جدول پخش برنامه‌های مدرسه تلویزیونی از شبکه آموزش سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۲ نفر کارمند رشوه بگیر و کارچاق‌کن در دادگستری کرمانشاه دستگیر شدند توقیف ۲۰۶ دستگاه «ماینر» بیت کوین در ورامین تهران کودک‌آزار معروف دستگیر شد + جزئیات آمار کرونا در ایران ۶ بهمن ۹۹ | ۹۸ فوتی جدید کرونا در کشور، شناسایی ۶۳۰۹ بیمار دیگر  رهایی سه محکوم قصاص از چوبه‌ دار در مازندران آخرین آمار کرونا در جهان ۶ بهمن تجمع بازنشستگان تامین اجتماعی مقابل سازمان برنامه و بودجه + فیلم و تصاویر دهقان فداکار ۱۴ساله خراسانی، ناجی مسافران قطار تهران - مشهد شد + تصاویر رئیس پلیس راهور: سیلی زدن به سربازمان را تا آخر پیگیری خواهیم کرد گفتگو با مادر سربازی که از نماینده مجلس سیلی خورد + فیلم انفجار سیلندر گاز، خانه روستایی را بر سر ساکنانش آوار کرد ۱۴ شهروند مشهدی درپی اعتماد به یک دوست، سرمایه‌شان را باختند مسئولان از نگرانی‌های این روز‌های بیماران دیابتی چه می‌دانند؟ انتشار تصاویر تلخ از یک کودک آزاری در اینستاگرام + عکس درباره سوداگری ماسک های تقلبی که سلامت شهروندان را تهدید می‌کند پرونده شهدای سلامت مشهد؛ معطل تأیید تهران! هویت متزلزل سرقت اموال منزل پشت نقاب آرایشگری
خبر ویژه

افشاگری و مسئولیت‌پذیری

  • کد خبر: ۵۵۰۰۴
  • ۱۷ دی ۱۳۹۹ - ۱۰:۲۵
افشاگری و مسئولیت‌پذیری
عباس عبدی - رئیس انجمن صنفی روزنامه‌نگاران
در دو هفته گذشته دو یادداشت نوشتم که دربردارنده پیشنهادی به دستگاه قضایی بود که قوانین مرتبط با توهین یا اتهام به اشخاص حقیقی را با جریمه جبران خسارت به‌نفع زیان‌دیده همراه کنند تا هر گاه کسی می‌خواهد علیه دیگران ادعایی را مطرح کند، متوجه پیامد و مجازات مالی سنگین آن در صورت نادرستی ادعا باشد. پس از آن متوجه شدم که این مشکل برای شخصیت‌های حقوقی و کارخانه‌ها به‌ویژه محصولات غذایی نیز در ابعاد بزرگ‌تری وجود دارد و هر کس به‌خود جرئت می‌دهد که علیه این محصولات ادعا‌هایی را مطرح کند و از آنجا که مردم به موادغذایی و سلامت آن حساس هستند، این شایعات به‌سرعت اثرگذار می‌شود و زیان‌های فراوانی را به تولیدکنندگان وارد می‌کند. بدتر از همه اینکه در مواردی برخی مسئولان نیز وارد این فرایند زیان‌بار می‌شوند و به‌جای بیان حقیقت و اعلام آن، دنباله‌رو شایعه می‌شوند.
 
این مشکل بیش از هر چیز علیه آن دسته از محصولات غذایی است که زودتر فاسد می‌شوند، مانند لبنیات، اما محصولات دیگر غذایی و نیز غیرغذایی که باید تابع استاندارد‌های مطلوب باشند نیز از این بلای شایعه در امان نیستند. نمونه آن فیلمی است که سال گذشته منتشر شد و در رسانه رسمی کشور مجموعه محصولات لبنی کشور را بی‌هیچ دلیلی زیر سؤال برد و بعد هم که معلوم شد اشتباه شده است، حداکثر با عذرخواهی مسئله را رفع‌ورجوع کردند، اما هیچ‌کس نیست که بپرسد خسارت‌های واردشده بر صنعت را چه کسی باید جبران کند. ضمن اینکه پشت این‌گونه ادعا‌هایی که مستند نیستند، منافع مالی وجود دارد.

در واقع مسئله این است که آزادی و نقد و افشاگری که پدیده‌های جامعه مدرن هستند، به‌شرطی مفید و لازم‌اند که همراه با مسئولیت‌پذیری باشند. در حقیقت بهره‌مندی از این حقوق باید در کنار پذیرش مسئولیت تبعات آن باشد. اگر چنین شد، افراد به خود حق نمی‌دهند که بدون تحقیق هر سخنی را بگویند. ما به‌همان اندازه که حق داریم از موادغذایی سالم و استاندارد برخوردار باشیم، به‌همان اندازه نیز موظف هستیم در نقد و زیرسؤال بردن آن‌ها دقت کنیم تا دچار اشتباه نشویم. اگر کارخانه‌ای محصولات غذایی فاسد و مشکل‌دار تولید و حقوق مصرف‌کننده را پایمال می‌کند، باید علیه آن افشاگری و اقدام حقوقی کرد.
 
در مقابل به‌همان اندازه بلکه بیشتر، ایراد اتهامات ناروا علیه تولیدکننده‌ای که محصولات سالم تحویل می‌دهد نیز موجب تضییع حق مصرف‌کننده و تولیدکننده و در واقع همه جامعه است و این بدتر از اولی است؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود که مواد قانونی مجازات ناظر به تولیدکنندگان و عرضه‌کنندگان هر نوع محصولات و خدمات، با مواد قانونی مناسب برای مجازات کسانی تکمیل شود که اتهامات ناروا و غیرواقعی می‌زنند. مهم‌تر از مسئله زندان و سایر مجازات‌های تعزیری، باید جبران مالی خسارت را جدی گرفت، زیرا این حکم نقش بازدارندگی مؤثرتری دارد؛ به‌تناسب هم علیه رسانه و هم علیه گوینده خبر نادرست. تلویزیونی که برای انتشار آگهی و تبلیغ یک کالا پول هنگفت می‌گیرد، باید خسارت مالی گزارش نادرست و جعلی علیه کالا و خدمات دیگر را به‌نسبت زیانی که وارد می‌کند، بپردازد.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
سرخط خبرها
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}