امام حسن عسکری(ع) در دورهای زندگی میکرد که حکومت عباسی بهشدت فعالیتهای ایشان و ارتباطشان با شیعیان را زیر نظر داشت به همین دلیل مدتی در سامرا تحت مراقبت و محدودیت شدید قرار گرفت و در مقاطعی نیز زندانی شد. در چنین شرایطی، ارتباط مستقیم امام با پیروانش دشوار بود و شبکهای از وکلا و نمایندگان، پیامها و وجوه شرعی را میان امام و شیعیان منتقل میکردند. این شبکه که گاهی در روایتهای امروزی «ارتش سری» نامیده میشود، در واقع مجموعهای سازمانیافته از نمایندگان و یاران مورد اعتماد امام بود که به حفظ ارتباط با جامعه شیعه کمک میکرد. این سازمان ارتباطی بعدها در دوران غیبت امام مهدی(عج) نیز اهمیت بیشتری پیدا کرد.