دیگر او را قبول نداشته باشند، هر شکست میتواند جرقه بحران بعدی باشد. اگر هم قرار است برکنار شود، تعلل فقط شکاف موجود را عمیقتر میکند.
تراکتور برای قهرمانی بسته شده، نه برای جنگ داخلی. حالا توپ در زمین زنوزی است؛ تصمیم او درباره نکونام و ستارههای ناراضی، میتواند مسیر فصل تراکتور را تغییر دهد.