اعمال مخصوص شب و روز اول ماه رمضان + متن دعا، ترجمه و صوت پرونده‌ای تمام‌قد علیه شکسپیر و فردوسی! ستاد استهلال دفتر مقام معظم رهبری: چهارشنبه اول ماه رمضان است کدام بازیگران هنوز پایشان به شبکه نمایش خانگی باز نشده است؟ درباره فیلم ناامیدکننده «خون شد» مسعود کیمیایی | انتظاری که برآورده نشد نگاه و نظر عکاسان خبری مشهد از ثبت عکس  در روز‌های کرونایی | تاب زندگی در قاب کرونا درباره ویدئو عجیب صدای موتور درآوردن شهاب حسینی در «همرفیق» | چه کار می‌کنی آقای بازیگر؟ صفحه نخست روزنامه‌های کشور - سه‌شنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰ آیت‌الله سیستانی چهارشنبه را اول ماه مبارک رمضان اعلام کرد مراسم انس با قرآن کریم با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامی برگزار می‌شود گفت‌وگو با مدیر رسانه «دندانه» به‌مناسبت روز دندان‌پزشک | وقتی دندان‌پزشکی صاحب رسانه می‌شود فتوای مهم آیت الله سیستانی برای روزه داران در ایام کرونا عربستان و ۴ کشور دیگر فردا را اول ماه رمضان اعلام کردند صفحه نخست روزنامه‌های کشور - دوشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۰ در روزگار عاشقی و فرهیختگی دکتر محمدجعفر یاحقی: زرین کوب با «آریان»، زرین‌کوب شد درباره قمر آریان، نویسنده و پژوهشگر فقید خراسانی و همسر استاد عبدالحسین زرین کوب یادی از شهید مصطفی اکرمی | من در جبهه مسئولم، شما در پشت جبهه مسئولی نگاهی به ابتذال و تُرکی‌سازی در نمایش خانگی! خرده روایتی در پی درگذشت همسر شهید بابانظر
خبر فوری

امکان امیدواری

  • کد خبر: ۵۹۸۸۴
  • ۰۹ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۱:۲۹
امکان امیدواری
دکتر مهراب صادق نیا - عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب
ارنست بلوخ (۱۹۷۷ تا ۱۸۸۹)، فیلسوف فقید آلمانی، می‌گوید: «اندوهناک‌ترین زیان، فقدان امنیت نیست، بلکه ازدست دادن توان خیال آن است که چیز‌ها (وضعیت‌های نامطلوب) می‌توانند تغییر کنند.» امید، جان جاری یک جامعه است.

زمانی که یک ملت امید‌های مشخص خود را از دست بدهد و نتواند آینده خود را واقع بینانه بسازد، به هر ایدئولوژی‌ای تن می‌دهد تا خود را امیدوار بسازد، غافل از اینکه باد کاشته و طوفان درو می‌کند و به جای دستیابی به بهشت مطلوب، جهان خود و دیگران را به یک جهنم تبدیل می‌کند.

امکان آرزومندی، یعنی ظرفیتی که به دنبال آن شهروندان یک جامعه در کلیت خود، قابلیت‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی‌ای را می‌بینند که به آنان این امکان را می‌دهد تا از وضعیتی که آن را نامطلوب می‌دانند، رها شوند و به وضعیت مطلوبی برسند. این امکان برای هر جامعه‌ای از هر چیزی مهم‌تر است، حتی از امنیت. زیرا هیچ کشاورز عاقلی، به بهانه حفظ امنیت، بر سر مزرعه‌ای که امید روییدن هیچ گیاهی در آن نیست، مترسک نمی‌کارد. پاسبان برای حفظ چیز‌هایی است که ارزش نگهداشتن داشته باشند. جامعه‌ای که خود را بدون امکان امیدواری بداند، امنیت را هم لازم نمی‌داند.

هیچ چیزی به اندازه ازبین رفتن امید اجتماعی و امکان آرزومندی، امنیت یک جامعه را تهدید نمی‌کند. ملتی که احساس کند براساس فرایند‌های طبیعی، شانسی برای تغییر وضعیت نامطلوب خود ندارد و آینده رام دستان او نیست، خود را به جهنم ناامنی و ستیزه می‌اندازد. آن وقت است که با هیچ نیروی نظامی‌ای امنیت نخواهد آمد.

امکان امیدواری با توصیه و ریش سفیدی به دست نمی‌آید. این امکان زاییده تجربه تعامل یک ملت با ساختار‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی خویش است. اگر این تجربه آن ملت را به این نتیجه برساند که با همین ساختار‌ها می‌تواند چالش‌های فردا و فردا‌های خود را پشت سر بگذارد، بی شک برای خود شانس و امکان امیدواری قائل خواهد بود. ملت‌ها دنبال بهانه‌ای هستند تا در سرزمین بخت خویش درخت امید بکارند.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
پیشخوان شهرآرا
کیوسک
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}